پرش به محتوا

محل ظهور امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار'
جز (جایگزینی متن - 'بویژه' به 'به‌ویژه')
جز (جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار')
خط ۱۷: خط ۱۷:
#[[ظهور]] از [[مسجد الحرام]]؛
#[[ظهور]] از [[مسجد الحرام]]؛
#[[ظهور]] از بین [[رکن و مقام]].
#[[ظهور]] از بین [[رکن و مقام]].
*[[مسجدالحرام]] از مهم‌ترین مساجد روی [[زمین]] است که محیط بر [[کعبه]] و [[قبله]] گاه [[مسلمانان]] است. بین [[مسلمین]] از [[جایگاه]] ویژه‌ای برخوردار بوده و در [[قداست]] و [[عظمت]] ویژه‌ای در [[تاریخ]] [[بعثت پیامبران]] [[الهی]] دارد. آغاز [[رسالت پیامبر]] اکرم{{صل}} از آنجا بوده و نیز همه [[مسلمانان]] به طرف آن [[نماز]] می‌گزارند؛ به همین در نگاه آنان دارای [[عظمت]] است؛ به‌ویژه آنکه محل آغاز [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} است<ref>طوسی، کتاب الغیبه، ص۴۷۷، ح۵۰۲.</ref>.  اگرچه همه مکان‌های این [[مسجد]] دارای [[عظمت]] و اهمیت است، اما در برخی [[روایات]] تأکید شده محل [[آشکار]] شدن [[امام مهدی]]{{ع}} بین [[رکن و مقام]] است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث|"فیهِم مَهدِی اُمتی مُحَمدٌ الذی یَمْلَأُ الاَرْضَ قِسْطاً وَعَدْلاً کَما مُلِئَتْ ظُلْماً وَجَوْرَاً، وَاللهِ اِنی لَاَعْرِفُ مَنْ یُبایِعُهُ بَیْنَ الرکْنِ وَالمَقامِ وَاَعْرِفُ اَسْماءَ آبائِهِمْ وَقَبائِلِهِمْ"}}<ref>صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، باب۲۴، ص۲۸۴، ح۳۷.</ref>؛ [[مهدی]] امتم میان [[ایشان ]]([[امامان]]) محمدی است که [[زمین]] را از [[عدل و داد]] آکنده سازد؛ همچنان که از [[ظلم و جور]] پر شده باشد. به [[خدا]] [[سوگند]]! من کسانی را که میان [[رکن و مقام]] با او [[بیعت]] می‌کنند، می‌شناسم و [[اسامی]] [[پدران]] و قبایلشان را نیز می‌دانم. در برخی آثار [[اهل سنت]] نیز [[جایگاه]] [[بیعت حضرت مهدی]]{{ع}} با یارانش، دانسته شده است<ref>نک: عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج۱۱، ص۲۷۱؛ ابن ابی شیبه، المصنف، ج۸، ص۶۰۹؛ طبرانی، معجم الکبیر، ح۲۳، ص۲۹۶؛ کنزالعمال، ج۱۱، ص۱۲۵، ح۳۰۹۳۲، ج۱۴، ص۲۶۵، ح۳۸۶۶۸؛ سیوطی، درالمنثور، ج۵، ص۲۴۱.</ref>. در هر حال [[محل ظهور حضرت]]، میان [[رکن و مقام]] در [[مسجد الحرام]] است<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]،  ج۳ ، ص۱۶۲، ۱۶۳.</ref>.
*[[مسجدالحرام]] از مهم‌ترین مساجد روی [[زمین]] است که محیط بر [[کعبه]] و [[قبله]] گاه [[مسلمانان]] است. بین [[مسلمین]] از [[جایگاه]] ویژه‌ای برخوردار بوده و در [[قداست]] و [[عظمت]] ویژه‌ای در [[تاریخ]] [[بعثت پیامبران]] [[الهی]] دارد. آغاز [[رسالت پیامبر]] اکرم{{صل}} از آنجا بوده و نیز همه [[مسلمانان]] به طرف آن [[نماز]] می‌گزارند؛ به همین در نگاه آنان دارای [[عظمت]] است؛ به‌ویژه آنکه محل آغاز [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} است<ref>طوسی، کتاب الغیبه، ص۴۷۷، ح۵۰۲.</ref>.  اگرچه همه مکان‌های این [[مسجد]] دارای [[عظمت]] و اهمیت است، اما در برخی [[روایات]] تأکید شده محل آشکار شدن [[امام مهدی]]{{ع}} بین [[رکن و مقام]] است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث|"فیهِم مَهدِی اُمتی مُحَمدٌ الذی یَمْلَأُ الاَرْضَ قِسْطاً وَعَدْلاً کَما مُلِئَتْ ظُلْماً وَجَوْرَاً، وَاللهِ اِنی لَاَعْرِفُ مَنْ یُبایِعُهُ بَیْنَ الرکْنِ وَالمَقامِ وَاَعْرِفُ اَسْماءَ آبائِهِمْ وَقَبائِلِهِمْ"}}<ref>صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، باب۲۴، ص۲۸۴، ح۳۷.</ref>؛ [[مهدی]] امتم میان [[ایشان ]]([[امامان]]) محمدی است که [[زمین]] را از [[عدل و داد]] آکنده سازد؛ همچنان که از [[ظلم و جور]] پر شده باشد. به [[خدا]] [[سوگند]]! من کسانی را که میان [[رکن و مقام]] با او [[بیعت]] می‌کنند، می‌شناسم و [[اسامی]] [[پدران]] و قبایلشان را نیز می‌دانم. در برخی آثار [[اهل سنت]] نیز [[جایگاه]] [[بیعت حضرت مهدی]]{{ع}} با یارانش، دانسته شده است<ref>نک: عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج۱۱، ص۲۷۱؛ ابن ابی شیبه، المصنف، ج۸، ص۶۰۹؛ طبرانی، معجم الکبیر، ح۲۳، ص۲۹۶؛ کنزالعمال، ج۱۱، ص۱۲۵، ح۳۰۹۳۲، ج۱۴، ص۲۶۵، ح۳۸۶۶۸؛ سیوطی، درالمنثور، ج۵، ص۲۴۱.</ref>. در هر حال [[محل ظهور حضرت]]، میان [[رکن و مقام]] در [[مسجد الحرام]] است<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]،  ج۳ ، ص۱۶۲، ۱۶۳.</ref>.


== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==
۲۲۴٬۷۸۹

ویرایش