علم معصوم به باطن قرآن در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

==ادلۀ [[علم معصوم به باطن قرآن]]==

دو [[دلیل]] اقامه شده است که [[اهل بیت]]{{ع}} [[عالم]] به باطن و [[تأویل قرآن]] هستند: دلیل نقضی و [[دلیل نقلی]].  

از طرفی می‌‌دانیم [[نبی اکرم]]{{صل}} از [[طریق وحی]] بر [[امور غیبی]] [[آگاه]] می‌شدند؛ پس اگر آن [[حضرت]] به قرآن کریم [[علم]] داشتند، یقیناً به [[علوم غیبی]] مستور در آن نیز عالم بودند و شکّی نیست، آن حضرت به تمام اسرار و رموز قرآن علم داشته‌اند؛ زیرا اگر فرض کنیم آن حضرت به تمام اسرار قرآن علم نداشتند دو حالت وجود خواهد داشت: یا غیر ایشان هم به آن اسرار علم ندارند یا دارند؛ فرض اوّل محال است؛ چون لازم می‌آید [[خداوند]] با نازل نمودن آن اسرار که هیچ کس آنها را نخواهد فهمید، [[کار]] لغوی انجام داده باشد در حالی که خداوند متعال منزّه از انجام کار [[لغو]] است. فرض دوم نیز محال است؛ چون لازمه‌اش [[افضلیّت]] غیر [[رسول الله]]{{صل}} بر آن [[حضرت]] است؛ در حالی که اوّلاً: محال است افراد یک [[امّت]] از [[پیامبر]] خودشان [[افضل]] باشند، ثانیاً: [[اجماع]] [[مسلمین]] و [[روایات متواتر]]، [[دلالت]] بر این دارند که آن حضرت [[اشرف]] و افضل [[مخلوقات]] هستند، پس نتیجه می‌گیریم آن حضرت بر تمام [[اسرار]] [[قرآن کریم]] [[علم]] داشته اند<ref>ر.ک: [[احد ایمانی|ایمانی، احد]]، وبگاه بهترین سخن‌ها.</ref>.