لطف: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'لطیف' به 'لطیف'
جز (جایگزینی متن - 'لطیف' به 'لطیف') |
|||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
==معنای لغوی لطف== | ==معنای لغوی لطف== | ||
*ریشه "ل ط ف" در لغت به معنای "ظریف و کوچک شدن" است و در دلالت عرفی به معنای "نرم و همراه شدن با امری" است. بنابراین، [[لطف خداوند]] بر بندهاش یعنی فراهم کردن اسباب [[توفیق]] در اجرای امری<ref>الصحاح: تاج اللغه و صحاح العربیه (ط. دارالعلم للملایین)، ج۴، ص۱۴۲۶.</ref>. | *ریشه "ل ط ف" در لغت به معنای "ظریف و کوچک شدن" است و در دلالت عرفی به معنای "نرم و همراه شدن با امری" است. بنابراین، [[لطف خداوند]] بر بندهاش یعنی فراهم کردن اسباب [[توفیق]] در اجرای امری<ref>الصحاح: تاج اللغه و صحاح العربیه (ط. دارالعلم للملایین)، ج۴، ص۱۴۲۶.</ref>. | ||
*به بیان دیگر، لُطف امری است که به واسطه آن، راه [[اطاعت خداوند]] بر [[بندگان]] هموار میشود<ref>معجم مقاییس اللغه (ط. مکتب الاعلام الإسلامی، ۱۴۰۴ ه.ق)، ج۵، ص۲۵۰.</ref>. به همین [[دلیل]] است که [[ابناثیر]] ذیل معنای " | *به بیان دیگر، لُطف امری است که به واسطه آن، راه [[اطاعت خداوند]] بر [[بندگان]] هموار میشود<ref>معجم مقاییس اللغه (ط. مکتب الاعلام الإسلامی، ۱۴۰۴ ه.ق)، ج۵، ص۲۵۰.</ref>. به همین [[دلیل]] است که [[ابناثیر]] ذیل معنای "لطیف" که از [[اسمای الهی]] است، میگوید: "[[خداوند]] در [[افعال]] خود با [[بندگان]] مرافقت دارد و به دقایق [[مصالح]] آنان [[آگاه]] است و آنان را به کمالشان میرساند"<ref>النهایه فی غریب الحدیث و الأثر (ط. مؤسسه مطبوعاتی اسماعیلیان، ۱۳۶۷ ه.ش)، ج۴، ص۲۵۱.</ref>. | ||
*[[طریحی]]، این تعبیر را به معنای مذکور اضافه میکند: "[[خداوند]] اموری که بندگانش را به مصالحشان میرساند و آنان [[آگاه]] نیستند، برای ایشان فراهم میکند"<ref>مجمع البحرین (ط. مرتضوی ۱۴۱۶ ه.ق)، ج۵، ص۱۱۹.</ref>. | *[[طریحی]]، این تعبیر را به معنای مذکور اضافه میکند: "[[خداوند]] اموری که بندگانش را به مصالحشان میرساند و آنان [[آگاه]] نیستند، برای ایشان فراهم میکند"<ref>مجمع البحرین (ط. مرتضوی ۱۴۱۶ ه.ق)، ج۵، ص۱۱۹.</ref>. | ||
*[[ابیالصلاح حلبی]] در توضیح وجه تسمیه این قاعده به "لطف" تصریح میدارد: "از باب تلطُّف به غیر در ایصال [[منافع]] به او است"<ref>تقریب المعارف (ط. انتشارات الهادی، ۱۴۰۴ ه.ق.)، ص۱۲۳.</ref>. | *[[ابیالصلاح حلبی]] در توضیح وجه تسمیه این قاعده به "لطف" تصریح میدارد: "از باب تلطُّف به غیر در ایصال [[منافع]] به او است"<ref>تقریب المعارف (ط. انتشارات الهادی، ۱۴۰۴ ه.ق.)، ص۱۲۳.</ref>. | ||