|
|
| خط ۲۹: |
خط ۲۹: |
| #[[مختار ثقفی]] هم مدعی [[مهدویت]] [[محمد بن حنفیه]] نبود. این، اتهامی است که عباسیان و برخی از [[دشمنان]]، با انگیزههای مختلف، به آن دامن زدهاند. | | #[[مختار ثقفی]] هم مدعی [[مهدویت]] [[محمد بن حنفیه]] نبود. این، اتهامی است که عباسیان و برخی از [[دشمنان]]، با انگیزههای مختلف، به آن دامن زدهاند. |
| #این [[فرقه]]، منقرض شده است و کسی در عصر حاضر، به [[امامت]] [[محمد بن حنفیه]] [[اعتقاد]] ندارد<ref>ر.ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، فصل ۱( الدلیل علی فساد قول الکیسانیه).</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص ۳۶۴ - ۳۶۵.</ref>. | | #این [[فرقه]]، منقرض شده است و کسی در عصر حاضر، به [[امامت]] [[محمد بن حنفیه]] [[اعتقاد]] ندارد<ref>ر.ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، فصل ۱( الدلیل علی فساد قول الکیسانیه).</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص ۳۶۴ - ۳۶۵.</ref>. |
| ==کیسانیه در موعودنامه==
| |
| *نام فرقهای است که در نیمه دوم قرن اول هجری در میان [[شیعیان]] پیدا شد و در [[حدود]] یک قرن ادامه یافت و سپس بهطور کلی منقرض گردید. این گروه به [[امامت]] جناب "[[محمد حنفیه]]" [[معتقد]] بودند و او را پس از [[امیر مؤمنان]]، [[امام حسن]] و [[امام حسین]] {{عم}}، [[چهارمین امام]] میپنداشتند. وی دقیقا بر [[قیام]] برادرانش واقف بود و هرگز به ناحق [[دعوی امامت]] نکرد. پس از ارتحال [[محمد حنفیه]]، [[فرقه]] کیسانیه به فرقههای مختلف منشعب شدند:
| |
| #'''سراجیه''': [[اصحاب]] "[[حسان بن سراج]]" هستند که معتقدند، [[محمد حنفیه]] [[وفات]] کرده و در [[کوه رضوی]] مدفون است؛ ولی روزی [[رجعت]] کرده و [[جهان]] را پر از [[عدل و داد]] میکند.
| |
| #'''[[کرنبیه]]''': [[اصحاب]] "[[ابن کرنب]]" هستند که معتقدند [[محمد حنفیه]] زنده است و در [[کوه رضوی]] اقامت دارد. او [[ظهور]] میکند و [[جهان]] را پر از [[عدل و داد]] خواهد کرد، آنچنانکه پر از [[جور]] و [[ستم]] شده است. البته در بیشتر منابع آنها را "کربیّه" یا "کریبیّه" یاد کردهاند.
| |
| #'''[[هاشمیه]]''': [[اصحاب]] "[[ابو هاشم عبدالله]]" هستند که پس از [[محمد حنفیه]] به [[امامت]] پسرش "[[عبدالله]]" [[معتقد]] شدند. هاشمیه نیز پس از فوت ابوهاشم به گروهکهای مختلفی چون: مختاریه، حارثیه، روندیه، بیانیه و غیر آنها منشعب شدند<ref>نجم الثاقب، باب چهارم.</ref>.
| |
| *[[اکثریت]] [[قاطع]] "کیسانیه" معتقدند که "[[محمد حنفیه]]" نمرده است، بلکه در [[کوه رضوی]] مخفی شده، پس از یک دوران استتار سرانجام [[ظهور]] کرده، [[جهان]] را پر از [[عدل و داد]] میکند. آنها معتقدند که "[[محمد حنفیه]]" همان [[مهدی موعود]] است و از [[مکه]] معظمه [[ظهور]] خواهد کرد<ref>المقالات و الفرق، ص ۲۶.</ref>. آنها میگویند: هر روز بامدادان و شامگاهان، اشترانی به خدمت [[محمد حنفیه]] میآیند و ایشان از شیر و گوشت آنها استفاده میکند<ref>فرق الشیعه، ص ۲۹.</ref>. در مورد نامگذاری این [[فرقه]] به "کیسانیّه" نظرهای مختلفی است:
| |
| #کیسان، [[لقب]] مختار (بنیانگذار این [[فرقه]]) بوده است.
| |
| #کیسان، نام رئیس شرطه (پلیس) مختار بود.
| |
| #کیسان، نام یکی از غلامان [[امیر مؤمنان]] {{ع}} بود که مختار را به خونخواهی [[امام حسین]] {{ع}} [[تشویق]] نمود.
| |
| *در میان اقوال، قول دوم را معتبر دانستهاند<ref>با دعای ندبه در پگاه جمعه، علی اکبر مهدیپور، ص ۹۳.</ref>. درباره کیسانیه و رد [[اعتقادات]] آنها، بزرگانی از قدمای [[علماء]]، چون: [[شیخ صدوق]] در "[[کمال الدین]]"، [[شیخ مفید]] در "العیون و المحاسن"، [[سید مرتضی]] [[علم الهدی]] در "الفصول المختاره"، [[شیخ طوسی]] در "[[الغیبة]]" و دهها تن از شخصیتهای برجسته [[جهان تشیع]]، در طول قرون به تفصیل سخن گفتهاند<ref>با دعای ندبه در پگاه جمعه، علی اکبر مهدیپور، ص ۱۰۸.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۹۸.</ref>.
| |
| ==کیسانیه در درسنامه== | | ==کیسانیه در درسنامه== |
| *کیسانیه<ref>لازم به یادآوری است که برخی از محققان معاصر، اساسا کیسانیه را انگارهای عاری از حقیقت دانسته و آن را بسان قصههای هزار و یک شب بافته خیالات و اوهام و ساخته جاعلان سیاستبازی، ذکر کردهاند، که بدون سند و مدرک معتبر از کتابی به کتاب دیگر راه یافته است؟! ایشان بر این باورند که بیشترین مسؤولیت متوجه تاریخنگارانی است که بیتعهدی نشان داده و در مسیر اغراض سیاسی و حکومتی، جاده صاف کن جاهطلبان و تشنگان ریاست گشتهاند. ر.ک: مجله تخصصی کلام، شماره ۱۹- ۲۴، مقاله کیسانیه افسانه یا حقیقت؟ اثر سید ابراهیم سید علوی.</ref> | | *کیسانیه<ref>لازم به یادآوری است که برخی از محققان معاصر، اساسا کیسانیه را انگارهای عاری از حقیقت دانسته و آن را بسان قصههای هزار و یک شب بافته خیالات و اوهام و ساخته جاعلان سیاستبازی، ذکر کردهاند، که بدون سند و مدرک معتبر از کتابی به کتاب دیگر راه یافته است؟! ایشان بر این باورند که بیشترین مسؤولیت متوجه تاریخنگارانی است که بیتعهدی نشان داده و در مسیر اغراض سیاسی و حکومتی، جاده صاف کن جاهطلبان و تشنگان ریاست گشتهاند. ر.ک: مجله تخصصی کلام، شماره ۱۹- ۲۴، مقاله کیسانیه افسانه یا حقیقت؟ اثر سید ابراهیم سید علوی.</ref> |