امیة بن سعد بن زید طائی در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[امیه]] سوارکاری [[شجاع]] و [[قهرمانی]] با [[ایمان]] بود و به نقل برخی از [[مورخان]] ساکن [[کوفه]] و از [[تابعان]] و [[اصحاب]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود و در جنگ‌های [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به ویژه [[جنگ صفین]] حضور فعال داشت او با شنیدن خبر آمدن [[امام حسین]]{{ع}} به [[کربلا]] در روزهای [[مداهنه]]، یعنی روزهای [[مذاکره]] که هنوز [[جنگی]] نبود که روزهای بین سوم [[محرم]] تا عاشوراست، با شماری دیگر از کوفه خارج شد و در شب هشتم محرم به [[کاروان حسینی]] پیوست و با آن [[حضرت]] بود تا آنکه در [[روز]] دهم محرم در [[حمله نخست]] [[سپاه عمر سعد]]، همراه شماری دیگر از [[یاران امام]] در مقابله با آنان به [[شهادت]] رسید<ref>ابصارالعین، ص۱۷۱؛ اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۱۱ و ج۳، ص۴۹۸؛ تنقیح المقال، ج۱، ص۱۵۳ و اصحاب امام علی{{ع}}، ج۱، ترجمه امیه.</ref>. روحش شاد و با مولایش [[اباعبدالله الحسین]]{{ع}} [[محشور]] باد.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)|اصحاب امام حسین]]، ص:۳۱۹-۳۲۰.</ref>