آمرزش در معارف و سیره سجادی: تفاوت میان نسخه‌ها

==راه‌های رسیدن به [[آمرزش الهی]]==

رسیدن به آمرزش الهی سخت نیست. هر [[کار خیر]] و [[نیت]] [[پاکی]] می‌تواند بستری برای [[آمرزش]] باشد. [[امام زین‌العابدین]]{{ع}} می‌گوید: بار خدایا،... تو به کَرَم خود، در برابر اندک زمانی [[عبادت]] در این دنیای فانی، پاداشی طولانی و جاویدان می‌دهی... فراتر از این، از [[بنده]] خود که از روزی تو خورده است و هم بدان توانِ طاعتش بُوَد، عوض مطالبه نکرده‌ای. برای رسیدن به آمرزش تو ابزاری به کار داشته که تو بر سرِ آن بر او تنگ نگرفته‌ای<ref>نیایش سی‌ و هفتم.</ref>.

آمرزش، [[احسان]] [[خدا]] به [[بندگان]] خویش است: «بار خدایا،... بر من ببخش همان چیزی را که به کسی که به خاطر عفوت [[تسلیم]] تو گردیده است، می‌بخشی؛ و به من ارزانی دار آنچه بر تو گران نیست و به کسی که آرزوی آمرزش تو دارد، انعام می‌کنی»<ref>نیایش چهل ‌و هفتم.</ref>.<ref>علی باقری‌فر|باقری‌فر، علی، دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «آمرزش»، دانشنامه صحیفه سجادیه، ص ۲۹.</ref>