جز
جایگزینی متن - 'وائله' به 'واثله'
جز (جایگزینی متن - 'وائله' به 'واثله') |
|||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
[[محمد بن ابی بکر]]، [[محمد بن ابی حذیفه]]، [[مالک بن حارث اشتر نخعی]]، [[ثابت بن قیس نخعی]]، [[کمیل بن زیاد]] و... از کسانی هستند که هنگام [[کشته شدن عثمان]] در [[مدینه]] بودند و همگی با کمال [[رضایت]] با [[امام]]{{ع}} [[بیعت]] کردند که با هر کس [[امام]]{{ع}} بجنگند، ایشان هم با او بجنگند و با هر کس که [[امام]]{{ع}} با او [[صلح]] کند، ایشان هم با او [[صلح]] کنند و اینکه در [[یاری دادن]] او هرگز به [[دشمن]] پشت نکنند. آنان در همه جنگهای [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} همراهش بودند و حتی یک تن از ایشان از شرکت در [[جنگ]] خودداری نکرد و برخی از آنان در [[راه]] [[یاری دادن]] [[علی]]{{ع}} [[شهید]] شدند و برخی همچنان بر [[راه]] خود تا [[شهادت علی]]{{ع}} پایدار ماندند. آنان که پس از آن [[حضرت]] باقی ماندند، همچنان بر [[ولایت]] او بودند و [[اعتقاد]] داشتند [[علی]]{{ع}} برای [[امامت]] از همگان [[برتر]] بوده است<ref>الجمل و النصره السید العتره فی حرب البصره،، شیخ مفید، ص۱۰۸.</ref>. [[بلاذری]] مینویسد: [[کمیل]] از اولین کسانی است که پس از [[کشته شدن عثمان]] با [[علی]]{{ع}} [[بیعت]] کرد<ref>انساب الاشراف، بلاذری، ج۵، ص۵۱۷.</ref> | [[محمد بن ابی بکر]]، [[محمد بن ابی حذیفه]]، [[مالک بن حارث اشتر نخعی]]، [[ثابت بن قیس نخعی]]، [[کمیل بن زیاد]] و... از کسانی هستند که هنگام [[کشته شدن عثمان]] در [[مدینه]] بودند و همگی با کمال [[رضایت]] با [[امام]]{{ع}} [[بیعت]] کردند که با هر کس [[امام]]{{ع}} بجنگند، ایشان هم با او بجنگند و با هر کس که [[امام]]{{ع}} با او [[صلح]] کند، ایشان هم با او [[صلح]] کنند و اینکه در [[یاری دادن]] او هرگز به [[دشمن]] پشت نکنند. آنان در همه جنگهای [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} همراهش بودند و حتی یک تن از ایشان از شرکت در [[جنگ]] خودداری نکرد و برخی از آنان در [[راه]] [[یاری دادن]] [[علی]]{{ع}} [[شهید]] شدند و برخی همچنان بر [[راه]] خود تا [[شهادت علی]]{{ع}} پایدار ماندند. آنان که پس از آن [[حضرت]] باقی ماندند، همچنان بر [[ولایت]] او بودند و [[اعتقاد]] داشتند [[علی]]{{ع}} برای [[امامت]] از همگان [[برتر]] بوده است<ref>الجمل و النصره السید العتره فی حرب البصره،، شیخ مفید، ص۱۰۸.</ref>. [[بلاذری]] مینویسد: [[کمیل]] از اولین کسانی است که پس از [[کشته شدن عثمان]] با [[علی]]{{ع}} [[بیعت]] کرد<ref>انساب الاشراف، بلاذری، ج۵، ص۵۱۷.</ref> | ||
[[امام علی]]{{ع}} در [[نهج البلاغه]] به نام برخی از [[یاران خاص]] خود اشاره میکند<ref>{{متن حدیث|وَ مِنْ كَلَامٍ لَهُ فِي الصَّالِحِينَ مِنْ أَصْحَابِهِ: أَنْتُمُ الْأَنْصَارُ عَلَى الْحَقِ وَ الْإِخْوَانُ فِي الدِّينِ وَ الْجُنَنُ يَوْمَ الْبَأْسِ وَ الْبِطَانَةُ دُونَ النَّاسِ بِكُمْ أَضْرِبُ الْمُدْبِرَ وَ أَرْجُو طَاعَةَ الْمُقْبِلِ فَأَعِينُونِي بِمُنَاصَحَةٍ خَلِيَّةٍ مِنَ الْغِشِّ سَلِيمَةٍ مِنَ الرَّيْبِ فَوَ اللَّهِ إِنِّي لَأَوْلَى النَّاسِ بِالنَّاسِ}} (نهج البلاغه، خطبه، ص۱۱۸)؛ شما یاران حق و برادران دینی من در روز جنگ چون سپر محافظ، دورکننده ضربتها، و در خلوتها محرم اسرار من هستید. با کمک شما پشتکنندگان به حق را میکوبم و به راه میآورم، و به فرمانبرداری استقبالکنندگان امیدوارم؛ پس مرا با خیرخواهی خالصانه و سالم از هرگونه شک و تردید یاری کنید. به خدا سوگند! من به مردم از خودشان سزاوارترم.</ref>. که میتوان [[کمیل]] را یکی از این افراد دانست. روزی آن [[حضرت]] به کاتب خود، [[عبیدالله بن ابی رافع]] [[فرمان]] داد تا ده نفر از معتمدان ایشان را حاضر کند؛ [[عبیدالله بن ابی رافع]] گفت: "ای [[امیر مؤمنان]]! آنان را مشخص فرمایید؟" و آن [[حضرت]] ده نفر را که [[کمیل بن زیاد]] هم جزء آنها بود، نام برد<ref>کشف المحجة لثمرة المهجة، [[سید بن طاووس]]، ص۱۷۴: {{عربی|دعا كاتبه عبيدالله بن أبي رافع فقال له: «أدخل على عشرة من ثقاتي!» فقال: سمعهم لي يا اميرالمؤمنين!» فقال: «أدخل أصبغ بنباته و أبا الطفيل عامر بن واثله الكناني و رزين بن حبيش الأسدي و جويرية بن مضرب الهمداني و مصباح النخعي و علقمة بن قيس و كميل بن زياد و عمير بن زرارة»؛ فدخلوا عليه فقال لهم: «خذوا هذا الكتاب وليقرأه عبيدالله بن أبي رافع و أنتم شهود كل يوم جمعه فإن شغب شاغب عليكم فأنصفوه بكتاب الله بينكم و بينه}}؛ روزی به دبیر خود، [[عبیدالله بن ابی رافع]] فرمود: چند تن از مردمی را که به آنان [[اعتماد]] دارم، نزد من حاضر کن! گفت: یا [[امیرالمؤمنین]]! نام آنان چیست؟ چه کسانی را به [[خدمت]] آورم؟ فرمود: [[اصبغ ابن نباته]] و [[ابوطفیل عامر بن | [[امام علی]]{{ع}} در [[نهج البلاغه]] به نام برخی از [[یاران خاص]] خود اشاره میکند<ref>{{متن حدیث|وَ مِنْ كَلَامٍ لَهُ فِي الصَّالِحِينَ مِنْ أَصْحَابِهِ: أَنْتُمُ الْأَنْصَارُ عَلَى الْحَقِ وَ الْإِخْوَانُ فِي الدِّينِ وَ الْجُنَنُ يَوْمَ الْبَأْسِ وَ الْبِطَانَةُ دُونَ النَّاسِ بِكُمْ أَضْرِبُ الْمُدْبِرَ وَ أَرْجُو طَاعَةَ الْمُقْبِلِ فَأَعِينُونِي بِمُنَاصَحَةٍ خَلِيَّةٍ مِنَ الْغِشِّ سَلِيمَةٍ مِنَ الرَّيْبِ فَوَ اللَّهِ إِنِّي لَأَوْلَى النَّاسِ بِالنَّاسِ}} (نهج البلاغه، خطبه، ص۱۱۸)؛ شما یاران حق و برادران دینی من در روز جنگ چون سپر محافظ، دورکننده ضربتها، و در خلوتها محرم اسرار من هستید. با کمک شما پشتکنندگان به حق را میکوبم و به راه میآورم، و به فرمانبرداری استقبالکنندگان امیدوارم؛ پس مرا با خیرخواهی خالصانه و سالم از هرگونه شک و تردید یاری کنید. به خدا سوگند! من به مردم از خودشان سزاوارترم.</ref>. که میتوان [[کمیل]] را یکی از این افراد دانست. روزی آن [[حضرت]] به کاتب خود، [[عبیدالله بن ابی رافع]] [[فرمان]] داد تا ده نفر از معتمدان ایشان را حاضر کند؛ [[عبیدالله بن ابی رافع]] گفت: "ای [[امیر مؤمنان]]! آنان را مشخص فرمایید؟" و آن [[حضرت]] ده نفر را که [[کمیل بن زیاد]] هم جزء آنها بود، نام برد<ref>کشف المحجة لثمرة المهجة، [[سید بن طاووس]]، ص۱۷۴: {{عربی|دعا كاتبه عبيدالله بن أبي رافع فقال له: «أدخل على عشرة من ثقاتي!» فقال: سمعهم لي يا اميرالمؤمنين!» فقال: «أدخل أصبغ بنباته و أبا الطفيل عامر بن واثله الكناني و رزين بن حبيش الأسدي و جويرية بن مضرب الهمداني و مصباح النخعي و علقمة بن قيس و كميل بن زياد و عمير بن زرارة»؛ فدخلوا عليه فقال لهم: «خذوا هذا الكتاب وليقرأه عبيدالله بن أبي رافع و أنتم شهود كل يوم جمعه فإن شغب شاغب عليكم فأنصفوه بكتاب الله بينكم و بينه}}؛ روزی به دبیر خود، [[عبیدالله بن ابی رافع]] فرمود: چند تن از مردمی را که به آنان [[اعتماد]] دارم، نزد من حاضر کن! گفت: یا [[امیرالمؤمنین]]! نام آنان چیست؟ چه کسانی را به [[خدمت]] آورم؟ فرمود: [[اصبغ ابن نباته]] و [[ابوطفیل عامر بن واثله کنانی]] و رزین بن حبیش [[اسدی]] و [[جویریه بن مسهر عبدی]] و خندف بن [[اسدی]] و حارثة بن مضرب الهمدانی و [[حارث بن عبدالله]] أعور [[همدانی]] و مصباح [[نخعی]] و علقمة [[قیس]] و [[کمیل بن زیاد]] و [[عمیر بن زراره]]. و نیز ر.ک: وسائل الشیعه، [[شیخ حر عاملی]]، ج۳۰، ص۲۳۵ (به [[نقل]] از [[کشف]] المحجه).</ref>.<ref>[[عبدالرضا عسکری|عسکری، عبدالرضا]]، [[کمیل بن زیاد النخعی (مقاله)|مقاله «کمیل بن زیاد النخعی»]]، [[اصحاب امام حسن مجتبی (کتاب)| اصحاب امام حسن مجتبی]]، ص ۴۵۱-۴۵۲؛ [[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۱۶۹-۱۱۷۰.</ref> | ||
===حضور [[کمیل بن زیاد]] همراه [[امام علی]]{{ع}} در [[جنگها]]=== | ===حضور [[کمیل بن زیاد]] همراه [[امام علی]]{{ع}} در [[جنگها]]=== | ||