ضرورت نبوت: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[برهان]] [[حکمت]]: [[هدف از آفرینش]] [[انسان]] [[رسیدن به کمال]] از راه انجام دادن [[افعال]] اختیاری است و برای [[رسیدن به کمال]] نیز شناخت‎‌های [[عقلی]] و [[حسی]] برای تشخیص [[راه کمال]] کافی نیست<ref>ر.ک: کلام نوین اسلامی، ص ۶۳ ـ ۶۵.</ref>، پس راهی دیگر برای رسیدن به [[تکامل]] لازم است و آن، [[وحی]] و [[بعثت پیامبران]] است<ref>ر.ک: آموزش عقاید، ص ۷۷.</ref>.  

# [[برهان هدایت]]: براساس این [[برهان]] [[انسان]] به [[دلیل]] خطا‎‎پذیری [[عقل]]، برای تشخیص [[اعتقادات]] درست و برای [[رسیدن به کمال]] به [[راهنمایی]] فردی [[برتر]] از خود [[نیازمند]] است<ref>ر.ک: کلام نوین اسلامی، ص ۸۵ ـ ۸۶.</ref>، بنابراین عاقلانه نیست [[خداوند]]، [[نظام]] [[تشریع]] را نادیده انگاشته و [[جامعۀ انسانی]] را از [[نعمت]] وجود [[پیامبران]]{{ع}} [[محروم]] سازد!<ref>ر.ک: الهیات شفا، ص ۵۵۷.</ref>.<ref>ر.ک: فرهنگ شیعه، ص ۱۵۹ـ۱۶۱؛ معارف اسلامی، ج۲، ص ۱۹-۲۲.</ref>   

# [[زندگی اجتماعی]]: [[انسان‌ها]] به گونه ای [[خلق]] شده‎اند که به [[زندگی اجتماعی]] نیازمندند، ولی از [[اجرای قوانین]] به [[دلیل]] غریزۀ [[خودخواهی]] و جلب [[منافع]] از [[حفظ جامعه]] ناتوانند؛ زیرا تنها [[خداوند متعال]] به تمام [[حقیقت انسان]] و [[اسرار]] و رمزهای [[آفرینش]] او [[آگاه]] است<ref>ر.ک: الهیات شفا، ۴۴۱ـ۴۴۲؛ النجاة، ۳۰۸ـ۳۰۳.</ref>، بنابراین باید [[انسانی]] باشد که به مرتبه ای از کمال رسیده باشد تا مورد [[وحی الهی]] واقع شود و به [[معجزات]]، توانا و به جهت [[پیوستگی]] با [[خدا]]، دانای [[اسرار]] باشد و راه [[سعادت]] در [[دنیا]] و [[آخرت]] را به [[بشر]] نشان ‎‌دهد<ref>ر.ک: کلام نوین اسلامی، ص ۷۵ ـ ۷۶.</ref>.

#رفع اختلاف‌‎ها: {{متن قرآن|كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ}}<ref>«مردم (در آغاز) امّتی یگانه بودند، (آنگاه به اختلاف پرداختند) پس خداوند پیامبران را مژده‌آور و بیم‌دهنده برانگیخت و با آنان کتاب (آسمانی) را به حق فرو فرستاد تا میان مردم در آنچه اختلاف داشتند داوری کند» سوره بقره، آیه ۲۱۳.</ref>.<ref>ر.ک: کلام نوین اسلامی، ص ۵۲ ـ ۵۸.</ref>

# [[مبارزه با ظلم]] و [[فساد]]: {{متن قرآن|أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ}}<ref>«پیمانه را تمام بپیمایید و از کم‌فروشان نباشید و چون پیمانه می‌کنید تمام بپیمایید و با ترازوی درست وزن کنید؛ این بهتر و نیک‌فرجام‌تر است و ای قوم من! پیمانه و ترازو را با دادگری، تمام بپیمایید و چیزهای مردم را به آنان کم ندهید و در زمین تبهکارانه آشوب نورزید» سوره شعراء، آیه ۱۸۱ ـ ۱۸۳</ref>.<ref>ر.ک: سعیدیان‎فر، محمد جعفر، ایازی، سید محمد علی، فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم، ج۱، ص ۵۴۸.</ref>

# [[نیاز]] [[بشر]] به [[قانون]]: [[امام رضا]]{{ع}} فرمودند: «وقتی [[خداوند]] در [[خلقت]] [[بشر]] و قوای ایشان، آنچه را که به وسیلۀ آن مصلحت‎‌های ایشان کامل و تمام شود، قرار نداده است و از طرف دیگر خداوندِ صانع نیز [[برتر]] از آن است که این [[ضعف]] و عجز از ادارک مشهود در [[بشر]] را [[مشاهده]] نماید، لذا به ناچار بین [[خداوند]] و ایشان، رسولی [[معصوم]] لازم است که [[امر و نهی]] و برنامۀ [[تربیتی]] خویش را از جانب [[خداوند]] به ایشان برساند تا آنها به آنچه سبب حصول [[منافع]] و دفع ضررها می‎‌شود، [[آگاهی]] یابند»<ref>{{متن حدیث|لَمَّا لَمْ یَکُنْ فِی خَلْقِهِمْ وَ قَوْلِهِمْ وَ قُوَاهُمْ مَا یَکْمُلُونَ لِمَصَالِحِهِمْ وَ کَانَ‏ الصَّانِعُ مُتَعَالِیاً عَنْ أَنْ یُرَی وَ کَانَ ضَعْفُهُمْ وَ عَجْزُهُمْ عَنْ إِدْرَاکِهِ ظَاهِراً لَمْ یَکُنْ بُدٌّ مِنْ رَسُولٍ بَیْنَهُ وَ بَیْنَهُمْ مَعْصُومٍ یُؤَدِّی إِلَیْهِمْ أَمْرَهُ وَ نَهْیَهُ وَ أَدَبَهُ وَ یَقِفُهُمْ عَلَی مَا یَکُونُ بِهِ إِحْرَازُ مَنَافِعِهِمْ وَ دَفْعُ مَضَارِّهِم‏}}؛ عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۹۹. </ref>. براساس این فرمایش [[انسان‌ها]] در [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] خود به [[دلیل]] آنکه از [[تشخیص مصالح]] و [[مفاسد]] عاجزند و ابزاری ندارند تا با [[خداوند متعال]] [[ارتباط]] برقرار کنند و [[اوامر و نواهی]] [[الهی]] را دریافت نمایند، [[خداوند]] در [[مقام]] [[پاسخگویی]] به این [[نیاز]] [[بشر]] به [[لطف]] خویش با فرو فرستادن افرادی [[معصوم]] راه دستیابی به [[مصالح]] و [[مفاسد]] آنها را فراهم ساخته است<ref>ر.ک: سعیدی مهر، محمد، آموزش کلام اسلامی، ج۲، ص ۱۴ ـ ۱۵.</ref>.

# [[پرونده:1368921.jpg|22px]] [[صفدر الهی راد|الهی راد، صفدر]]، [[انسان‌شناسی (کتاب)|'''انسان‌شناسی''']]