سوره زمر: تفاوت میان نسخه‌ها

از [[آیات]] این سوره برمی‌آید که [[مشرکان]] [[زمان رسول خدا]]{{صل}} از آن جناب درخواست کرده‌اند که از دعوتش به سوی [[توحید]] و از تعرض به [[خدایان]] ایشان صرف نظر کند، و‌گر نه [[نفرین]] خدایان گریبانش را خواهد گرفت. در پاسخ آنان این سوره که به وجهی قرین سوره صاست، نازل شده و به آن جناب تاکید کرده که [[دین]] خود را برای [[خدای سبحان]] [[خالص]] کند، و اعتنایی به خدایان مشرکان نکند، و به مشرکان اعلام نماید که مامور به توحید و [[اخلاص]] [[دین]] است، [[توحید]] و اخلاصی که آیات و [[ادله]] [[وحی]] و [[عقل]] بر آن دلالت دارند. خدای سبحان در خلال سوره چند نوبت [[کلام]] را متوجه این مسأله می‌سازد، برای مثال، در آغاز سوره می‌فرماید: {{متن قرآن|فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ}}<ref>«خداوند را در حالی که دین (خود) را برای او ناب می‌داری بپرست» سوره زمر، آیه ۲.</ref> و باز در [[آیه]] بعدی می‌فرماید: {{متن قرآن|أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ}}<ref>«آگاه باش که دین ناب، از آن خداوند است» سوره زمر، آیه ۳.</ref> سپس در وسط سوره دوباره به این مسأله بر می‌گردد و می‌فرماید: {{متن قرآن|قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ}}<ref>«بگو: من فرمان یافته‌ام که خداوند را در حالی که دین (خویش) را برای او ناب می‌دارم بپرستم» سوره زمر، آیه ۱۱.</ref> و باز در آیه {{متن قرآن|قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصًا لَهُ دِينِي}}<ref>«بگو: خداوند را در حالی که دینم را برای او ناب می‌دارم، می‌پرستم» سوره زمر، آیه ۱۴.</ref> و در آیه ۱۵ می‌فرماید: {{متن قرآن|فَاعْبُدُوا مَا شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ}}<ref>«هر چه را می‌خواهید به جای او بپرستید!» سوره زمر، آیه ۱۵.</ref>. آن گاه در [[آیه]] {{متن قرآن|إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ}}<ref>«بی‌گمان تو خواهی مرد و آنان نیز می‌میرند» سوره زمر، آیه ۳۰.</ref> اعلام می‌دارد.

آن گاه به [[استدلال]] بر [[یکتایی خدا]] در [[ربوبیت]] و [[الوهیت]] پرداخته، هم از [[طریق وحی]] و هم از طریق [[برهان عقلی]]، و هم از راه مقایسه بین [[مؤمنان]] و مشرکان، آن را [[اثبات]] می‌کند. و مقایسه مزبور مقایسه‌ای لطیف است. چند نوبت مؤمنان را به [[بهترین]] اوصاف ستوده، و به پاداش‌هایی [[اخروی]] [[بشارت]] می‌دهد. و هر جا سخن از مشرکان به میان آورده- علاوه بر وبال اعمالشان، که در [[دنیا]] گریبانشان را می‌گیرد، وبالی نظیر وبال‌هایی که به سایر امت‌های گذشته به [[کیفر]] [[تکذیب]] [[آیات خدا]] رسید، و آن عبارت بود از [[خواری]] در دنیا که البته [[عذاب]] [[آخرت]] قابل مقایسه با آن نیست- ایشان را به [[خسران]] و عذاب آخرت نیز [[انذار]] می‌دهد.