←قیام مختار
| خط ۲۲: | خط ۲۲: | ||
==[[قیام مختار]]== | ==[[قیام مختار]]== | ||
به هنگام [[قیام]] [[مختار ثقفی]] به [[سال ۶۶ هجری]]، اسماء بن خارجه فزاری جزو [[سرداران]] [[عبدالله بن مطیع]] [[والی کوفه]] بود. اسماء هنگام [[حمله]] [[ابراهیم بن اشتر]] [[فرمانده سپاه]] مختار، عقبنشینی کرد و تا نزدیک خانههای [[کوفه]] متواری شد. هنگامی که [[محاصره]] عبدالله بن مطیع و یارانش در قصر شدت یافت، [[شبث]] از او خواست که از مختار [[امان]] بخواهد. عبدالله بن مطیع نظر [[اسماء بن خارجه]] را پرسید. او و دیگر [[اشراف کوفه]] نیز همین نظر را داشتند، اما عبدالله بن مطیع نپذیرفت و ناگزیر به پیشنهاد دیگر [[شبث]]، مخفیانه گریخت و بزرگان [[کوفه]] از جمله اسماء با مختار [[بیعت]] کردند.<ref>ر.ک: تاریخ الطبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ – ۱۳۸۷ قمری / ۱۹۶۲ – ۱۹۶۷ میلادی.، ج۶، ص۱۸-۱۹، ۲۲-۳۲. </ref> زمانیکه مختار شروع به قتلعام [[قاتلین]] [[شهدای کربلا]] نمود، اسماء از [[بیم]] [[جان]]، از مختار گریخت و همراه تنی چند از افراد [[خانواده]] و [[دوستان]] خود کنار آبی از [[قبیله]] [[بنی اسد]] به نام ذَروَة رفت و همانجا ماند. | به هنگام [[قیام]] [[مختار ثقفی]] به [[سال ۶۶ هجری]]، اسماء بن خارجه فزاری جزو [[سرداران]] [[عبدالله بن مطیع]] [[والی کوفه]] بود. اسماء هنگام [[حمله]] [[ابراهیم بن مالک بن اشتر]] [[فرمانده سپاه]] مختار، عقبنشینی کرد و تا نزدیک خانههای [[کوفه]] متواری شد. هنگامی که [[محاصره]] عبدالله بن مطیع و یارانش در قصر شدت یافت، [[شبث]] از او خواست که از مختار [[امان]] بخواهد. عبدالله بن مطیع نظر [[اسماء بن خارجه]] را پرسید. او و دیگر [[اشراف کوفه]] نیز همین نظر را داشتند، اما عبدالله بن مطیع نپذیرفت و ناگزیر به پیشنهاد دیگر [[شبث]]، مخفیانه گریخت و بزرگان [[کوفه]] از جمله اسماء با مختار [[بیعت]] کردند.<ref>ر.ک: تاریخ الطبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ – ۱۳۸۷ قمری / ۱۹۶۲ – ۱۹۶۷ میلادی.، ج۶، ص۱۸-۱۹، ۲۲-۳۲. </ref> زمانیکه مختار شروع به قتلعام [[قاتلین]] [[شهدای کربلا]] نمود، اسماء از [[بیم]] [[جان]]، از مختار گریخت و همراه تنی چند از افراد [[خانواده]] و [[دوستان]] خود کنار آبی از [[قبیله]] [[بنی اسد]] به نام ذَروَة رفت و همانجا ماند. | ||
به [[دستور]] مختار خانه وی و همچنین [[خانه]] بستگانش که با وی [[همکاری]] داشتند، ویران شد.<ref>بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار{{ع}}، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، ۱۳۶۲ شمسی.، ج۴۵، ص۳۷۷. </ref> اسماء تا هنگام کشته شدن مختار و آمدن [[مصعب بن زبیر]] به کوفه همچنان مقیم ذروه بود، سپس به خانه و [[زندگی]] خود در کوفه برگشت. بالاخره در سال ۶۶ در حالیکه ۸۰ ساله بود، درگذشت<ref>الاخبارالطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: ۱۹۶۰ میلادی.الطوال، ص۳۰۲-۳۰۳؛ الاصابه فی تمییزالصحابه، ابنحجر عسقلانی، شهابالدین احمدبن علی، به کوشش علیمحمد بجاوی، بیروت: مؤسسه التاریخ العربی، ۱۳۲۸ قمری.، ج۱، ص۳۳۹. </ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[دوزخیان جاوید (کتاب)|دوزخیان جاوید]]، ص: ۱۸۵-۱۸۸.</ref> | به [[دستور]] مختار خانه وی و همچنین [[خانه]] بستگانش که با وی [[همکاری]] داشتند، ویران شد.<ref>بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار{{ع}}، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، ۱۳۶۲ شمسی.، ج۴۵، ص۳۷۷. </ref> اسماء تا هنگام کشته شدن مختار و آمدن [[مصعب بن زبیر]] به کوفه همچنان مقیم ذروه بود، سپس به خانه و [[زندگی]] خود در کوفه برگشت. بالاخره در سال ۶۶ در حالیکه ۸۰ ساله بود، درگذشت<ref>الاخبارالطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: ۱۹۶۰ میلادی.الطوال، ص۳۰۲-۳۰۳؛ الاصابه فی تمییزالصحابه، ابنحجر عسقلانی، شهابالدین احمدبن علی، به کوشش علیمحمد بجاوی، بیروت: مؤسسه التاریخ العربی، ۱۳۲۸ قمری.، ج۱، ص۳۳۹. </ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[دوزخیان جاوید (کتاب)|دوزخیان جاوید]]، ص: ۱۸۵-۱۸۸.</ref> | ||