سوره حاقه: تفاوت میان نسخه‌ها

این سوره مسأله حاقه یعنی قیامت را به یاد می‌آورد، در اینجا قیامت را حاقه نامیده، در جای دیگر قارعه و واقعه خوانده است، و در این [[آیات]] سخن را در سه فراز سوق داده، در فصلی به طور [[اجمال]] سرانجام امت‌هایی را ذکر می‌کند که منکر قیامت بودند، و [[خدای تعالی]] آنان را به اخذ رابیه (عقوبتی شدید) بگرفت. و در فصلی اوصاف حاقه را بیان می‌کند، و اینکه در آن [[روز]] [[مردم]] دو گروهند، یکی [[اصحاب یمین]]، و یکی [[اصحاب شمال]]، یکی [[اهل]] [[سعادت]] و دیگری اهل [[شقاوت]]. و در فصل سوم در [[راستی و درستی]] خبرها و سخنان [[قرآن]] تاکید نموده، آنها را [[حق الیقین]] معرفی می‌کند. در مواردی به امت‌های گذشته و [[وحی]] و [[نبوت]] نیز پرداخته است. در [[روایات]] آمده است که این سوره درباره [[امیر مؤمنان علی]]{{ع}} نازل شده است؛ زیرا او هم حقی بود که [[تکذیب‌کنندگان]] و مخالفینی داشت.

#سوره حاقه ۵۲ آیه به عدد [[کوفی]] و حجازی، ۵۱ آیه به عدد [[بصری]] و شامی، ۲۵۶ یا ۲۶۱ کلمه و ۱۰۸۴ یا ۱۱۳۳ حرف دارد.

#در [[ترتیب نزول]]، هفتاد و هشتمین و در [[مصحف شریف]] شصت و نهمین سوره است که پس از [[سوره ملک]] و پیش از [[سوره معارج]] نازل شد.