←پرسش مستقیم
(←منابع) |
|||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
* چون در عصر ابن خلدون نظر به شرایط خاصی که در جهان [[اسلام]] پیشآمده و تب مهدیپرستی بالا گرفته بود، افراد فرصتطلب برای پیشبرد اهداف خود از عنوان مهدی موعود استفاده میکردهاند، لذا ابن خلدون به خاطر سوءاستفاده از این حقیقت، به خود عقیده نیز، بیاعتقاد شده و در صحت احادیث شبهه کرده است. | * چون در عصر ابن خلدون نظر به شرایط خاصی که در جهان [[اسلام]] پیشآمده و تب مهدیپرستی بالا گرفته بود، افراد فرصتطلب برای پیشبرد اهداف خود از عنوان مهدی موعود استفاده میکردهاند، لذا ابن خلدون به خاطر سوءاستفاده از این حقیقت، به خود عقیده نیز، بیاعتقاد شده و در صحت احادیث شبهه کرده است. | ||
* تا هنگامی که [[امام مهدی|مهدی موعود]] قیام نکرده است، همواره اشتیاق به برترین رهبر و منجی بزرگ، قلب تودهها را مالامال خواهد کرد و تا این اشتیاق هم دامنگیر تودههاست، همواره مدعیان دروغین، ایفای نقشی چنین بزرگ نیز خواهند کرد، نهایت هرروز به شکلی و در میان هر قومی به اسمی<ref>آخرین امید، داود الهامى، ص ۲۰۰. </ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۸۱.</ref>. | * تا هنگامی که [[امام مهدی|مهدی موعود]] قیام نکرده است، همواره اشتیاق به برترین رهبر و منجی بزرگ، قلب تودهها را مالامال خواهد کرد و تا این اشتیاق هم دامنگیر تودههاست، همواره مدعیان دروغین، ایفای نقشی چنین بزرگ نیز خواهند کرد، نهایت هرروز به شکلی و در میان هر قومی به اسمی<ref>آخرین امید، داود الهامى، ص ۲۰۰. </ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۸۱.</ref>. | ||
==در فرهنگنامه آخرالزمان== | |||
*[[مهدویت]] موضوعی است که از زمان [[پیامبر]]{{صل}} به آن پرداخته شده است و [[رسول خدا]]{{صل}} در فرمایشات خود به آن اشاره نموده است. علاوه بر آن [[ائمه]]{{عم}} نیز همواره به این موضوع میپرداختند. از این روی بود که در اعصار مختلف کسانی در قالب ادعاهای مختلف به [[دروغ]] خود را [[مهدی]] [[آخرالزمان]] مینامیدند و باعث [[گمراهی]] گروهی نیز میشدند. در میان آنان کسانی به صراحت [[ادعای مهدویت]] نموده و برخی نیز با [[ادعای نیابت]] یا باب رابطه [[حضرت]] بودن، سعی در [[ادعای ارتباط با حضرت]] [[مهدی]]{{ع}} را داشتند. این امر حتی پیش از [[تولد]] آن جناب رخ داده است. [[مهدی عباسی]] یکی از خلفای بنیالعباس کسی بود که خود را [[مهدی]] [[امت]] و همان [[موعود]] [[آخرالزمان]] میدانست. در [[دوران غیبت صغری]] و پس از آغاز [[غیبت کبری]] نیز برخی از منحرفین و حتی برخی از کسانی که قبلا از [[شیعیان]] محسوب میشدند. دست به چنین ادعاهایی زدند. از آن جمله "[[منصور]] [[حلاج]]" و "[[شلمغانی]]" است که از سوی [[حضرت]] توقیعاتی بر رد آنان صادر شد. در زمان معاصر ما نیز کسانی با چنین ادعاهایی سربرآوردهاند. مشهورترین کسانی که چنین ادعایی را کرده و باعث فتنهای بزرگ و [[تولد]] مذهبی [[انحرافی]] شدند، [[بابیه]] و [[بهائیه]] هستند. [[بابیه]] فرقهای [[گمراه]] هستند که توسط "[[علی محمد شیرازی]]" پایهگذاری شد. او کتابی برای خود نوشت که به [[کتاب آسمانی]] [[بابیها]] مشهور است و نام آن را "بیان" گذاشت. او در پی [[اعتراض]] و [[محاکمه]] [[علما]] به [[گمراهی]] خود اعتراف کرد و در تبریز به دار آویخته شد. [[بهائیان]] نیز فرقهای منشعب از [[بابیها]] هستند که توسط "[[میرزا حسینعلی]] نوری" بنیانگذاری شد، او معروف به [[بهاء الله]] بود و نام این [[فرقه]] از نام مؤسس آن نشأت گرفته است. این دو مرد از مهرههای [[استعمار]] در زمان ناصرالدین شاه بودند که برای [[سست]] کردن پایههای [[تشیع]] [[برنامهریزی]] شده بودند و با [[مخالفت]] [[علما]] [[فتنه]] آنان [[سرکوب]] شد، هرچند آنان تا حدودی توانستند که در میان [[مسلمانان]] گروهی را [[گمراه]] نمایند، هنوز هم این فرقهها پیروانی سرسخت در [[دنیا]] دارند. در زمان [[سلطنت]] پهلوی [[بهائیان]] فعالیتهای زیادی در [[ایران]] داشتند و از سوی [[استعمار]] و [[انگلستان]] به شدت [[حمایت]] میشدند. افراد مهمی از [[حکومت]] پهلوی در مسلک [[بهائیان]] بودند. پس از [[انقلاب اسلامی]] این گروه زمینه را برای فعالیتهای خود مساعد ندیدند و دامنه حرکات خود را به بیرون از [[ایران]] منتقل کردند. <ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۵۳۹-۵۴۰.</ref>. | |||
==پرسش مستقیم== | ==پرسش مستقیم== | ||
* [[مدعیان دروغین مهدویت در طول تاریخ چه کسانی بودند؟ (پرسش)]] | * [[مدعیان دروغین مهدویت در طول تاریخ چه کسانی بودند؟ (پرسش)]] | ||