قتل در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[جنگ]] و [[کارزار]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۹۰.</ref>. اصل آن "قتل" به معنای ازاله [[روح]] از [[بدن]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۶۵۵.</ref>، زوال [[حیات]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۹، ص۱۹۳.</ref>.

در [[قرآن کریم]] پس از [[آزمون]] سیاست‌های مختلف در [[دعوت]] [[مشرکان]] به [[اسلام]] و تداوم [[دشمنی‌ها]] و مخالفت‌های [[کفار]] و مشرکان، آخرین [[فرمان الهی]] [[بسیج]] [[مسلمانان]] برای جنگ با آنان بود: {{متن قرآن|أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ}}<ref>«به کسانی که بر آنها جنگ تحمیل می‌شود اجازه (ی جهاد) داده شد زیرا ستم دیده‌اند و بی‌گمان خداوند بر یاری آنان تواناست» سوره حج، آیه ۳۹.</ref>. به [[قتال]] در [[راه خدا]]، [[جهاد]] نیز اطلاق می‌شود<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۸۹-۴۹۰.</ref>

* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]

[[رده: مدخل]]

[[رده:قتل]]