بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
بنیسهم هرگاه میخواستند از [[حمایت]] [[قبیله]] خود بهرهمند شوند، روی صخرهای به نام "مسلم" میرفته، فریاد {{عربی|"واصباحا"}} سر میدادند. [[عاص بن وائل سهمی]] از بزرگان این تیره، با [[تضییع حق]] یکی از مسافران مکه، زمینهساز پیدایش [[پیمان]] [[حلف الفضول]] در [[حمایت از ستمدیدگان]] گردید.<ref> المنمق، ص ۱۱۱، ۱۸۶.</ref> بر اثر [[قرابت]] نَسَبی بنیسهم و [[بنی عدی]] و مناسبات [[خانوادگی]] میان آن دو، این دو تیره با یکدیگر همپیمان شدند و در برخی [[منازعات]] از هم حمایت میکردند؛ اما در حادثهای به دست بنیعدی که به [[قتل]] یکی از سهمیان انجامید این پیمان شکسته شد.<ref>المنمق، ص ۲۶۷.</ref> بنیسهم در درگیری و [[رقابت]] [[خاندان]] قصی میان بنیعبد مناف و بنیعبدالدار بر سر [[مناصب]] [[مکه]]، جانب بنیعبدالدار را گرفتند و با دیگر حامیان بنیعبدالدار پیمانی بستند که به [[پیمان]] "لعقة الدم" [[شهرت]] یافت؛ گویا بنیسهم پس از کشتن شتر (یاگاوی) [[خون]] آن را در ظرفی ریخته، ضمن پیمان با [[بنی عبدالدار]]، دستان خود را در آن خون فروبردند.<ref>المنمق، ص ۳۳، ۲۷۴؛ تاریخ یعقوبی، ج ۱، ص ۲۴۸؛ الطبقات، ج ۱، ص ۶۳.</ref> گفته شده: بنیسهم که از حیث شمار اشراف و بزرگان نسبت به دیگر تیرههای [[قریش]] فزونی داشتند در این خصوص در [[مقام]] [[رقابت]] و [[تفاخر]] برآمدند. در شمارش، تعداد بزرگان بنیعبدمناف فزونی یافت، از اینرو بنیسهم افرادی از بزرگان خود را که در قید [[حیات]] نبودند نیز برشمردند و آنگاه بر بنی [[عبد]] مناف فزونی یافتند، زیرا در [[جاهلیت]] شمار سهمیها بیشتر از بنیعبدمناف بود. بنا به نظر برخی [[مفسران]] [[سوره تکاثر]] به همین موضوع اشاره دارد: {{متن قرآن|أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ ثُمَّ كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ كَلاَّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ}} <ref>زیادهخواهی شما را سرگرم داشت، تا با گورها دیدار کردید. هرگز! به زودی خواهید دانست، دگر باره هرگز! به زودی خواهید دانست، هرگز! اگر به «دانش بیگمان» بدانید، به راستی دوزخ را خواهید دید؛ سوره تکاثر، آیه: ۱- ۶.</ref>. <ref> التبیان، ج ۱۰، ص ۴۰۲؛ اسباب النزول، ص ۴۰۰؛ تفسیر قرطبی، ج ۲۰، ص ۱۱۵.</ref> | بنیسهم هرگاه میخواستند از [[حمایت]] [[قبیله]] خود بهرهمند شوند، روی صخرهای به نام "مسلم" میرفته، فریاد {{عربی|"واصباحا"}} سر میدادند. [[عاص بن وائل سهمی]] از بزرگان این تیره، با [[تضییع حق]] یکی از مسافران مکه، زمینهساز پیدایش [[پیمان]] [[حلف الفضول]] در [[حمایت از ستمدیدگان]] گردید.<ref> المنمق، ص ۱۱۱، ۱۸۶.</ref> بر اثر [[قرابت]] نَسَبی بنیسهم و [[بنی عدی]] و مناسبات [[خانوادگی]] میان آن دو، این دو تیره با یکدیگر همپیمان شدند و در برخی [[منازعات]] از هم حمایت میکردند؛ اما در حادثهای به دست بنیعدی که به [[قتل]] یکی از سهمیان انجامید این پیمان شکسته شد.<ref>المنمق، ص ۲۶۷.</ref> بنیسهم در درگیری و [[رقابت]] [[خاندان]] قصی میان بنیعبد مناف و بنیعبدالدار بر سر [[مناصب]] [[مکه]]، جانب بنیعبدالدار را گرفتند و با دیگر حامیان بنیعبدالدار پیمانی بستند که به [[پیمان]] "لعقة الدم" [[شهرت]] یافت؛ گویا بنیسهم پس از کشتن شتر (یاگاوی) [[خون]] آن را در ظرفی ریخته، ضمن پیمان با [[بنی عبدالدار]]، دستان خود را در آن خون فروبردند.<ref>المنمق، ص ۳۳، ۲۷۴؛ تاریخ یعقوبی، ج ۱، ص ۲۴۸؛ الطبقات، ج ۱، ص ۶۳.</ref> گفته شده: بنیسهم که از حیث شمار اشراف و بزرگان نسبت به دیگر تیرههای [[قریش]] فزونی داشتند در این خصوص در [[مقام]] [[رقابت]] و [[تفاخر]] برآمدند. در شمارش، تعداد بزرگان بنیعبدمناف فزونی یافت، از اینرو بنیسهم افرادی از بزرگان خود را که در قید [[حیات]] نبودند نیز برشمردند و آنگاه بر بنی [[عبد]] مناف فزونی یافتند، زیرا در [[جاهلیت]] شمار سهمیها بیشتر از بنیعبدمناف بود. بنا به نظر برخی [[مفسران]] [[سوره تکاثر]] به همین موضوع اشاره دارد: {{متن قرآن|أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ ثُمَّ كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ كَلاَّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ}} <ref>زیادهخواهی شما را سرگرم داشت، تا با گورها دیدار کردید. هرگز! به زودی خواهید دانست، دگر باره هرگز! به زودی خواهید دانست، هرگز! اگر به «دانش بیگمان» بدانید، به راستی دوزخ را خواهید دید؛ سوره تکاثر، آیه: ۱- ۶.</ref>. <ref> التبیان، ج ۱۰، ص ۴۰۲؛ اسباب النزول، ص ۴۰۰؛ تفسیر قرطبی، ج ۲۰، ص ۱۱۵.</ref> | ||
پس از ویران شدن [[خانه کعبه]] (۵ سال [[پیش از بعثت]])<ref>بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۲۴۲.</ref> بر اثر سیل، هنگامی که [[رسول خدا]]{{صل}} برای جلوگیری از [[اختلاف]] [[قبایل]] برای [[نصب حجرالاسود]] آن را در درون ردای خود قرار دادند تا [[نمایندگان]] قبایل همگی در نصب حجرالاسود شرکت داشته باشند. آنان نیز گوشهای از ردای [[پیامبر]]{{صل}} را برگرفتند.<ref>الطبقات، ج ۱، ص ۱۱۶؛ تاریخ یعقوبی، ج ۲، ص ۱۹ ـ ۲۰.</ref>.<ref>[[حسین مرادینسب|مرادینسب، حسین]]، [[ | پس از ویران شدن [[خانه کعبه]] (۵ سال [[پیش از بعثت]])<ref>بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۲۴۲.</ref> بر اثر سیل، هنگامی که [[رسول خدا]]{{صل}} برای جلوگیری از [[اختلاف]] [[قبایل]] برای [[نصب حجرالاسود]] آن را در درون ردای خود قرار دادند تا [[نمایندگان]] قبایل همگی در نصب حجرالاسود شرکت داشته باشند. آنان نیز گوشهای از ردای [[پیامبر]]{{صل}} را برگرفتند.<ref>الطبقات، ج ۱، ص ۱۱۶؛ تاریخ یعقوبی، ج ۲، ص ۱۹ ـ ۲۰.</ref>.<ref>[[حسین مرادینسب|مرادینسب، حسین]]، [[بنی سهم (مقاله)|مقاله «بنی سهم»]]، [[ دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref>. | ||
==بنی سهم در دوره پیامبر== | ==بنی سهم در دوره پیامبر== | ||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
*[[پرونده:000057.jpg|22px]] [[حسین مرادینسب|مرادینسب، حسین]]، [[ | *[[پرونده:000057.jpg|22px]] [[حسین مرادینسب|مرادینسب، حسین]]، [[بنی سهم (مقاله)|مقاله «بنی سهم»]]، [[ دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|''' دائرة المعارف قرآن کریم ج۶''']] | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||