عبرت: تفاوت میان نسخه‌ها

۸ بایت حذف‌شده ،  ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۱
جز
جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار'
جز (جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار')
خط ۱۹: خط ۱۹:


==راه‌های [[عبرت‌پذیری]]==
==راه‌های [[عبرت‌پذیری]]==
تشیخص عبرت‌های سودمند از راه نشانه‌های [[آشکار]] انجام می‌شود و نشانه [[آشکار]] [[بیم]] و [[انذار]] ذکر شده در [[قرآن]] و [[سنت]] به انسان‌هاست<ref>نک: نهج البلاغه، خطبه ۸۴</ref>. با این دیدگاه، [[امام]]{{ع}} مواردی را مطرح می‌کند که مایه عبرت [[آدمیان]] است؛ از جمله: عبرت از [[دنیا]]<ref>نک: نهج البلاغه، خطبه‌های ۱۱۰، ۱۲۹، ۱۶۰، ۱۸۷، ۲۰۵ و ۲۱۷ و نامه‌های ۳ و ۶۸</ref>، عبرت از سرگذشت [[ابلیس]]<ref>نک: نهج البلاغه، خطبه ۲۳۴</ref> [[سرنوشت]] پیشینیان<ref>نک: نهج البلاغه، خطبه‌های ۸۲، ۸۸، ۱۱۰، ۱۵۶، ۱۸۱، ۱۶۰، ۲۰۴، ۲۱۲، ۲۳۴ و نامه‌های ۳۱، ۲۳ و ۴۷</ref>، عبرت از [[مرگ]] دیگران<ref>نهج البلاغه، حکمت  ۱۱۸</ref> و عبرت از [[مرگ]]<ref>نهج البلاغه، خطبه  ۸۲</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۵۴۵- ۵۴۶.</ref>.
تشیخص عبرت‌های سودمند از راه نشانه‌های آشکار انجام می‌شود و نشانه آشکار [[بیم]] و [[انذار]] ذکر شده در [[قرآن]] و [[سنت]] به انسان‌هاست<ref>نک: نهج البلاغه، خطبه ۸۴</ref>. با این دیدگاه، [[امام]]{{ع}} مواردی را مطرح می‌کند که مایه عبرت [[آدمیان]] است؛ از جمله: عبرت از [[دنیا]]<ref>نک: نهج البلاغه، خطبه‌های ۱۱۰، ۱۲۹، ۱۶۰، ۱۸۷، ۲۰۵ و ۲۱۷ و نامه‌های ۳ و ۶۸</ref>، عبرت از سرگذشت [[ابلیس]]<ref>نک: نهج البلاغه، خطبه ۲۳۴</ref> [[سرنوشت]] پیشینیان<ref>نک: نهج البلاغه، خطبه‌های ۸۲، ۸۸، ۱۱۰، ۱۵۶، ۱۸۱، ۱۶۰، ۲۰۴، ۲۱۲، ۲۳۴ و نامه‌های ۳۱، ۲۳ و ۴۷</ref>، عبرت از [[مرگ]] دیگران<ref>نهج البلاغه، حکمت  ۱۱۸</ref> و عبرت از [[مرگ]]<ref>نهج البلاغه، خطبه  ۸۲</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۵۴۵- ۵۴۶.</ref>.


با این همه، بیشتر [[مردمان]] عبرت‌بین و پندپذیر نیستند، زیرا بسیاری از ایشان گرفتار [[ظواهر]] [[فریبنده]] [[دنیا]] هستند. [[امام]]{{ع}} می‌فرماید: چه بسیار است عبرت‌ها و چه اندک است پذیرش آنها<ref>{{متن حدیث|مَا أَكْثَرَ الْعِبَرَ، وَ أَقَلَّ الِاعْتِبَارَ}}؛ نهج البلاغه، حکمت  ۲۸۹</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۵۴۶.</ref>.
با این همه، بیشتر [[مردمان]] عبرت‌بین و پندپذیر نیستند، زیرا بسیاری از ایشان گرفتار [[ظواهر]] [[فریبنده]] [[دنیا]] هستند. [[امام]]{{ع}} می‌فرماید: چه بسیار است عبرت‌ها و چه اندک است پذیرش آنها<ref>{{متن حدیث|مَا أَكْثَرَ الْعِبَرَ، وَ أَقَلَّ الِاعْتِبَارَ}}؛ نهج البلاغه، حکمت  ۲۸۹</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۵۴۶.</ref>.
۲۲۷٬۰۲۲

ویرایش