پرش به محتوا

نیایش چهل و چهارم: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{ویرایش غیرنهایی}}
{{مدخل مرتبط
{{امامت}}
| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه
| عنوان مدخل  =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط  =
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است چون [[ماه رمضان]] فرا می‌رسید.
این [[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است چون [[ماه رمضان]] فرا می‌رسید. تنها ماهی که نامش در [[قرآن]] آمده ماه رمضان است که با عنوان ماه [[نزول قرآن]] و [[وجوب]] [[روزه]] نامیده شده است: {{متن قرآن|شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ...}}<ref>«(روزهای روزه گرفتن در) ماه رمضان است که قرآن را در آن فرو فرستاده‌اند؛ به رهنمودی برای مردم و برهان‌هایی (روشن) از راهنمایی و جدا کردن حقّ از باطل؛ پس هر کس از شما این ماه را دریافت، باید (تمام) آن را روزه بگیرد» سوره بقره، آیه ۱۸۵.</ref>.
تنها ماهی که نامش در [[قرآن]] آمده ماه رمضان است که با عنوان ماه [[نزول قرآن]] و [[وجوب]] [[روزه]] نامیده شده است: {{متن قرآن|شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ...}}<ref>«(روزهای روزه گرفتن در) ماه رمضان است که قرآن را در آن فرو فرستاده‌اند؛ به رهنمودی برای مردم و برهان‌هایی (روشن) از راهنمایی و جدا کردن حقّ از باطل؛ پس هر کس از شما این ماه را دریافت، باید (تمام) آن را روزه بگیرد» سوره بقره، آیه ۱۸۵.</ref>.


[[امام سجاد]]{{ع}} با این [[دعا]] به استقبال ماه رمضان می‌رود و با [[سپاس]] از [[نعمت‌های خداوند]] ماه رمضان را یکی از راه‌های [[احسان]] او می‌داند: {{متن حدیث|الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِحَمْدِهِ... وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ مِنْ تِلْكَ‏ السُّبُلِ‏ شَهْرَهُ‏ شَهْرَ رَمَضَانَ‏}}؛ «[[حمد]] و سپاس خداوندی را که ما را به حمد و سپاس خویش [[راه]] نمود و از جمله حامدان خود قرار داد، تا از [[شکرگزاران]] احسان او باشیم؛ و ما را در برابر حمد و سپاس خویش [[پاداش]] داد آن‌سان که [[نیکوکاران]] را پاداش دهد.
[[امام سجاد]] {{ع}} با این [[دعا]] به استقبال ماه رمضان می‌رود و با [[سپاس]] از [[نعمت‌های خداوند]] ماه رمضان را یکی از راه‌های [[احسان]] او می‌داند: {{متن حدیث|الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِحَمْدِهِ... وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ مِنْ تِلْكَ‏ السُّبُلِ‏ شَهْرَهُ‏ شَهْرَ رَمَضَانَ‏}}؛ «[[حمد]] و سپاس خداوندی را که ما را به حمد و سپاس خویش [[راه]] نمود و از جمله حامدان خود قرار داد، تا از [[شکرگزاران]] احسان او باشیم؛ و ما را در برابر حمد و سپاس خویش [[پاداش]] داد آن‌سان که [[نیکوکاران]] را پاداش دهد.
حمد و سپاس خداوندی را که [[دین]] خود به ما ارزانی فرمود و ما را به [[آیین]] خویش اختصاص داد و به راه‌های احسان خود درآورد، تا به مدد احسانش در طریق خشنودی‌اش گام برداریم؛ حمد و سپاسی که شایان قبولش افتد و بدان از ما [[خشنود]] گردد.
 
حمد و سپاس خداوندی را که یکی از آن راه‌ها که در برابر ما گشوده، ماه خود، ماه رمضان است».
حمد و سپاس خداوندی را که [[دین]] خود به ما ارزانی فرمود و ما را به [[آیین]] خویش اختصاص داد و به راه‌های احسان خود درآورد، تا به مدد احسانش در طریق خشنودی‌اش گام برداریم؛ حمد و سپاسی که شایان قبولش افتد و بدان از ما [[خشنود]] گردد. حمد و سپاس خداوندی را که یکی از آن راه‌ها که در برابر ما گشوده، ماه خود، ماه رمضان است».


آن‌گاه [[ارزش]] و [[فضیلت]] این ماه را بیان می‌کند: «ماه صیام و ماه [[اسلام]]، ماه [[پاکیزگی]] از آلودگی‌ها، ماه [[رهایی]] از [[گناهان]]، ماه [[نماز]]، ماهی که در آن قرآن نازل شده، [[قرآنی]] که [[راهنمای مردم]] است و نشانه آشکار [[هدایت]] و تمیزدهنده [[حق]] از [[باطل]] است.
آن‌گاه [[ارزش]] و [[فضیلت]] این ماه را بیان می‌کند: «ماه صیام و ماه [[اسلام]]، ماه [[پاکیزگی]] از آلودگی‌ها، ماه [[رهایی]] از [[گناهان]]، ماه [[نماز]]، ماهی که در آن قرآن نازل شده، [[قرآنی]] که [[راهنمای مردم]] است و نشانه آشکار [[هدایت]] و تمیزدهنده [[حق]] از [[باطل]] است.
پس به [[حرمت]] بی‌شمار و فضیلت بسیاری که بدین ماه ارزانی داشت، [[برتری]] آن را بر دیگر ماه‌ها آشکار ساخت. برای [[بزرگداشت]] آن، هرچیز را که در دیگر ماه‌ها [[حلال]] داشته بود در این [[ماه حرام]] کرد.
پس به [[حرمت]] بی‌شمار و فضیلت بسیاری که بدین ماه ارزانی داشت، [[برتری]] آن را بر دیگر ماه‌ها آشکار ساخت. برای [[بزرگداشت]] آن، هرچیز را که در دیگر ماه‌ها [[حلال]] داشته بود در این [[ماه حرام]] کرد.
گرامیداشتِ آن را هر خوردنی و [[آشامیدنی]] [[ممنوع]] داشت و برای آن زمانی معین قرار داد، آن‌سان که اجازت ندهد [[روزه]] آن پیش‌تر ادا گردد و نپذیرد که به تأخیر افتد. آن‌گاه شبی از شب‌های این ماه برگزید و بر شب‌های هزار ماه برتری داد و آن [[شب]] را "لیلة‌القدر" نامید. در آن شب، [[فرشتگان]] و [[روح]]، به [[فرمان]] پروردگارشان، بر هر یک از [[بندگان]] او -که بخواهد- نازل می‌شوند، همراه با تقدیری تغییرناپذیر. آن شب، شب [[سلام]] و [[درود]] فرشتگان است و دامنه برکاتش تا سپیده‌دم کشیده شود».
گرامیداشتِ آن را هر خوردنی و [[آشامیدنی]] [[ممنوع]] داشت و برای آن زمانی معین قرار داد، آن‌سان که اجازت ندهد [[روزه]] آن پیش‌تر ادا گردد و نپذیرد که به تأخیر افتد. آن‌گاه شبی از شب‌های این ماه برگزید و بر شب‌های هزار ماه برتری داد و آن [[شب]] را "لیلة‌القدر" نامید. در آن شب، [[فرشتگان]] و [[روح]]، به [[فرمان]] پروردگارشان، بر هر یک از [[بندگان]] او -که بخواهد- نازل می‌شوند، همراه با تقدیری تغییرناپذیر. آن شب، شب [[سلام]] و [[درود]] فرشتگان است و دامنه برکاتش تا سپیده‌دم کشیده شود».


خط ۲۴: خط ۲۸:
و کاری نکنیم جز آنچه ما را از [[عقاب]] تو در [[امان]] دارد.
و کاری نکنیم جز آنچه ما را از [[عقاب]] تو در [[امان]] دارد.


ای [[خداوند]]، از تو می‌خواهیم که این همه [[اعمال]] را از ریای [[ریاکاران]] و آوازه در افکندن آوازه‌افکنان دور نگه داری؛ و چنان باد که کسی را در [[عبادت]] با تو [[شریک]] نسازیم و جز تو برای خود مرادی نجوییم؛
ای [[خداوند]]، از تو می‌خواهیم که این همه [[اعمال]] را از ریای [[ریاکاران]] و آوازه در افکندن آوازه‌افکنان دور نگه داری؛ و چنان باد که کسی را در [[عبادت]] با تو [[شریک]] نسازیم و جز تو برای خود مرادی نجوییم؛ بارخدایا، درود بفرست بر [[محمد و خاندان او]]؛ و در این ماه ما را به اوقات نمازهای پنجگانه [[آگاه]] فرما؛ به حدود و احکامش که مقرر داشته‌ای و واجباتش که [[واجب]] ساخته‌ای و شروط و هنگامش که معین کرده‌ای.
بارخدایا، درود بفرست بر [[محمد و خاندان او]]؛ و در این ماه ما را به اوقات نمازهای پنجگانه [[آگاه]] فرما؛ به حدود و احکامش که مقرر داشته‌ای و واجباتش که [[واجب]] ساخته‌ای و شروط و هنگامش که معین کرده‌ای.
 
ای [[خداوند]]، چنان کن که به هنگام [[نماز]] همانند کسانی باشیم که به منازل والای آن [[راه]] می‌یابند و همه ارکان آن رعایت می‌کنند و آن را به وقت خود، به [[آیین]] [[بنده]] تو و [[رسول]] تو [[محمد]] {{صل}} در [[رکوع]] و [[سجود]] و همه فضیلت‌هایش، به [[کامل‌ترین]] [[وضو]] و [[طهارت]] و در نهایت [[خشوع]] به جای می‌آورند.


ای [[خداوند]]، چنان کن که به هنگام [[نماز]] همانند کسانی باشیم که به منازل والای آن [[راه]] می‌یابند و همه ارکان آن رعایت می‌کنند و آن را به وقت خود، به [[آیین]] [[بنده]] تو و [[رسول]] تو [[محمد]]{{صل}} در [[رکوع]] و [[سجود]] و همه فضیلت‌هایش، به [[کامل‌ترین]] [[وضو]] و [[طهارت]] و در نهایت [[خشوع]] به جای می‌آورند.
ای خداوند، در این ماه ما را موفق دار که به خویشاوندانمان [[نیکی]] کنیم و به دیدارشان بشتابیم؛
ای خداوند، در این ماه ما را موفق دار که به خویشاوندانمان [[نیکی]] کنیم و به دیدارشان بشتابیم؛
و همسایگانمان را به [[بخشش]] و عطای خویش بنوازیم؛
و همسایگانمان را به [[بخشش]] و عطای خویش بنوازیم؛
خط ۳۷: خط ۴۱:
ای خداوند، در این ماه ما را [[توفیق]] ده که به کردارهای [[پسندیده]] به تو [[تقرب]] جوییم، آن‌سان که ما را از [[گناهان]] [[پاک]] داری و از بازگشت به [[اعمال ناشایست]] نگه داری، تا هیچ‌یک از [[ملائکه]] تو طاعتی به درگاهت نیاورد جز آنکه از [[طاعت]] ما کمتر باشد و در تقرب به پایه تقرب ما نرسد».
ای خداوند، در این ماه ما را [[توفیق]] ده که به کردارهای [[پسندیده]] به تو [[تقرب]] جوییم، آن‌سان که ما را از [[گناهان]] [[پاک]] داری و از بازگشت به [[اعمال ناشایست]] نگه داری، تا هیچ‌یک از [[ملائکه]] تو طاعتی به درگاهت نیاورد جز آنکه از [[طاعت]] ما کمتر باشد و در تقرب به پایه تقرب ما نرسد».


[[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} در پایان این [[دعا]] از خطرات و آسیب‌هایی که [[انسان]] را [[تهدید]] می‌کند به [[خدا]] [[پناه]] می‌برد و می‌گوید: «بارخدایا، بر [[محمد و خاندان او]] [[درود]] بفرست. اگر در این ماه به راه کج رفته‌ایم، به راه راستمان آور؛
[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در پایان این [[دعا]] از خطرات و آسیب‌هایی که [[انسان]] را [[تهدید]] می‌کند به [[خدا]] [[پناه]] می‌برد و می‌گوید: «بارخدایا، بر [[محمد و خاندان او]] [[درود]] بفرست. اگر در این ماه به راه کج رفته‌ایم، به راه راستمان آور؛
و اگر از حق [[عدول]] کرده‌ایم به حقمان بازگردان؛
و اگر از حق [[عدول]] کرده‌ایم به حقمان بازگردان؛
و اگر دشمن تو، [[شیطان]]، بر ما چیره شد، ما را از چنگال او [[رهایی]] بخش؛
و اگر دشمن تو، [[شیطان]]، بر ما چیره شد، ما را از چنگال او [[رهایی]] بخش؛
ای [[خداوند]]، [[ماه رمضان]] را از زمزمه [[عبادت]] ما پر ساز؛
ای [[خداوند]]، [[ماه رمضان]] را از زمزمه [[عبادت]] ما پر ساز؛
و [[شب]] و روزش را به [[طاعات]] ما آراسته گردان؛
و [[شب]] و روزش را به [[طاعات]] ما آراسته گردان؛
ما را [[یاری]] ده که روزهایش را [[روزه]] بداریم و شب‌هایش را به [[نماز]] و [[تضرع]] و [[خشوع]] و [[مذلت]] در پیشگاه تو به [[سحر]] رسانیم، تا مباد که روزهایش به [[غفلت]] ما [[شهادت]] دعند و شب‌هایش به [[سهل‌انگاری]] ما».<ref>صحیفه سجادیه، امام زین‌العابدین، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش چهل و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۹۹.</ref>
ما را [[یاری]] ده که روزهایش را [[روزه]] بداریم و شب‌هایش را به [[نماز]] و [[تضرع]] و [[خشوع]] و [[مذلت]] در پیشگاه تو به [[سحر]] رسانیم، تا مباد که روزهایش به [[غفلت]] ما [[شهادت]] دعند و شب‌هایش به [[سهل‌انگاری]] ما»<ref>صحیفه سجادیه، امام زین‌العابدین، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش چهل و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۹۹.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
* [[ماه رمضان]]
* [[ماه رمضان]]
{{پایان مدخل‌ وابسته}}


==منابع==
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1100609.jpg|22px]] [[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|'''مقاله «نیایش چهل و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
# [[پرونده:1100609.jpg|22px]] [[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|'''مقاله «نیایش چهل و چهارم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
{{پایان منابع}}


==پانویس==
== پانویس ==
{{پانویس2}}
{{پانویس}}


[[رده:نیایش چهل و چهارم]]
[[رده:صحیفه سجادیه]]
[[رده:مدخل]]
۱۲۹٬۶۸۱

ویرایش