یزید بن قیس بن تمام ارحبی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''۳. سخنی در تحریص نیروهای عراقی:''' یزید بن قیس بن تمام ارحبی در یکی از روزهای [[جنگ صفین]] در [[تحریم]] [[سپاه]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} [[خطبة]] مفصلی ایراد کرد و گفت: [[مسلمان]] کسی است که [[دین]] و اندیشه‌ای سالم داشته باشد، به [[خدا]] قسم، این گروه نه برای محکم کردن پایه‌های [[دینی]] و نه برای احیای [[عدالت]] و [[حق]] با ما می‌جنگند، بلکه به خاطر دستیابی به [[دنیا]] با ما در نبردند تا سرانجام به [[حکومت]] برسند، و اگر [[پیروز]] شوند - که [[خدا]] آنها را [[پیروز]] و خوشحال نگرداند - ما را به [[پیروی]] از حکّامی مانند [[سعید بن عاص]]، [[ولید بن عقبه]] و [[عبدالله بن عامر]] وا می‌دارند. تا آنجا که گفت: پس ای [[بندگان خدا]]، به [[جنگ]] [[قوم]] [[ستمکار]] بشتابید، قومی که به غیر [[حکم خدا]]، [[حکم]] می‌رانند و [[پیکار]] می‌نمایند، مبادا در [[جهاد]] با این گروه از ملامتِ سرزنش‌کنندگان [[سست]] شوید و دست از [[نبرد]] بردارید؛ زیرا اینها اگر بر شما [[غلبه]] کنند، [[دین]] و دنیای شما را تباه و [[فاسد]] می‌کنند و شما آنها را خوب شناخته و آزموده‌اید، به [[خدا]] [[سوگند]]، اینها قصدی جز [[شر]] و [[بدی]] برای روزگار شما نمی‌خواهند<ref>ر.ک: تاریخ طبری، ج۵، ص۱۷؛ وقعة صفین، ص۲۴۷؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۴، ص۱۹۴.</ref>.