اطاعت پیامبر خاتم: تفاوت میان نسخه‌ها

[[اطاعت]] از "[[رسول]]"، عاملی برای [[ابتلا]] و آزمایش‌ بیماردلان‌ است: {{متن قرآن|أَفِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَمِ ارْتَابُوا أَمْ يَخَافُونَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُولُهُ بَلْ أُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ}}<ref>«آیا آنان به دل بیمارند یا تردید دارند یا می‌هراسند که خداوند و پیامبرش بر آنان بیداد روا دارند؟ (خیر)، بلکه آنان ستمگرند» سوره نور، آیه ۵۰.</ref>. [[ظالمان]] کسانی هستند که برای [[ایمان به خدا]] و خاتم‌ پیامبران‌ در قلوبشان [[شک]] و [[تردید]] است‌. "مرض‌ [[قلب]]" آن است که [[عقل]] [[استقامت]] خود را در معتقدات از دست داده باشد آنچه را که باید بدان [[معتقد]] شود نپذیرد و در عقاید‌ حقه‌ که تردیدی در آنها‌ نیست‌ [[شک]] کند<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیرالقرآن، ج ۱۶، ص ۴۲۹</ref>.

منظور، [[شک]] در دین‌ است‌ بعد از‌ [[ایمان آوردن]]، نه [[شک]] در صلاحیت داشتن [[رسول خدا]] {{صل}} برای [[داوری]] و [[حکم]] یا [[شک]] در [[عدالت]] او‌ و امثال این امور<ref>همان، ج ۱۵، ص ۲۰۴</ref>. این گروه، مشمول نفرین الهی‌ شده‌اند‌: {{متن قرآن|فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللَّهُ مَرَضًا}}<ref>«به دل بیماری‌یی دارند و خداوند بر بیماریشان افزود» سوره بقره، آیه ۱۰.</ref> و به همین [[علت]] پلیدیشان رو به فزونی است: {{متن قرآن|وَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا إِلَى رِجْسِهِمْ}}<ref>«و اما در بیماردلان بر پلیدیشان پلیدی می‌افزاید» سوره توبه، آیه ۱۲۵.</ref>؛ آنان به [[مؤمنان]] حسادت‌ می‌ورزند‌: {{متن قرآن|الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هَؤُلَاءِ دِينُهُمْ}}<ref>«بیماردلان می‌گفتند: اینان را دینشان فریفته است» سوره انفال، آیه ۴۹.</ref>؛ [[شیطان]] بر [[دل]] آنان القای [[فتنه]] می‌کند‌: {{متن قرآن|لِيَجْعَلَ مَا يُلْقِي الشَّيْطَانُ فِتْنَةً لِلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ}}<ref>«تا آنچه را شیطان (در دل‌ها) می‌افکند آزمونی برای بیماردلان کند» سوره حج، آیه ۵۳.</ref>؛ به‌ فرموده‌های [[الهی]] [[شک]] دارند‌: {{متن قرآن|وَلِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْكَافِرُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلًا}}<ref>«و سرانجام بیماردلان و کافران بگویند که خداوند از این مثل چه می‌خواهد؟» سوره مدثر، آیه ۳۱.</ref>؛ از [[ترس]] حوادث با [[یهود]] [[دوستی]] دارند: {{متن قرآن|فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَى أَنْ تُصِيبَنَا}}<ref>«آنگاه بیماردلان را خواهی دید که برای آنان سر و دست می‌شکنند؛ می‌گویند بیم داریم که بلایی به ما رسد» سوره مائده، آیه ۵۲.</ref>؛ از [[ترس]] [[جنگ]] بی‌هوش می‌شوند: {{متن قرآن|وَذُكِرَ فِيهَا الْقِتَالُ رَأَيْتَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ}}<ref>«و چون سوره‌ای (با آیات) محکم فرو فرستند و در آن از کارزار سخن رود کسانی را که بیماردلند می‌بینی که چون کسی در تو می‌نگرند که از (ترس) مرگ، بیهوش شده باشد» سوره محمد، آیه ۲۰.</ref>؛ به خداوند‌ دروغ‌ می‌بندند و [[مؤمنان]] را دلسرد می‌کنند: {{متن قرآن|وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُورًا}}<ref>«و هنگامی که دو رویان و بیماردلان گفتند: خداوند و پیامبرش به ما جز وعده فریبنده نداده‌اند» سوره احزاب، آیه ۱۲.</ref>؛ [[خداوند]] آنان را رسوا می‌کند: {{متن قرآن|أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَنْ لَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغَانَهُمْ}}<ref>«آیا کسانی که بیماردلند پنداشته‌اند که خداوند هرگز کینه‌های آنان را آشکار نمی‌کند؟» سوره محمد، آیه ۲۹.</ref>. پس هم دل‌هایشان به [[دلیل]] [[ضعف]] [[ایمان]] [[بیمار]] است، هم [[شک]] دارند و هم [[ترس]] و [[وحشت]] وجودشان را فرامی‌گیرد‌! هیچ‌گاه‌ [[اطاعت]] [[رسول]] را نمی‌پذیرند و این‌ها همه مراتبی از [[ظلم]] به خویش است<ref>[[علی شیخ‌الاسلامی|شیخ‌الاسلامی، علی]]، [[سوسون آل رسول|آل رسول، سوسن]] و [[نادره حیدری اصفهانی|حیدری اصفهانی، نادره]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)|اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم]]، ص ۳۸.</ref>.