مالک بن کعب همدانی ارحبی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[معاویه]] مجدداً از [[شامیان]] خواست تا گروهی به منطقه رود [[فرات]] [[لشکرکشی]] کند و [[اموال]] آنان را [[غارت]] نماید و عراقیان را بترساند. نعمان این درخواست [[معاویه]] را پذیرفت و با دو هزار نیرو به [[عین التمر]] - مقر [[حکومت]] مالک بن کعب که از جانب [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود - یورش برد. از آن طرف مالک بن کعب تمام نیروها - جز صد نفر - را به [[کوفه]] برای مرخصی فرستاده بود، لذا طی نامه‌ای [[امام]]{{ع}} را از قصد حمله [[نعمان بن بشیر]] [[آگاه]] نمود و درخواست کمک کرد. اما جز تعداد اندکی حاضر به عزیمت و کمک به مالک بن کعب نشدند ولی چون با [[سرزنش]] و [[ملامت]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} رو به رو شدند، پس از چند روز دو هزار نفر آماده حرکت شد اما در همین موقع [[نامه]] [[پیروزی]] مالک بن کعب که با صد نفر بر نیروهای نعمان بن [[بشیر]] که دو هزار بودند به [[علی]]{{ع}} رسید. [[حضرت]] [[نامه]] او را برای [[مردم کوفه]] خواند و خدای را [[سپاس]] و [[ستایش]] کرد و به آن نگریست و فرمود: "به حمدالله این [[پیروزی]] به [[نام خدا]] و [[شکر]] او، صورت گرفت و سبب [[مذمت]] و [[سرزنش]] بیشتر شما (که در [[بسیج]] نیرو کوتاهی کردید) می‌باشد"<ref>ر.ک: شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۳۰۳ - ۳۰۶؛ تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۹۵؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۱۳۳؛ انساب الاشراف، ترجمۀ امیرالمؤمنین{{ع}}، ص۳۴۵.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۴۳-۱۲۴۴.</ref>