←جستارهای وابسته
(←منابع) |
|||
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
# [[گواهی]] [[پیامبر]] در [[قیامت]] بر [[اعمال امت]] خود: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا...}}، {{متن قرآن|إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا...}}، {{متن قرآن|إِنَّا أَرْسَلْنَا إِلَيْكُمْ رَسُولًا شَاهِدًا عَلَيْكُمْ}}؛ | # [[گواهی]] [[پیامبر]] در [[قیامت]] بر [[اعمال امت]] خود: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا...}}، {{متن قرآن|إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا...}}، {{متن قرآن|إِنَّا أَرْسَلْنَا إِلَيْكُمْ رَسُولًا شَاهِدًا عَلَيْكُمْ}}؛ | ||
# [[ایمان به خدا]] و [[پیروی از پیامبر]] از ویژگیهای [[گواهان]]: {{متن قرآن|رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۵۶۸.</ref>. | # [[ایمان به خدا]] و [[پیروی از پیامبر]] از ویژگیهای [[گواهان]]: {{متن قرآن|رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۵۶۸.</ref>. | ||
==[[شهادت]] در [[آیات قرآن]]== | |||
[[مشاهده]] میشود که در پنج [[آیه]] [[قرآن کریم]] [[پیامبر]] به عنوان [[شاهد]] اعمال معرفی شده است، پس اصل چنین استنادی با توجه به [[قرآن]] [[فوق بشری]] و غلو نمیتواند باشد: | |||
#{{متن قرآن|قَدْ نَبَّأَنَا اللَّهُ مِنْ أَخْبَارِكُمْ وَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ}}<ref>«خداوند ما را از اخبار شما آگاه کرده است و به زودی خداوند و پیامبرش کردار شما را خواهند دید» سوره توبه، آیه ۹۴.</ref>. | |||
#{{متن قرآن|إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا}}<ref>«پس آن هنگام که از هر امّتی گواهی آوریم و تو را (نیز) بر آنان، گواه گیریم (حالشان) چگونه خواهد بود؟» سوره نساء، آیه ۴۱.</ref> | |||
#{{متن قرآن|وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلَاءِ}}<ref>«و (یاد کن) روزی را که در هر امّتی گواهی از خودشان بر آنان برانگیزیم و تو را بر اینان گواه آوریم و بر تو این کتاب را فرو فرستادیم که بیانگر هر چیز و رهنمود و بخشایش و نویدبخشی برای مسلمانان است» سوره نحل، آیه ۸۹.</ref>. | |||
#{{متن قرآن|إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا}}<ref>«ای پیامبر! ما تو را گواه و نویدبخش و بیمدهنده فرستادهایم؛» سوره احزاب، آیه ۴۵.</ref>. | |||
#{{متن قرآن|إِنَّا أَرْسَلْنَا إِلَيْكُمْ رَسُولًا شَاهِدًا عَلَيْكُمْ}}<ref>«ما به سویتان پیامبری که گواه بر شماست فرستادهایم چنان که به سوی فرعون پیامبری فرستادیم» سوره مزمل، آیه ۱۵.</ref>. | |||
و همچنین درباره وجود یک شاهد در هر [[امّت]] دو آیه وجود دارد و معلوم است که این یک [[شاهد]] باید شاهد ویژهای باشد که بتواند بر [[اعمال]] یک [[امّت]] [[شهادت]] دهد: {{متن قرآن|نَبْعَثُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا}}<ref>«و (به یاد آور) روزی را که از هر امّتی گواهی برانگیزیم» سوره نحل، آیه ۸۴.</ref>. {{متن قرآن|وَنَزَعْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا}}<ref>«و از هر امّت گواهی بر میآوریم» سوره قصص، آیه ۷۵.</ref>. و همچنین بر اساس [[آیه]] {{متن قرآن|وَجِيءَ بِالنَّبِيِّينَ وَالشُّهَدَاءِ}}<ref>«و پیامبران و گواهان را میآورند» سوره زمر، آیه ۶۹.</ref> و آیه {{متن قرآن|قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ}}<ref>«و بگو (آنچه در سر دارید) انجام دهید، به زودی خداوند و پیامبرش و مؤمنان کار شما را خواهند دید» سوره توبه، آیه ۱۰۵.</ref> این [[شهدا]] باید افراد ویژه و [[برتری]] باشند که همردیف [[انبیاء]] نام برده شدهاند و چه کسانی جز [[جانشینان]] [[پیامبران]] میتوانند همردیف آنها باشند پس با توجه به این [[آیات]]، و با توجه به اینکه یکی از راههای تشخیص [[صحت حدیث]] موافقت مضمون آن با [[قرآن]] است، پس روایاتی که درباره شاهد اعمال بودن نقل شود موافق قرآن بوده و صحیح میباشند و هیچ [[غلو]] و شرکی در آنها وجود ندارد و حتماً باید [[شاهدان]] ویژهای هم در این امّت وجود داشته باشند.<ref>[[مصطفی سلیمانیان|سلیمانیان، مصطفی]]، [[مقامات امامان (کتاب)|مقامات امامان]]، ص ۳۱۳.</ref> | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||