اشاعره: تفاوت میان نسخهها
←متکلمان بزرگ اشعری
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
[[ابوالحسن اشعری]] برخلاف قدمای [[اهل حدیث]]، مانند [[احمد بن حنبل]]، بحث و [[استدلال]] و به کار بردن [[منطق]] را در [[اصول دین]] جایز شمرد و از [[قرآن]] و [[سنت]] بر مدعای خود [[دلیل]] آورد. او در این باره کتابی به نام "[[رسالة فی استحسان الخوض فی علم الکلام]]" نوشت<ref>ر.ک. [[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات علم کلام]]، ص ۲۷۶.</ref>. | [[ابوالحسن اشعری]] برخلاف قدمای [[اهل حدیث]]، مانند [[احمد بن حنبل]]، بحث و [[استدلال]] و به کار بردن [[منطق]] را در [[اصول دین]] جایز شمرد و از [[قرآن]] و [[سنت]] بر مدعای خود [[دلیل]] آورد. او در این باره کتابی به نام "[[رسالة فی استحسان الخوض فی علم الکلام]]" نوشت<ref>ر.ک. [[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات علم کلام]]، ص ۲۷۶.</ref>. | ||
==[[متکلمان | ==[[متکلمان اشعری]]== | ||
پس از [[ابوالحسن اشعری]]، متکلمان بزرگی در [[مذهب اشعری]] ظهور کردند که مشهورترین آنان عبارتاند از: [[قاضی ابوبکر باقلانی]] نویسندۀ کتاب التمهید؛ [[ابو منصور]] [[عبدالقاهر بن طاهر بغدادی]] مؤلف کتاب [[الفَرْق بین الفِرَق]] در [[علم ملل و نحل]]؛ [[عبدالملک جوینی]] مؤلف کتاب [[الإرشاد]]؛ [[ابو حامد غزالی]] مؤلف [[احیاء العلوم]] و [[قواعد العقائد]]؛ [[محمد بن عبدالکریم شهرستانی]] مؤلف [[الملل والنحل]] که از کتب [[مرجع]] ملل و نحل است و [[فخر رازی]] مؤلف [[مفاتیح الغیب]]<ref>ر.ک. [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۸۱-۸۲.</ref>. | پس از [[ابوالحسن اشعری]]، متکلمان بزرگی در [[مذهب اشعری]] ظهور کردند که مشهورترین آنان عبارتاند از: [[قاضی ابوبکر باقلانی]] نویسندۀ کتاب التمهید؛ [[ابو منصور]] [[عبدالقاهر بن طاهر بغدادی]] مؤلف کتاب [[الفَرْق بین الفِرَق]] در [[علم ملل و نحل]]؛ [[عبدالملک جوینی]] مؤلف کتاب [[الإرشاد]]؛ [[ابو حامد غزالی]] مؤلف [[احیاء العلوم]] و [[قواعد العقائد]]؛ [[محمد بن عبدالکریم شهرستانی]] مؤلف [[الملل والنحل]] که از کتب [[مرجع]] ملل و نحل است و [[فخر رازی]] مؤلف [[مفاتیح الغیب]]<ref>ر.ک. [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۸۱-۸۲.</ref>. | ||