←احادیث صریح و مستقیم
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
در این بخش از احادیث، به [[ضرورت]] افزایش دائمی [[علم امام]] تصریح شده و فرمودهاند، چنانچه این رویداد برای [[امام]] رخ ندهد، همه داشتههای امام از بین خواهد رفت<ref>جمعی از اصحاب اثمه، الأصول الستة عشر، ص۲۴۰؛ صفار، محمد بن حسن، بصائر الدرجات، ص۱۳۰-۱۳۲، ۳۹۲-۳۹۶، ۴۶۴-۴۶۶؛ کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۱، ص۲۵۳-۲۵۵؛ طوسی، محمد بن حسن، امالی، ص۴۰۹؛ مفید، محمد بن محمد، اختصاص، ص۳۱۲-۳۱۳.</ref>. [[حضرت امام جواد]]{{ع}} در حدیثی که از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} گزارش کردهاند، چنین فرمودهاند: {{متن حدیث|عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ{{ع}} قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: إِنَّ أَرْوَاحَنَا وَ أَرْوَاحَ النَّبِيِّينَ تُوَافِي الْعَرْشَ كُلَّ لَيْلَةِ جُمُعَةٍ فَتُصْبِحُ الْأَوْصِيَاءُ وَ قَدْ زِيدَ فِي عِلْمِهِمْ مِثْلَ جَمِّ الْغَفِيرِ مِنَ الْعِلْمِ}}<ref>صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص۱۳۲، ح۷.</ref>. | در این بخش از احادیث، به [[ضرورت]] افزایش دائمی [[علم امام]] تصریح شده و فرمودهاند، چنانچه این رویداد برای [[امام]] رخ ندهد، همه داشتههای امام از بین خواهد رفت<ref>جمعی از اصحاب اثمه، الأصول الستة عشر، ص۲۴۰؛ صفار، محمد بن حسن، بصائر الدرجات، ص۱۳۰-۱۳۲، ۳۹۲-۳۹۶، ۴۶۴-۴۶۶؛ کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۱، ص۲۵۳-۲۵۵؛ طوسی، محمد بن حسن، امالی، ص۴۰۹؛ مفید، محمد بن محمد، اختصاص، ص۳۱۲-۳۱۳.</ref>. [[حضرت امام جواد]]{{ع}} در حدیثی که از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} گزارش کردهاند، چنین فرمودهاند: {{متن حدیث|عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ{{ع}} قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: إِنَّ أَرْوَاحَنَا وَ أَرْوَاحَ النَّبِيِّينَ تُوَافِي الْعَرْشَ كُلَّ لَيْلَةِ جُمُعَةٍ فَتُصْبِحُ الْأَوْصِيَاءُ وَ قَدْ زِيدَ فِي عِلْمِهِمْ مِثْلَ جَمِّ الْغَفِيرِ مِنَ الْعِلْمِ}}<ref>صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص۱۳۲، ح۷.</ref>. | ||
بدون [[شک]] [[ارواح]] ما و ارواح [[پیامبران]]، در هر [[شب جمعه]] به [[عرش]] میروند. پس [[اوصیا]] | بدون [[شک]] [[ارواح]] ما و ارواح [[پیامبران]]، در هر [[شب جمعه]] به [[عرش]] میروند. پس [[اوصیا]] [[ائمه اطهار]]{{عم}} [[صبح]] آن شب را آغاز میکنند، در حالی که [[علم]] آنان به مقدار انبوهی افزایش یافته است. | ||
در برخی از این احادیث، به صراحت بر ضرورت ازدیاد تصریح شده، اما سخنی از علم به میان نیامده است. این احادیث، از لحاظ متعلق افزایش، مطلقاند و در هالهای از ابهام فرو رفتهاند. بدین معنا که محتوای آنها، تنها بر افزوده شدن چیزی بر امام دلالت دارد، اما معین نشده است که چه چیزی افزوده میشود. به این [[حدیث]] دقت کنید: {{متن حدیث|عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ{{ع}} يَقُولُ كَانَ جَعْفَرٌ{{ع}} يَقُولُ لَوْ لَا أَنَّا نُزَادُ لَأَنْفَدْنَا}}<ref>«[[صفوان بن یحیی]] گفت: شنیدم از [[امام کاظم]] [یا [[امام رضا]]{{ع}}] که همواره میفرمود: [[امام صادق]] (یا [[امام باقر]]{{ع}}] همیشه میفرمود: چنانچه ما افزایش پیدا نکنیم، بدون [[شک]] از بین خواهیم رفت.» صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص۳۹۵؛ کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۱، ص۲۵۴.</ref>. | در برخی از این احادیث، به صراحت بر ضرورت ازدیاد تصریح شده، اما سخنی از علم به میان نیامده است. این احادیث، از لحاظ متعلق افزایش، مطلقاند و در هالهای از ابهام فرو رفتهاند. بدین معنا که محتوای آنها، تنها بر افزوده شدن چیزی بر امام دلالت دارد، اما معین نشده است که چه چیزی افزوده میشود. به این [[حدیث]] دقت کنید: {{متن حدیث|عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ{{ع}} يَقُولُ كَانَ جَعْفَرٌ{{ع}} يَقُولُ لَوْ لَا أَنَّا نُزَادُ لَأَنْفَدْنَا}}<ref>«[[صفوان بن یحیی]] گفت: شنیدم از [[امام کاظم]] [یا [[امام رضا]]{{ع}}] که همواره میفرمود: [[امام صادق]] (یا [[امام باقر]]{{ع}}] همیشه میفرمود: چنانچه ما افزایش پیدا نکنیم، بدون [[شک]] از بین خواهیم رفت.» صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص۳۹۵؛ کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۱، ص۲۵۴.</ref>. | ||