الهام در معارف دعا و زیارات: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'پنهانی' به 'پنهانی'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)) |
جز (جایگزینی متن - 'پنهانی' به 'پنهانی') |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
[[الهام]] در لغت به معنای القای معنا و حقیقتی در نفس است که از طرف [[خدا]] صورت میگیرد و او را بر انجام یا ترک کاری برمی انگیزاند. الهام [[فیض الهی]] و نوعی [[وحی]] (القای | [[الهام]] در لغت به معنای القای معنا و حقیقتی در نفس است که از طرف [[خدا]] صورت میگیرد و او را بر انجام یا ترک کاری برمی انگیزاند. الهام [[فیض الهی]] و نوعی [[وحی]] (القای پنهانی) است که خدا به هرکس از بندگانش که بخواهد آن را اختصاص میدهد<ref>مفردات الفاظ القرآن؛ لسان العرب.</ref>. | ||
الهام دارای یک مرتبه عمومی است که شامل همه افراد میشود اما دارای مراتب بالاتری نیز هست که شامل برخی از [[بندگان]] [[صالح]] خدا میگردد. الهامی که شامل همه افراد هست، [[شناخت]] [[فجور]] و [[تقوا]] و [[خیر و شر]] [[اعمال]] است که [[خداوند متعال]] آن را به همه افراد [[بشر]] الهام فرموده است: {{متن قرآن|وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا * فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}}<ref>«و به جان (آدمی) و آنکه آن را بهنجار داشت * پس به او نافرمانی و پرهیزگاری را الهام کرد» سوره شمس، آیه ۷-۸.</ref>. | الهام دارای یک مرتبه عمومی است که شامل همه افراد میشود اما دارای مراتب بالاتری نیز هست که شامل برخی از [[بندگان]] [[صالح]] خدا میگردد. الهامی که شامل همه افراد هست، [[شناخت]] [[فجور]] و [[تقوا]] و [[خیر و شر]] [[اعمال]] است که [[خداوند متعال]] آن را به همه افراد [[بشر]] الهام فرموده است: {{متن قرآن|وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا * فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}}<ref>«و به جان (آدمی) و آنکه آن را بهنجار داشت * پس به او نافرمانی و پرهیزگاری را الهام کرد» سوره شمس، آیه ۷-۸.</ref>. | ||
[[خداوند]] در این [[آیات]] نتیجه تسویه و تنظیم نفس {{متن قرآن|وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا}} را الهام خیر و شر {{متن قرآن|فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}} قرار داده است و بر این اساس هر نفسی دارای این الهام است. این الهام همان [[عقل عملی]] است که خوب و بد [[افعال]] را میشناسد و از خصوصیات خلقتِ [[آدمی]] است<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۵۰۰.</ref>. | [[خداوند]] در این [[آیات]] نتیجه تسویه و تنظیم نفس {{متن قرآن|وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا}} را الهام خیر و شر {{متن قرآن|فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}} قرار داده است و بر این اساس هر نفسی دارای این الهام است. این الهام همان [[عقل عملی]] است که خوب و بد [[افعال]] را میشناسد و از خصوصیات خلقتِ [[آدمی]] است<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۵۰۰.</ref>. | ||