شعائر در لغت: تفاوت میان نسخه‌ها

شعائر در لغت (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۴ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۳۷

۲۱۲ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۴ مارس ۲۰۲۱

←‏مقدمه

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۵٬۰۱۵

ویرایش

@@ خط ۱۳: / خط ۱۳: @@
 #شَعار بر وزن “مَزار” (به [[فتح]] شین): به [[محل]] برخورد و تماس [[لباس]] زیرین [[انسان]] با پوست بدنش گفته می‌شود و در مقابل آن، کلمه “دثار” است که به محل تماس لباس‌های رو اطلاق می‌گردد. اگر [[شعایر]] به این معنا باشد، مقصود آن است که انسان [[مسلمان]] در [[زندگی]] خود، شعارهایی دارد که بخشی از وجود او هستند و هرگز از او جدا نمی‌شوند. و در هیچ شرایطی بین آنها فاصله نمی‌افتد.
-#شِعار بر وزن “وِقار” (به کسر شین)، و آن به معنای علامتی است که به عنوان [[پرچم]] در [[جنگ‌ها]] حمل می‌کنند تا [[سربازان]] و جنگجویان بر محور آن گرد آیند و جهت را گم نکنند، تمرکز خود را از دست ندهند و رابطه بین آنها [[قطع]] نگردد. و لذا در توضیح کلمه “شعایر” به این معنا، باید بگوییم که [[مسلمانان]] در زندگی خود [[شعارها]] و علایمی دارند که به واسطه آن، شناخته می‌شوند و بر محور آن گرد می‌آیند، و از [[گمراهی]] و [[ضلالت]] و [[کناره‌گیری]] و [[انزوا]] و [[گوشه‌نشینی]] مصون می‌مانند<ref>شهید ثانی، شرح لمعه، ج۱، ص۲۵۶ (متن و حاشیه آن).</ref>.
+#شِعار بر وزن “وِقار” (به کسر شین)، و آن به معنای علامتی است که به عنوان [[پرچم]] در [[جنگ‌ها]] حمل می‌کنند تا [[سربازان]] و جنگجویان بر محور آن گرد آیند و جهت را گم نکنند، تمرکز خود را از دست ندهند و رابطه بین آنها [[قطع]] نگردد. و لذا در توضیح کلمه “شعایر” به این معنا، باید بگوییم که [[مسلمانان]] در زندگی خود [[شعارها]] و علایمی دارند که به واسطه آن، شناخته می‌شوند و بر محور آن گرد می‌آیند، و از [[گمراهی]] و [[ضلالت]] و [[کناره‌گیری]] و [[انزوا]] و [[گوشه‌نشینی]] مصون می‌مانند<ref>شهید ثانی، شرح لمعه، ج۱، ص۲۵۶ (متن و حاشیه آن).</ref>.<ref>[[ابوالفضل شکوری|شکوری، ابوالفضل]]، [[فقه سیاسی اسلام (کتاب)|فقه سیاسی اسلام]]، ص ۱۱۶.</ref>
+==مصادیق خارجی شعایر اسلامی==
 [[علما]] مصادیق خارجی و [[عینی]] بسیاری برای شعایر [[اسلام]] ذکر کرده‌اند مانند: [[نماز]]، روزہ، [[حج]]، [[زکات]] و [[اذان]] و اقامه و دیگر [[مراسم]] و شعارهای [[اسلامی]]، که یک مسلمان به واسطه آن از دیگران متمایز می‌شود.
 [[احیا]] و [[ترویج]] این شعارها، از [[وظایف]] [[سیاسی]] [[دولت اسلامی]] است. و بر همین اساس، [[اهل ذمّه]] (کفّاری که در [[پناه]] اسلام و در [[کشور]] [[مسلمین]] به عنوان [[ذمّی]] و [[معاهد]] زندگی می‌کنند) [[حق]] [[تظاهر]] به انجام [[اعمال]] غیر اسلامی از قبیل تظاهر به روزه‌خواری و استعمال مشروبات مست‌کننده و گوشت خوک، و یا به صدا درآوردن ناقوس کلیساها، بدون اجازه دولت اسلامی را ندارند. این اعمال، خلاف شعارهای اسلامی است؛ در [[کشور اسلامی]] باید شعارهای اسلامی رواج پیدا کند، نه غیر آن.