جهاد: تفاوت میان نسخه‌ها

جهاد (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۶ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۱۷

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۲۶ مارس ۲۰۲۰

جز

جایگزینی متن - ']] صفحه' به ']]، ص'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۹۰۲

ویرایش

@@ خط ۲۱: / خط ۲۱: @@
 *در نگاه نخست، ظاهر این [[حدیث]] [[بیان]] می‌کند که جهادگران باید متصف به اوصافی ویژه باشند. اما به نظر می‌رسد چنین شرطی برای جهاد وجود ندارد؛ زیرا ممکن است هیچ‌گاه تمام جهادگران این اوصاف را نداشته باشند. بنابراین، مقصود [[امام]]، متصدیان امر جهاد است؛ بدین معنا که [[مشروعیت]] جهاد به آن است که متصدیان امر جهاد صفاتی خاص داشته باشند که همگی در عنوان [[مؤمن حقیقی]] جمع‌شدنی است. بنابراین حضور یا [[اذن]] [[امام]]، شرط [[مشروعیت]] جهاد نیست.
 *در بررسی [[حدیث]] اول، می‌توان گفت [[حکم]] صادرشده در این [[حدیث]] می‌تواند یک [[حکم]] موقت و مربوط به دوره زمانی خاصی باشد. [[شاهد]] این مدعا آن است که مسئله [[مرزبانی]] در سیاق جهاد آمده است و می‌دانیم که [[مرزبانی]] در هر حالتی و هر زمانی لازم است؛ پس روشن است که اگر نسبت به مسئله [[مرزبانی]] هم گفته می‌شود که باید [[معصوم]]{{ع}} حضور داشته باشد یا [[اذن]] بدهد، نشانگر این نکته است که به‌طور موقت، [[مصلحت]] چنین اقتضایی داشته است. بنابراین، [[حدیث]] نخست به لحاظ دلالی نمی‌تواند متوقف بودن جواز [[دفاع]] بر حضور یا [[اذن]] [[معصوم]]{{ع}} را اثبات کند.<ref>سیدابوالقاسم موسوی خویی، منهاج الصالحين، ج۱، ص۳۶۵.</ref>.
-*اما به نظر می‌رسد [[حدیث]] دوم به لحاظ دلالی تام بوده، براساس آن، جهاد ابتدایی متوقف بر [[اذن]] [[امام]] [[معصوم]]{{ع}} نیست؛ مگر آنکه گفته شود [[امام]]{{ع}} در این [[حدیث]] به دنبال پاسخ اصلی نیست؛ زیرا سؤال‌کننده به [[امامت]] و [[عصمت]] ایشان [[معتقد]] نبوده تا [[امام]] بخواهد بگوید که جهاد، مشروط به [[اذن]] [[امام]] [[معصوم]]{{ع}} است.<ref>برخی محققان این ایراد را پاسخ داده‌اند. البته به نظر می‌رسد پاسخ داده‌شده وافی به مقصود نیست (محمد مؤمن قمی، کلمات سديدة فی مسائل جديدة، ص۳۴۹ و ۳۵۰).</ref> در این صورت باز هم از طریق اصل [[برائت]] می‌توان گفت جهاد ابتدایی مشروط به [[اذن]] [[معصوم]] نیست؛ زیرا عملاً دلیلی محکم بر [[وجوب]] آن اقامه نشده است، و دلیلی نیز بر [[تحریم]] جهاد ابتدایی بدون [[اذن]] [[امام]] نداریم؛ پس [[اباحه]] آن اثبات می‌شود.<ref>ر. ک. [[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)|بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت]] صفحه۲۷۶ تا ۲۷۹.</ref>.
+*اما به نظر می‌رسد [[حدیث]] دوم به لحاظ دلالی تام بوده، براساس آن، جهاد ابتدایی متوقف بر [[اذن]] [[امام]] [[معصوم]]{{ع}} نیست؛ مگر آنکه گفته شود [[امام]]{{ع}} در این [[حدیث]] به دنبال پاسخ اصلی نیست؛ زیرا سؤال‌کننده به [[امامت]] و [[عصمت]] ایشان [[معتقد]] نبوده تا [[امام]] بخواهد بگوید که جهاد، مشروط به [[اذن]] [[امام]] [[معصوم]]{{ع}} است.<ref>برخی محققان این ایراد را پاسخ داده‌اند. البته به نظر می‌رسد پاسخ داده‌شده وافی به مقصود نیست (محمد مؤمن قمی، کلمات سديدة فی مسائل جديدة، ص۳۴۹ و ۳۵۰).</ref> در این صورت باز هم از طریق اصل [[برائت]] می‌توان گفت جهاد ابتدایی مشروط به [[اذن]] [[معصوم]] نیست؛ زیرا عملاً دلیلی محکم بر [[وجوب]] آن اقامه نشده است، و دلیلی نیز بر [[تحریم]] جهاد ابتدایی بدون [[اذن]] [[امام]] نداریم؛ پس [[اباحه]] آن اثبات می‌شود.<ref>ر. ک. [[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)|بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت]]، ص۲۷۶ تا ۲۷۹.</ref>.
 ==جهاد یکی از اسباب [[رستگاری]]==