آیا انتظار فرج باید با قصد قربت باشد؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

::::::و ظاهر آن است که در این دو قسم استحقاق ثواب‌هایی که در [[روایات]] [[وعده]] شده‌اند را ندارد، زیرا که استحقاق [[پاداش]] [[عبادت]]، به قصد [[اطاعت]] بستگی دارد - چنان که دیدید در صریح [[روایت]] آمده است -. و فرض این است که [[مأمور]] به را به قصد [[تعبد]] به جای نیاورد، پس انتظارش [[عبادت]] نیست. و همان طور که مستحق [[ثواب]] نیست، هم چنین استحقاق [[عقاب]] نیز ندارد، زیرا که چنین نمی‌دانیم که [[مصلحت]] [[انتظار]] فقط در صورت انجام دادن آن به قصد قربت باشد، بلکه ظاهر از مطالعه اخباری که در این باره رسیده، این است که به منظور جلوگیری از [[یأس]] و [[ناامیدی]] [[مؤمن]] از [[ظهور امام]]{{ع}} است، لذا [[امیر المؤمنین]]{{ع}} در [[حدیثی]] که در مبحث اول آوردیم، فرمود: [[منتظر فرج]] باشید و از [[رحمت الهی]] مأیوس نشوید... که ظاهر فرموده [[حضرت]]: "مأیوس نشوید"، بیان نخستین [[درجات انتظار]] می‌باشد»<ref>[[سید محمد تقی موسوی اصفهانی|موسوی اصفهانی، سید محمد تقی]]، [[تکالیف بندگان نسبت به امام زمان‌ (کتاب)|تکالیف بندگان نسبت به امام زمان‌]]، ص ۹۵-۹۸.</ref>.