جهاد در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[امام]] هنگام [[مدیریت جامعه]] [[اسلامی]]،  گاه ناچار است با [[شورشیان]] یا [[دشمنان]] [[مبارزه]] کند. ازاین‌رو [[جهاد]] از [[وظایف امام]] به شمار می‌رود. [[شیخ مفید]] افزون بر آنکه درباره برخی [[جنگ‌های امام علی]]{{ع}} مانند [[جنگ جمل]] به تفصیل سخن گفته و کتابی مستقل نگاشته،  گاهی به این [[وظیفه]] برای متصدی [[منصب امامت]] نیز تصریح کرده است.<ref>محمد بن محمد بن نعمان (شیخ مفید)،  الجمل،  ص۲۱۲. نیز ر.ک: همو،  الفصول العشرة، ص۱۰۵-۱۰۶.</ref>

*[[سید مرتضی]] آنجا که از [[لزوم]] [[اشجع]] بودن [[امام]] سخن به میان می‌آورد،  [[دلیل]] آن را چنین [[تبیین]] می‌کند که [[جهاد]] یکی از [[واجبات]] [[حاکم]] است و باید [[حاکم]] خود دراین‌باره از دیگران شجاع‌تر باشد.<ref>سید مرتضی علم الهدی،  الذخیرة فی علم الکلام،  تحقیق سید احمد حسینی،  ص۴۱۳.</ref> [[ابوالصلاح حلبی]] نیز با [[ادله نقلی]] [[ثابت]] می‌کند که [[امام]]{{ع}}،  پیشوای [[مردم]] در امر [[جهاد]] است،  پس باید [[شجاع‌ترین]] [[مردم]] باشد.<ref>ابوالصلاح حلبی،  الکافی فی الفقه،  تحقیق رضا استادی،  ص۹۰.</ref>

*مرحوم [[شیخ طوسی]] در آثار [[فقهی]] خود به تفصیل به بحث [[جهاد]] و نقش و [[جایگاه امام]] در آن پرداخته است. وی بیان می‌کند که [[جهاد]] آن‌گاه [[واجب]] است که [[دعوت]] به آن از سوی [[امام]] [[عادل]] یا [[نائب]] [[منصوب]] از طرف او صورت گیرد. در غیر این صورت، [[جهاد]] در رکاب [[امام جائر]]،  جایز نیست،  مگر آنکه [[ترس]] از چیره شدن غیرمسلمانان بر [[سرزمین]] [[اسلام]] باشد که در این صورت،  [[مجاهد]] باید به قصد [[دفاع]] از [[کیان اسلام]] – نه [[همراهی با امام]] جائر– به [[جهاد]] بپردازد.<ref>محمد بن حسن طوسی،  النهایة،  ص۲۹۰.</ref>

*[[ابن میثم بحرانی]] به طور گذرا بر این [[وظیفه امام]] تأکید کرده است.<ref>میثم بن علی بن میثم بحرانی،  النجاة فی القیامة،  ص۵۸ و ۱۴۶-۱۴۷.</ref> [[علامه حلّی]] نیز بارها این [[وظیفه امام]] را یادآور شده است، <ref>حسن بن یوسف حلی،  الالفین،  ج۲،  ص۲۴-۲۵.</ref> و تأکید می‌کند که [[وجوب]] [[جهاد]] مشروط به [[وجود امام]] یا [[نایب]] اوست.<ref>همو،  قواعد الاحکام،  ج۱،  ص۴۷۸.</ref>