مرثیه در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

(صفحه‌ای تازه حاوی «{{سوگواری امام حسین}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: norm...» ایجاد کرد)
 
خط ۱۰: خط ۱۰:
[[امامان شیعه]] به مرثیه‌سرایی درباره [[شهادت امام حسین]]{{ع}} و [[واقعه کربلا]] توجه ویژه‌ای نشان می‌دادند و به [[تشویق]] و [[تحریض]] شاعران برای سرودن مرثیه با اعطای [[پاداش دنیوی]] و [[وعده]] [[ثواب]] [[اخروی]] می‌پرداختند. برخی از شاعران معاصر ایشان نظیر [[کمیت اسدی]]، [[سید حمیری]]، [[دعبل خزاعی]]، [[عبدالله بن کثیر]] و [[عوف بن عبدالله]] مرثیه‌هایی در [[رثای امام حسین]]{{ع}} سروده‌اند. مفید در امالی سرودن اولین مرثیه در رثای امام حسین{{ع}} را به [[عقبة بن عمرو سهمی]]، و [[سید محسن امین]] در [[اعیان الشیعه (کتاب)|اعیان الشیعه]] به [[سلیمان بن قتة العروی التیمی]] نسبت می‌دهد. محوری‌ترین مضمون در مرثیه‌سرایی شعرای [[مسلمان]]، واقعه کربلا بوده است و پس از آن، مرثیه‌های در سوگ [[حضرت زهرا]]{{س}}، [[امام علی]]{{ع}} و [[امام رضا]]{{ع}} در رتبه‌های بعدی قرار دارند.
[[امامان شیعه]] به مرثیه‌سرایی درباره [[شهادت امام حسین]]{{ع}} و [[واقعه کربلا]] توجه ویژه‌ای نشان می‌دادند و به [[تشویق]] و [[تحریض]] شاعران برای سرودن مرثیه با اعطای [[پاداش دنیوی]] و [[وعده]] [[ثواب]] [[اخروی]] می‌پرداختند. برخی از شاعران معاصر ایشان نظیر [[کمیت اسدی]]، [[سید حمیری]]، [[دعبل خزاعی]]، [[عبدالله بن کثیر]] و [[عوف بن عبدالله]] مرثیه‌هایی در [[رثای امام حسین]]{{ع}} سروده‌اند. مفید در امالی سرودن اولین مرثیه در رثای امام حسین{{ع}} را به [[عقبة بن عمرو سهمی]]، و [[سید محسن امین]] در [[اعیان الشیعه (کتاب)|اعیان الشیعه]] به [[سلیمان بن قتة العروی التیمی]] نسبت می‌دهد. محوری‌ترین مضمون در مرثیه‌سرایی شعرای [[مسلمان]]، واقعه کربلا بوده است و پس از آن، مرثیه‌های در سوگ [[حضرت زهرا]]{{س}}، [[امام علی]]{{ع}} و [[امام رضا]]{{ع}} در رتبه‌های بعدی قرار دارند.


علاوه بر شاعران عرب، مرثیه‌سرایی در بین شاعران [[هندی]]، ترک و [[ایرانی]] نیز رواج داشته است. با تشکیل [[دولت‌های شیعی]] در [[شبه قاره]] [[هند]]، [[مرثیه‌سرایی]] به ویژه در سوگ [[شهدای کربلا]]، با تفاوت‌هایی در قالب و مضمون، بین [[شاعران]] [[شیعه]] آن دیار رواج یافت و تا به امروز ادامه یافته است که ماحصل این جریان، مجموعه گسترده‌ای از مرثیه‌های مذهبی به زبان‌های [[هندی]] و اردو است. از بین [[مرثیه‌سرایان]] قدیم هند محمد رفیع سودا، [[میر]] محمد تقی، میر خلیق، میرزا [[فصیح]] و میر [[ضمیر]] و از معاصران، [[عزیر]] لکنوی، [[جوش]] ملیح آبادی، [[جمیل]] مظهری، [[نسیم]] امر و هوی و سیماب اکبرآبادی را می‌توان نام برد.
علاوه بر شاعران عرب، مرثیه‌سرایی در بین شاعران هندی، ترک و ایرانی نیز رواج داشته است. با تشکیل دولت‌های شیعی در شبه قاره هند، مرثیه‌سرایی به ویژه در سوگ شهدای کربلا، با تفاوت‌هایی در قالب و مضمون، بین شاعران شیعه آن دیار رواج یافت و تا به امروز ادامه یافته است که ماحصل این جریان، مجموعه گسترده‌ای از مرثیه‌های مذهبی به زبان‌های هندی و اردو است. از بین مرثیه‌سرایان قدیم هند محمد رفیع سودا، میر محمد تقی، میر خلیق، میرزا فصیح و میر ضمیر و از معاصران، عزیر لکنوی، جوش ملیح آبادی، جمیل مظهری، نسیم امر و هوی و سیماب اکبرآبادی را می‌توان نام برد.
در بین ترک‌های [[آناتولی]] هم متون ادبی مذهبی بسیاری با نام مرثیه و [[مقتل]] سروده شده و در [[مجالس عزاداری]] خوانده می‌شود. ریاض الاصفیا، مقاله [[عاشق]]، ناله عشاق و ماتم‌نامه از جمله مشهورترین مرثیه‌های ترکی‌اند. از بین مرثیه‌سرایان ترک‌زبان نیز بغدادلی [[روحی]]، سیدمشتاق [[مصطفی]]، [[عثمان]] نورس، لبیب [[محنت]] و ینی سحرلی آولی را می‌توان نام برد.
در بین ترک‌های [[آناتولی]] هم متون ادبی مذهبی بسیاری با نام مرثیه و [[مقتل]] سروده شده و در [[مجالس عزاداری]] خوانده می‌شود. ریاض الاصفیا، مقاله [[عاشق]]، ناله عشاق و ماتم‌نامه از جمله مشهورترین مرثیه‌های ترکی‌اند. از بین مرثیه‌سرایان ترک‌زبان نیز بغدادلی [[روحی]]، سیدمشتاق [[مصطفی]]، [[عثمان]] نورس، لبیب [[محنت]] و ینی سحرلی آولی را می‌توان نام برد.


۸۱٬۹۱۳

ویرایش