جز
جایگزینی متن - 'علل' به 'علل'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})) |
جز (جایگزینی متن - 'علل' به 'علل') |
||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
#اعتراف حضرت علی{{ع}} و بعض [[صحابه]] به نص و [[احتجاج]] به آن. | #اعتراف حضرت علی{{ع}} و بعض [[صحابه]] به نص و [[احتجاج]] به آن. | ||
پس اصل این ادعا که نفس [[حمایت مردم از خلیفه]] خاص بر عدم نص دلالت میکند هم از جهت منطقی و هم از جهت واقعیتهای خارجی با یکدیگر تلازمی ندارند؛ چراکه ممکن است نصی برای حضرت علی{{ع}} وجود داشته باشد، اما مردم یا طیف دیگر به | پس اصل این ادعا که نفس [[حمایت مردم از خلیفه]] خاص بر عدم نص دلالت میکند هم از جهت منطقی و هم از جهت واقعیتهای خارجی با یکدیگر تلازمی ندارند؛ چراکه ممکن است نصی برای حضرت علی{{ع}} وجود داشته باشد، اما مردم یا طیف دیگر به علل خاصی از کاندیداتوری شخص دیگری حمایت کنند، در اینجا به بعضی از این علل اشاره میشود: | ||
=== نخست: [[شتابزدگی در تشکیل سقیفه]] و غیرمشروع بودن آن=== | === نخست: [[شتابزدگی در تشکیل سقیفه]] و غیرمشروع بودن آن=== | ||
| خط ۴۶: | خط ۴۶: | ||
===سوم: [[بیعت با اکراه]] و [[اجبار]]=== | ===سوم: [[بیعت با اکراه]] و [[اجبار]]=== | ||
* ادعای [[اجماع]] و [[اتفاق امت]] در بیعت با [[خلیفه اول]] ادعای [[درستی]] نیست؛ چراکه خلیفه اول [[مخالفان]] زیادی داشت که برخی اصلاً بیعت نکردند که سعد بن عباده کاندیدای اول [[سقیفه]] یکی از آنان است که اشاره خواهد شد. برخی نیز با اکراه و اجبار و به عبارتی و فشار به بیعت تن دادند. نمونه بارز آن تحصن برخی از [[یاران حضرت علی]]{{ع}} در [[خانه حضرت زهرا]]{{س}} بود که با [[تهدید]] به [[آتش]] زدن [[خانه]] و [[دستگیری]] تحصنکنندگان مانند [[زبیر]] مجبور به بیعت شدند<ref>شرح نهجالبلاغه ابن ابیالحدید، ج۲، ص ۵۶؛ السقیفه و فدک، صص ۳۸ و ۷۰ - ۷۲؛ تاریخ یعقوبی، ج ۲، ص ۱۲۶؛ الأمامة السیاسة، ص ۱۲.</ref>. با وجود [[تهدید]] [[حضرت علی]]{{ع}} تا شش ماه -[[زمان]] [[وفات]] همسرش [[حضرت زهرا]]{{س}}- از [[بیعت با ابوبکر]] [[امتناع]] ورزید. بعد از آن با تشخیص مصالحی - که | * ادعای [[اجماع]] و [[اتفاق امت]] در بیعت با [[خلیفه اول]] ادعای [[درستی]] نیست؛ چراکه خلیفه اول [[مخالفان]] زیادی داشت که برخی اصلاً بیعت نکردند که سعد بن عباده کاندیدای اول [[سقیفه]] یکی از آنان است که اشاره خواهد شد. برخی نیز با اکراه و اجبار و به عبارتی و فشار به بیعت تن دادند. نمونه بارز آن تحصن برخی از [[یاران حضرت علی]]{{ع}} در [[خانه حضرت زهرا]]{{س}} بود که با [[تهدید]] به [[آتش]] زدن [[خانه]] و [[دستگیری]] تحصنکنندگان مانند [[زبیر]] مجبور به بیعت شدند<ref>شرح نهجالبلاغه ابن ابیالحدید، ج۲، ص ۵۶؛ السقیفه و فدک، صص ۳۸ و ۷۰ - ۷۲؛ تاریخ یعقوبی، ج ۲، ص ۱۲۶؛ الأمامة السیاسة، ص ۱۲.</ref>. با وجود [[تهدید]] [[حضرت علی]]{{ع}} تا شش ماه -[[زمان]] [[وفات]] همسرش [[حضرت زهرا]]{{س}}- از [[بیعت با ابوبکر]] [[امتناع]] ورزید. بعد از آن با تشخیص مصالحی - که علل آن در صفحات پیشین ذکر شد -[[بیعت]] کرد. در همان ابتدا - بنا به گزارش مورخان [[اهل سنت]] - کسانی که از بیعت با ابوبکر استنکاف مینمودند، با ضرب و شتم به بیعت و گذاشتن دست خود به دست [[ابوبکر]] مجبور میشدند<ref>شرح نهجالبلاغه ابن ابیالحدید، ج۱، ص ۲۱۹؛ السقیفه و فدک، ص۴۶.</ref>. [[سلمان فارسی]] [[اذعان]] میکند که بیعتش بعد از [[دستگیری]] و [[اعمال]] فشار فیزیکی انجام گرفته است <ref>کتاب سلیم بن قیس، ص ۱۵۸.</ref>. بیعت [[ابوذر]] و [[مقداد]] و [[زبیر]] نیز چنین انجام گرفت<ref>کتاب سلیم بن قیس، ص ۱۵۸.</ref> | ||
===چهارم: [[مخالفان]] کاندیدای [[سقیفه]]=== | ===چهارم: [[مخالفان]] کاندیدای [[سقیفه]]=== | ||