پرش به محتوا

نیایش پنجاه و دوم: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'پنهان' به 'پنهان'
جز (جایگزینی متن - 'پنهان' به 'پنهان')
خط ۶: خط ۶:
[[امامان]]{{عم}} به ما آموخته‌اند که در هنگام [[دعا]]، پیش از طرح درخواست‌ها و حاجت‌هایمان [[خدای بزرگ]] را به [[عظمت]] بستاییم و اوصاف نیکوی وی را برشماریم.
[[امامان]]{{عم}} به ما آموخته‌اند که در هنگام [[دعا]]، پیش از طرح درخواست‌ها و حاجت‌هایمان [[خدای بزرگ]] را به [[عظمت]] بستاییم و اوصاف نیکوی وی را برشماریم.
از این‌روست که [[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} در این دعا [[ستایش خدا]] را با تسبیح‌های متعدد آذین‌بندی کرده و سبحانک سبحانک (منزهی تو) از زبانش نمی‌افتد:
از این‌روست که [[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} در این دعا [[ستایش خدا]] را با تسبیح‌های متعدد آذین‌بندی کرده و سبحانک سبحانک (منزهی تو) از زبانش نمی‌افتد:
{{متن حدیث|يَا اللَّهُ‏ الَّذِي‏ {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ لَا يَخْفَى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ...}}<ref>«بی‌گمان خداوند است که هیچ چیز در زمین و آسمان بر او پوشیده نیست» سوره آل عمران، آیه ۵.</ref>}}؛ «ای [[خداوند]] یکتایی که در [[آسمان]] و [[زمین]] چیزی بر تو پوشیده نیست، چگونه تواند - ای خدای من - چیزی که خود آن را آفریده‌ای بر تو پوشیده ماند؟ یا چگونه شمار نتوانی کرد آنچه خود آن را پدید آورده‌ای؟ یا چگونه از تو [[پنهان]] تواند ماند آنچه [[تدبیر]] کار او به دست توست؟ یا چگونه از تو تواند گریخت آنکه اگر روزی‌اش ندهی زنده نخواهد بود؟ یا چگونه از چنبر [[فرمان]] تو تواند رست آنکه راهی جز حیطه [[فرمانروایی]] تواش در پیش نیست؟
{{متن حدیث|يَا اللَّهُ‏ الَّذِي‏ {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ لَا يَخْفَى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ...}}<ref>«بی‌گمان خداوند است که هیچ چیز در زمین و آسمان بر او پوشیده نیست» سوره آل عمران، آیه ۵.</ref>}}؛ «ای [[خداوند]] یکتایی که در [[آسمان]] و [[زمین]] چیزی بر تو پوشیده نیست، چگونه تواند - ای خدای من - چیزی که خود آن را آفریده‌ای بر تو پوشیده ماند؟ یا چگونه شمار نتوانی کرد آنچه خود آن را پدید آورده‌ای؟ یا چگونه از تو پنهان تواند ماند آنچه [[تدبیر]] کار او به دست توست؟ یا چگونه از تو تواند گریخت آنکه اگر روزی‌اش ندهی زنده نخواهد بود؟ یا چگونه از چنبر [[فرمان]] تو تواند رست آنکه راهی جز حیطه [[فرمانروایی]] تواش در پیش نیست؟
ای خداوند، منزهی تو. از آفریدگانت آنکه تو را بیشتر شناسد، بیشتر از تو ترسد و آنکه تو را بیشتر فرمان برد، خضوعش در برابر تو بیشتر باشد و آنکه تواش روزی دهی و او دیگری را پرستد، در نزد تو از همه‌کس فرومایه‌تر است.
ای خداوند، منزهی تو. از آفریدگانت آنکه تو را بیشتر شناسد، بیشتر از تو ترسد و آنکه تو را بیشتر فرمان برد، خضوعش در برابر تو بیشتر باشد و آنکه تواش روزی دهی و او دیگری را پرستد، در نزد تو از همه‌کس فرومایه‌تر است.


۲۲۵٬۰۱۵

ویرایش