رسالت: تفاوت میان نسخه‌ها

==ویژگی‌های رسالت و [[امامت]]==

*آنچه برای تحقق چنین مقصودی [[ضرورت]] دارد، دو چیز است: اول برنامه و [[قانون]]، و دیگری [[رهبری]] لایق و توانا که این دو به [[رسولان الهی]] داده شده است و از آنها به کتاب و [[میزان]] تعبیر شده است؛ بنابراین، رسالت [[رسولان الهی]]، دربرگیرندۀ دو [[مسئولیت]] است: [[تبیین]] [[عدل]]، و اجرای آن.

*[[امامت]]، همان قوّه و وسیله‌ای است که به واسطۀ آن، مقصد عالی رسالت [[رسولان الهی]] که همان برقراری مدینۀ فاضلۀ [[الهی]] است تحقق می‌یابد<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[نگاهی به رسالت و امامت (کتاب)|نگاهی به رسالت و امامت]]، ص ۱۸-۱۹.</ref>.

*در این [[آیه]] اشاره به این نکته است که وجود کتاب و [[میزان]] برای برقراری جامعۀ [[عدل]] لازم است.

*پس از [[رسول خدا]]، کتاب که [[قرآن]] است وجود داشت، ولی [[میزان]] که بود و چه بود؟ [[میزان]] بدون [[شک]]، [[علی]]{{ع}} و [[اولاد]] پاکش بودند. آنان که به [[امامت الهی]] [[علی]] و [[اولاد]] پاکش{{عم}} [[معتقد]] نیستند برای این سؤال پاسخی ندارند.

*به وسیلۀ واقعیت‌های [[تاریخ]] گذشته و حال جامعۀ به اصطلاح [[اسلامی]]، [[تفسیر]] شده و این [[حقیقت]] هویدا گشته که [[راز]] اصلی [[انحطاط]] و [[شکست]] جامعۀ [[مسلمانان]] امروز و دیروز، جدا شدن آنان از خط [[امامت الهی]] و پشت کردن به [[کتاب خدا]] و [[امامت]] [[معصوم]] است.

*در همین مورد، معنای [[حدیث شریف]] [[ثقلین]] که بین قاطبۀ [[مسلمین]]، معروف و مسلم است معلوم می‌شود. آنجا که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث|إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا أَبَداً}}<ref>وسائل الشیعه، ج۲۷، ص۳۳، ح۸.</ref>.

*'''شرط نخست:''' که همان وجود کتاب و [[رهبری الهی]] است از [[قدرت]] [[بشر]] خارج است. این شرط را [[خدای کریم]] برای [[بشریت]] همواره فراهم داشته و در عصر ما نیز در [[کتاب خدا]] و [[وجود مقدس امام زمان]]{{ع}} [[تجلی]] یافته است و این است [[نعمت]] کبرای [[الهی]] که در سایۀ آن، همۀ نعمتهای دیگر [[الهی]] [[ظهور]] می‌کند و بهشتی لبریز از نعیم [[دنیوی]] [[خدا]] در [[اختیار]] [[بشر]] قرار می‌گیرد.

*'''شرط دوم:''' خواست خود انسان‌هاست. چنان‌که [[خدا]] فرمود: {{متن قرآن|أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنْتُمْ لَهَا كَارِهُونَ}}<ref>«آیا می‌توانیم شما را به (قبول) آن وا داریم در حالی که شما آن را ناپسند می‌دارید؟» سوره هود، آیه ۲۸.</ref>.

*اکنون که بحمدالله با [[پیروزی]] [[انقلاب اسلامی]] و برقراری [[حکومت الهی]] با [[رهبری]] [[نائب]] [[امام زمان]]{{ع}} به تدریج زمینۀ [[بیداری]] جامعۀ [[اسلام]] فراهم شده است، [[امید]] می‌رود [[مسلمین]] با [[رشد]] روزافزون و [[آگاهی]] و [[عبرت‌آموزی]] از درس‌های تلخ [[تاریخ]] گذشته، بار دیگر به خانۀ [[رسول خدا]] برگردند و با [[ندامت]] از [[تقصیر]] گذشته خود، در [[حق]] [[امامت الهی]]، درهای [[عزت]] و [[سعادت دنیا]] و [[آخرت]] را بر روی خود بگشایند که به همین مطلب در [[سورۀ نساء]] اشاره شده است، آنجا که می‌فرماید: {{متن قرآن|وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا}}<ref>«و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای آنکه به اذن خداوند از او فرمانبرداری کنند و اگر آنان هنگامی که به خویش ستم روا داشتند نزد تو می‌آمدند و از خداوند آمرزش می‌خواستند و پیامبر برای آنان آمرزش می‌خواست خداوند را توبه‌پذیر بخشاینده می‌یافتند» سوره نساء، آیه ۶۴.</ref>.

*اگر دربارۀ این [[آیه]] [[تأمل]] شود، روشن می‌شود که آنچه با صدر و ذیل [[آیه]] و نیز با [[آیات]] قبل و بعد آن مناسبت دارد، این است که مراد از [[ظلم]] به نفس، ستمی است که در نتیجۀ [[سرپیچی]] از [[اطاعت رسول]] [[خدا]] در مورد [[امامت الهی]] [[حضرت علی]]{{ع}} و [[معصومان]] از [[اولاد]] ایشان تحقق یافت که فقط با بازگشت به [[اطاعت رسول]] [[خدا]] و [[پیروی]] از [[امامت الهی]]، جبران خواهد شد<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[نگاهی به رسالت و امامت (کتاب)|نگاهی به رسالت و امامت]]، ص ۲۰-۲۷.</ref>.