←مقدمه
(←مقدمه) |
|||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
*[[مؤمن]] [[صدقه]] را باید خود یا برای فایده و غرضی که در نظر دارد بدهد و یا برای حفظ [[نفس]] خود و یا [[محبوب]] و عزیزی که بسیار نزد او گرامی است. و چه محبوبی بالاتر از [[امام زمان]] {{ع}} که [[اصلاح]] بسیاری از [[امور دینی]] و آخرتمان بستگی به وجود و [[سلامتی]] آن [[حضرت]] دارد و این مطلب به [[دلیل عقل]] و [[نقل]] ثابت است که هیچ شخصی عزیزتر و گرامیتر نیست و نباید باشد از وجود [[مقدس]] [[امام زمان]] ارواحنا فداه؛ بلکه حضرتش باید محبوبتر از [[نفس]] خودمان باشد و اگر چنین [[اعتقادی]] نداشته باشیم در [[ایمان]] و معرفتمان نسبت به آن [[حضرت]] ضعف و خللی وجود دارد. | *[[مؤمن]] [[صدقه]] را باید خود یا برای فایده و غرضی که در نظر دارد بدهد و یا برای حفظ [[نفس]] خود و یا [[محبوب]] و عزیزی که بسیار نزد او گرامی است. و چه محبوبی بالاتر از [[امام زمان]] {{ع}} که [[اصلاح]] بسیاری از [[امور دینی]] و آخرتمان بستگی به وجود و [[سلامتی]] آن [[حضرت]] دارد و این مطلب به [[دلیل عقل]] و [[نقل]] ثابت است که هیچ شخصی عزیزتر و گرامیتر نیست و نباید باشد از وجود [[مقدس]] [[امام زمان]] ارواحنا فداه؛ بلکه حضرتش باید محبوبتر از [[نفس]] خودمان باشد و اگر چنین [[اعتقادی]] نداشته باشیم در [[ایمان]] و معرفتمان نسبت به آن [[حضرت]] ضعف و خللی وجود دارد. | ||
*[[سید بن طاووس]]، به [[فرزند]] خود سفارش میفرماید که: ابتدا کن به [[صدقه]] دادن برای آن [[حضرت]] قبل از اینکه برای خود و عزیزانت [[صدقه]] بدهی. باید توجه داشت که آن [[حضرت]] هیچ احتیاجی به [[صدقه]] و دعای ما ندارد، بلکه از [[شؤون]] [[بندگی]] و ادای بعضی از [[حقوق]] بزرگ آن [[حضرت]] است و خود یک نوع اظهار [[محبت]] و [[دوستی]] به آن جناب است، و این عمل راه و سببی است برای جلب رضای [[پروردگار]] و حصول [[قرب به خداوند]] در قضای حوائج و [[دفع بلا]]. لذا آثار [[صدقه]] به انفاقکنندگان آن میرسد، مخصوصا اگر [[انفاق]] برای اظهار [[محبت]] و [[دعا]] برای وجود [[مقدس]] [[امام]] {{ع}} باشد. | *[[سید بن طاووس]]، به [[فرزند]] خود سفارش میفرماید که: ابتدا کن به [[صدقه]] دادن برای آن [[حضرت]] قبل از اینکه برای خود و عزیزانت [[صدقه]] بدهی. باید توجه داشت که آن [[حضرت]] هیچ احتیاجی به [[صدقه]] و دعای ما ندارد، بلکه از [[شؤون]] [[بندگی]] و ادای بعضی از [[حقوق]] بزرگ آن [[حضرت]] است و خود یک نوع اظهار [[محبت]] و [[دوستی]] به آن جناب است، و این عمل راه و سببی است برای جلب رضای [[پروردگار]] و حصول [[قرب به خداوند]] در قضای حوائج و [[دفع بلا]]. لذا آثار [[صدقه]] به انفاقکنندگان آن میرسد، مخصوصا اگر [[انفاق]] برای اظهار [[محبت]] و [[دعا]] برای وجود [[مقدس]] [[امام]] {{ع}} باشد. | ||
*همچنین [[سید بن طاووس]]، در کتاب "امان الاخطار" در ضمن دعایی که برای [[صدقه]] دادن در وقت سفر ذکر میکند مینویسد: خدایا! این ([[صدقه]]) از آن تو و برای توست و [[صدقه]]ای برای [[سلامتی]] مولایمان م ح م د میباشد و بر او [[درود]] بفرست آن هنگام که در سفر است و در تمام حرکتها و استراحتهایش، در تمامی اوقات شب و روزش و [[صدقه]]ای است برای هرچه که متعلق به اوست<ref>نشریه موعود، شماره ۱۳، ص ۶۸.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۵۳.</ref>. | *همچنین [[سید بن طاووس]]، در کتاب "امان الاخطار" در ضمن دعایی که برای [[صدقه]] دادن در وقت سفر ذکر میکند مینویسد: خدایا! این ([[صدقه]]) از آن تو و برای توست و [[صدقه]]ای برای [[سلامتی]] مولایمان (م ح م د) میباشد و بر او [[درود]] بفرست آن هنگام که در سفر است و در تمام حرکتها و استراحتهایش، در تمامی اوقات شب و روزش و [[صدقه]]ای است برای هرچه که متعلق به اوست<ref>نشریه موعود، شماره ۱۳، ص ۶۸.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۵۳.</ref>. | ||
==پرسش مستقیم== | ==پرسش مستقیم== | ||