←منابع
(←منابع) |
|||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
چنین نگرشی به مشروعیت [[خلافت]]، از آنجا ناشی شد که عدهای بدون توجه به تصریح [[پیامبر]] [[گمان]] بردند که [[منصب]] خلافت و [[اداره امور]] [[دنیوی]] [[مردم]]، در [[متون دینی]]، [[قرآن]] و [[کلام]] [[رسول الله]]{{صل}} بدان تصریح نشده و امر [[حکومت]] و شکل آن، به [[مسلمین]] و [[اجتهاد]] آنان واگذار شده است.<ref>[[علی اصغر نصرتی|نصرتی، علی اصغر]]، [[نظام سیاسی اسلام (کتاب)|نظام سیاسی اسلام]]، ص ۱۹۷.</ref> | چنین نگرشی به مشروعیت [[خلافت]]، از آنجا ناشی شد که عدهای بدون توجه به تصریح [[پیامبر]] [[گمان]] بردند که [[منصب]] خلافت و [[اداره امور]] [[دنیوی]] [[مردم]]، در [[متون دینی]]، [[قرآن]] و [[کلام]] [[رسول الله]]{{صل}} بدان تصریح نشده و امر [[حکومت]] و شکل آن، به [[مسلمین]] و [[اجتهاد]] آنان واگذار شده است.<ref>[[علی اصغر نصرتی|نصرتی، علی اصغر]]، [[نظام سیاسی اسلام (کتاب)|نظام سیاسی اسلام]]، ص ۱۹۷.</ref> | ||
==[[دلیل]] [[اهل سنت]] بر [[خلافت عثمان]] و نقد آن== | |||
*[[اهل سنت]] میگویند: [[عمر]] در بستر [[بیماری]]، "[[علی]]{{ع}}"، "[[عثمان]]"، "[[عبدالرحمن بن عوف]]"، "[[سعد بن ابی وقاص]]"، "[[زبیر بن عوام]]" و "[[طلحة بن عبدالله]]" را به عنوان شورای [[انتخاب خلیفه]] برگزید و شرط کرد از میان خود یکی را به عنوان [[خلیفه]] [[مسلمانان]] برگزینند. از این افراد، [[طلحه]] و [[زبیر]] با [[علی]]، [[عبدالرحمن بن عوف]] و [[سعد بن ابی وقاص]] با [[عثمان]] بودند. [[عمر]] گفته بود که اگر نیمی یک طرف و نیمی طرف دیگر قرار گرفتند، [[رأی]] آن نصف [[حاکم]] است که [[عبدالرحمن بن عوف]] در میان آنهاست و [[عبدالرحمن بن عوف]] از بستگان [[عثمان]] بود و او شرط کرد با [[علی]] که اگر به [[کتاب خدا]] و [[سنت پیامبر]] و [[سیره]] [[شیخین]] عمل کنی با تو [[بیعت]] میکنم امّا [[علی]]{{ع}} فرمود: بر اساس [[کتاب خدا]] و [[سنت پیامبر]] و [[اجتهاد]] خودم عمل میکنم و [[عبدالرحمن بن عوف]] میدانست که [[علی]] شرط او را نمیپذیرد، رو به [[عثمان]] کرد و با همان شروط با وی [[بیعت]] نمود و سرانجام [[عثمان]] با [[رأی]] نیمی از اعضای [[شورا]]، [[خلیفه]] [[مسلمانان]] گردید<ref>ر.ک: شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج۱، ص۱۸۷ - ۱۸۸؛ الاحکام السلطانیه، جزء اول، ص۱۰ و ۱۲.</ref>. | |||
*این شیوه [[عمر]] در [[انتخاب]] [[جانشین]] خویش به چند [[دلیل]] [[مشروعیت]] نداشته است، زیرا: | |||
#[[مشروعیت]] [[خلافت]] او نیز ثابت نشده است تا اینکه [[حق]] [[انتخاب]] [[جانشین]] را داشته باشد. | |||
#چرا [[عمر]] نیز مانند [[خلیفه]] پیشین از [[سیره پیامبر]]{{صل}} [[تخلف]] کرد و عدهای را برای [[جانشینی]] خود [[تعیین]] و معرفی نمود؟ | |||
#چرا از روش [[ابوبکر]] [[متابعت]] نکرد و فرد خاصی را برای [[تصدی]] [[خلافت]] [[انتخاب]] نکرد؟! | |||
#آیا در ترکیب اعضای [[شورا]] نشان از تبانی قبلی بر [[انتخاب]] [[عثمان]] نیست؟<ref>[[عبدالله ابراهیمزاده آملی|ابراهیمزاده آملی، عبدالله]]، [[ امامت و رهبری - ابراهیمزاده آملی (کتاب)| امامت و رهبری]]، ص:۱۲۵-۱۲۶.</ref> | |||
==منابع== | ==منابع== | ||
# [[پرونده:1100439.jpg|22px]] [[عبدالله ابراهیمزاده آملی|ابراهیمزاده آملی، عبدالله]]، [[ امامت و رهبری - ابراهیمزاده آملی (کتاب)| '''امامت و رهبری''']] | # [[پرونده:1100439.jpg|22px]] [[عبدالله ابراهیمزاده آملی|ابراهیمزاده آملی، عبدالله]]، [[ امامت و رهبری - ابراهیمزاده آملی (کتاب)| '''امامت و رهبری''']] | ||