تعصب: تفاوت میان نسخه‌ها

#{{متن قرآن|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ * وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده! * و با مؤمنانی که از تو پیروی می‌کنند افتادگی کن» سوره شعراء، آیه ۲۱۴-۲۱۵.</ref>

*'''نکات''':

#معیار برای خوبی شکل کلی دارد و [[نیکی]] برای همه بوده و نه جمعیت و گروه خاص. چنانکه می‌گوید اگر با [[قبیله]] وعشیره و جمعیتی دیگر [[نزاع]] دارید، نباید این [[نزاع]] به [[بی‌عدالتی]] منجر شود: {{متن قرآن|اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى}}<ref>«ای مؤمنان! برای خداوند بپاخیزید و با دادگری گواهی دهید  و نباید دشمنی با گروهی شما را وادارد که دادگری نکنید، دادگری ورزید که به پرهیزگاری نزدیک‌تر است و از خداوند پروا کنید که خداوند از آنچه انجام می‌دهید آگاه است» سوره مائده، آیه ۸.</ref>

#[[التزام]] به [[عدالت]] در هر صورت مطلوب است، چه بستگان باشد و چه غیر بستگان. در حالی که موضع [[قریش]] در برابر [[پیامبر]] ریشه در عصبیت‌های [[جاهلی]] خودشان داشت و از روی [[حسد]] به [[انکار حق]] پرداختند. و این چنین بود که [[پیامبر]] با تمام [[سختی]] با تعصبی سخت و شکننده، [[عرب جاهلی]] به [[مبارزه]] برخواست، تعصبی که برای قبیله‌ای همچون [[قریش]] و یا سرزمینی به نام [[مکه]] و یا زبانی همچون [[عربی]] داشتند، تا جایی که [[قرآن]] می‌گوید: {{متن قرآن|وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلَى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ * فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ مَا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ}}<ref>«و اگر آن را بر کسی غیر عربی زبان نازل کرده بودیم؛ * که او آن را برایشان می‌خواند بدان ایمان نمی‌آوردند» سوره شعراء، آیه ۱۹۸-۱۹۹.</ref> و اگر [[قرآن]] را بر برخی از [[غیر عرب]] زبانان نازل می‌کردیم، و [[پیامبر]] آن را بر ایشان می‌خواند به آن [[ایمان]] نمی‌آوردند و [[قرآن]] با این [[عصبیت]] [[مبارزه]] کرد تا نظامی [[انسانی]] و جهانی برپا کند که در آن ملیت و قومیت و زبان و جنس و نژاد نباشد. (التمهید فی [[علوم]] القرآن،، ج ۶، ص ۳۲۲.)<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۳۰۱-۳۰۳.</ref>.