اثبات مرجعیت دینی اهل بیت در کلام اسلامی (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱۷ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۹:۰۱
، ۱۷ نوامبر ۲۰۲۰←آیه تطهیر
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
#وقتی "[[أهل]] البیت" معنای عام نداشته باشد، اراده در {{متن قرآن|يُرِيدُ اللَّهُ}} نمیتواند به معنای ارادۀ [[تشریعی]] باشد، زیرا [[خداوند]] با ارادۀ [[تشریعی]] از همۀ بندگانش خواسته تا [[پاک]] شوند و از [[گناهان]] به دور باشند، پس ارادۀ در [[آیه]] باید ارادۀ [[تکوینی]]<ref>ارادۀ خداوند بر ایجاد فعل و تحقق آن در خارج.</ref> باشد. همچنین با استناد به آیۀ {{متن قرآن|إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ}}<ref>«فرمان او جز این نیست که چون چیزی را بخواهد بدو میگوید: باش! بیدرنگ خواهد بود» سوره یس، آیه ۸۲.</ref> ارادۀ [[تکوینی]] [[خداوند]] با تحقّق مراد همراه است؛ یعنی همزمان با تحقّق اراده، طهارت از [[رجس]] نیز حاصل است. | #وقتی "[[أهل]] البیت" معنای عام نداشته باشد، اراده در {{متن قرآن|يُرِيدُ اللَّهُ}} نمیتواند به معنای ارادۀ [[تشریعی]] باشد، زیرا [[خداوند]] با ارادۀ [[تشریعی]] از همۀ بندگانش خواسته تا [[پاک]] شوند و از [[گناهان]] به دور باشند، پس ارادۀ در [[آیه]] باید ارادۀ [[تکوینی]]<ref>ارادۀ خداوند بر ایجاد فعل و تحقق آن در خارج.</ref> باشد. همچنین با استناد به آیۀ {{متن قرآن|إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ}}<ref>«فرمان او جز این نیست که چون چیزی را بخواهد بدو میگوید: باش! بیدرنگ خواهد بود» سوره یس، آیه ۸۲.</ref> ارادۀ [[تکوینی]] [[خداوند]] با تحقّق مراد همراه است؛ یعنی همزمان با تحقّق اراده، طهارت از [[رجس]] نیز حاصل است. | ||
#واژۀ «[[رجس]]»، اسم جنس است و همراه با «ال» معنای إطلاق میدهد و بر عموم و شمول دلالت میکند؛ یعنی «[[أهل]] البیت» از هر نوع [[پلیدی]] منزهاند و نه فقط از نوعی خاص. | #واژۀ «[[رجس]]»، اسم جنس است و همراه با «ال» معنای إطلاق میدهد و بر عموم و شمول دلالت میکند؛ یعنی «[[أهل]] البیت» از هر نوع [[پلیدی]] منزهاند و نه فقط از نوعی خاص. | ||
نتیجه اینکه به دلیل دور بودن [[أهل بیت]] از [[رجس]] و به [[دلیل]] [[طهارت]] ایشان معلوم میشود [[أهل بیت]]، [[معصوم]] هستند و چون [[معصوم]] هستند، سنتّشان [[حجّت]] است. از آنجا که میان مراتب بالای تطهیر و عصمت با مراتب بالای [[علم]] ملازمه وجود | نتیجه اینکه به دلیل دور بودن [[أهل بیت]] از [[رجس]] و به [[دلیل]] [[طهارت]] ایشان معلوم میشود [[أهل بیت]]، [[معصوم]] هستند و چون [[معصوم]] هستند، سنتّشان [[حجّت]] است. از آنجا که میان مراتب بالای تطهیر و عصمت با مراتب بالای [[علم]] ملازمه وجود دارد به [[دلیل]] آنکه هر چقدر علم بیشتر باشد [[شناخت]] [[گناهان]] و دوری از آنها هم بیشتر است، پس أهل [[بیت]]، [[بهترین]] و بالاترین [[مرجع]] [[علمی]] و [[دینی]] در میان مردم هستند<ref>ر.ک: رفیعی، محسن؛ شریفی، معصومه؛ مبانی مرجعیت علمی اهل بیت رسول خدا از دیدگاه اهل سنت؛ اندیشه تقریب؛ تابستان ۱۳۹۰؛ ص ۲۰؛ رضوانی؛ علی اصغر، مرجعیت دینی اهل بیت و پاسخ به شبهات، ص۴۱ ـ ۴۵.</ref>. | ||
====[[آیه اولی الامر]]==== | ====[[آیه اولی الامر]]==== | ||
آیۀ دیگری که میتواند [[شأن مرجعیت دینی]] را [[اثبات]] کند، آیۀ [[اولیالامر]] است: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref>. اینکه چگونه این [[آیه بر]] [[شأن مرجعیت دینی]] [[امامان]] دلالت دارد، با بیان چند نکته روشن میشود: | آیۀ دیگری که میتواند [[شأن مرجعیت دینی]] را [[اثبات]] کند، آیۀ [[اولیالامر]] است: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref>. اینکه چگونه این [[آیه بر]] [[شأن مرجعیت دینی]] [[امامان]] دلالت دارد، با بیان چند نکته روشن میشود: | ||