انقطاع وحی: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

از [[روایات]] [[اهل بیت]] {{عم}} به دست می‌آید، [[خداوند سبحان]] گاهی ارتباط خویش را با پیامبرانش قطع فرموده، و وحی‌‌ای به آنان نمی‌فرستاد؛ علّت این امر چه بوده است؟ و [[خداوند متعال]] از این امر چه حکمتی را در نظر داشته است؟ [[حکمت]] این امر خیلی روشن نیست. ولی اصل این امر را نمی‌شود محال دانست. وقوع چنین امری اگر بر پایه حکمتی باشد هیچ قبح و استبعادی نخواهد داشت.

اصل [[نبوت]] و فرستادن [[پیامبران]]، بر [[خداوند سبحان]] لازم و [[واجب]] نیست و او تنها از [[لطف]] و [[کرم]] خویش چنین احسانی به بندگانش ارزانی داشته است. تداوم و استمرار [[وحی]] هم از این اصل مستثنا نیست و انگیزه اصلی آن [[فضل]] و [[احسان]] [[خداوند]] است، پس اگر [[بندگان الهی]] به [[دعوت]] [[پیامبران]] جواب مثبت ندهند و آنان را [[آزار]] و اذیّت کنند، ممکن است [[خداوند متعال]] برای مجازات آنان [[وحی]] را از پیامبرانش قطع کند.

انقطاع [[وحی]] درباره [[پیامبر اسلام]] {{صل}} در دو مورد و درباره [[حضرت موسی]] {{ع}} یک مورد به مدّت [[چهل]] یا سی روز اتّفاق افتاده است<ref>[[محمد بیابانی اسکوئی|بیابانی اسکوئی، محمد]]، [[نبوت (کتاب)|نبوت]]، ص۲۲۷.</ref>.

{{مدخل وابسته}}

{{پایان مدخل وابسته}}

== منابع ==

# [[پرونده:151728.jpg|22px]] [[محمد بیابانی اسکوئی|بیابانی اسکوئی، محمد]]، [[نبوت (کتاب)|'''نبوت''']]