عمرو بن سعید بن عاص: تفاوت میان نسخهها
←مقدمه
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
در ایّامی که [[سید الشهدا]]{{ع}} در [[مکّه]] بود، [[یزید]]، «[[عمرو بن سعید]] | در ایّامی که [[سید الشهدا]]{{ع}} در [[مکّه]] بود، [[یزید]]، «[[عمرو بن سعید]]» را که [[والی مدینه]] بود، همراه با سپاهی به مکّه فرستاد و او را [[امیر الحاجّ]] قرار داد و [[سرپرستی امر حجّ]] را در موسم به او سپرد و توصیه کرد که هر جا به [[حسین]]{{ع}} [[دست]] یافت، او را [[ترور]] کند. [[امام حسین]] چون از ماجرا [[آگاه]] شد، برای این که [[حرمت]] [[خانۀ خدا]] با ریختن خونش زیر پا گذاشته نشود و نقشۀ ترور ناکام بماند، به [[عمره]] اکتفا کرد و از مکّه بیرون آمد<ref>مقتل الحسین، مقرم ص۱۹۳؛ بحار الأنوار، ج۴۵، ص۹۹.</ref>. | ||
وی از بدخواهان کین توز نسبت به [[اهل بیت]] بود. پس از بازگشت اهل بیت به [[مدینه]]، وقتی گریهها و نالههای [[بازماندگان شهدای کربلا]] را در [[سوگ حسین]]{{ع}} و کشتگان خود شنید، خندید و از روی [[شماتت]] و [[زخم زبان]] گفت: این [[شیون]]، مثل شیوه [[روز مرگ عثمان]] است!<ref>ثورة الحسین، مهدی شمس الدین، ص۲۳۱.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۳۵۵.</ref> | وی از بدخواهان کین توز نسبت به [[اهل بیت]] بود. پس از بازگشت اهل بیت به [[مدینه]]، وقتی گریهها و نالههای [[بازماندگان شهدای کربلا]] را در [[سوگ حسین]]{{ع}} و کشتگان خود شنید، خندید و از روی [[شماتت]] و [[زخم زبان]] گفت: این [[شیون]]، مثل شیوه [[روز مرگ عثمان]] است!<ref>ثورة الحسین، مهدی شمس الدین، ص۲۳۱.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۳۵۵.</ref> | ||