اثبات مرجعیت دینی اهل بیت در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

====[[آیه تطهیر]]====

از جمله آیاتی که دلالت بر [[عصمت]] و [[مرجعیت دینی اهل بیت]]{{ع}} می‌‌کند [[آیۀ تطهیر]] است: {{متن قرآن|إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}<ref>«جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت  هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گردان» سوره احزاب، آیه ۳۳.</ref>. باتوجه به چند نکته از [[آیه]] [[مرجعیت اهل بیت]]{{ع}} روشن خواهد شد:

#میان [[ارادۀ خداوند]] بر منزّه بودن از پلیدی‌ها و [[طهارت]] [[أهل بیت]] با [[عصمت]] ایشان، [[ارتباط]] وجود دارد.

#باتوجّه به‌ حصری‌ کـه «إنّما» بر آن دلالت می‌کند و بـا [[عنایت]] به "التفات لفظی"<ref>"التفات" در‌ لغت‌ یعنی‌ توجّه به چپ و راست، ولی در اصطلاح عبارت است از «انتقال کلام از یک اسلوب به اسلوب دیگر» این انتقال می‌تواند از‌ حاضر‌ به‌ غایب، مذکّر به مؤنّث، مفرد به مثنّی یا‌ جمع‌ و بالعکس باشد. </ref> در [[ضمیر]] جمع مؤنّث (کنّ) به [[ضمیر]] جمع مذکّر (کم) و "التفات [[معنوی]]" از [[مقام]] [[توبیخ]] به [[مقام]] [[تکریم]] و باتوجّه‌ به‌ حصری که در أحادیث وجود دارد مبنی بر اینکه [[آیه]] در [[شأن]] [[رسول خدا]] ({{صل}})، أمیرمؤمنان{{ع}}، [[حضرت فاطمه]](علیها السّلام)، امام‌ [[حسن]]{{ع}} و [[امام حسین]] ({{ع}}) نازل شده و با [[عنایت]] به اینکه [[رسول خدا]] ({{صل}}) با ورود أمّ سلمه در آن جمع، موافقت نکرده است<ref>أحمد بن حنبل از أمّ سلمه نقل می‌‌کند که گفت: {{عربی|إنّ النبی صلّی اللّه‌ علیه‌ و اله‌ جلّلعلی عـلیّ و حـسن و حـسین و فاطمه کساء ثمّ قال: اللهمّ هؤلاء أهـل‌ بـیتی‌ و خـاصّتی؛اللهـمّ أذهـب عـنهم الرجس وطهّرهم تطهیرا.فقالت أمّ سلمۀ:یا رسول اللّه،أنا منهم؟قال:إنّک إلی‌ خیر‌}}؛ أحمد‌ بن حنبل،بی‌تا،ج ۶،ص ۳۰۴.نیز،ر.ک:أبو یعلی،بی‌تا،ج ۱۲، ص ۴۵۱؛طبرانی،لخمی‌،المعجم‌ الأوسط‌:ج ۴،ص ۱۳۴؛همو،المعجمالکبیر:ج ۲۳،ص ۳۳۳ و ۳۳۴ و ۳۳۷؛ابـن کثیر،کثیر دمشقی،۱۴۱۲ ق،ج ۳،ص ۴۹۲؛حاکم‌ حسکانی‌،۱۴۱۱‌ ق،ج ۲،ص ۱۰۷-۱۰۹(با اختلاف در لفظ).</ref>، انحصار‌ "أهل‌ البیت" روشن می‌شود.