محبت اهل بیت در معارف و سیره نبوی: تفاوت میان نسخه‌ها

(صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل...» ایجاد کرد)
 
خط ۲۵: خط ۲۵:


در این [[روایت]]، [[رسول خدا]]{{صل}}، قبولی [[طاعت]] و [[عبادت]] فرد را به علاقه و [[محبت اهل بیت]]{{عم}} مشروط می‌داند. اهمیت این امر چنان است که اگر فردی بسیار [[عابد]] و [[مؤمن]] باشد، ولی در [[دل]] به [[اهل بیت پیامبر]]{{صل}} [[کینه]] ورزد، وارد [[دوزخ]] خواهد شد.<ref>[[محمد حسین رحیمیان|رحیمیان، محمد حسین]]، [[اهل بیت از نگاه پیامبر اعظم (کتاب)|اهل بیت از نگاه پیامبر اعظم]] ص ۱۸.</ref>.
در این [[روایت]]، [[رسول خدا]]{{صل}}، قبولی [[طاعت]] و [[عبادت]] فرد را به علاقه و [[محبت اهل بیت]]{{عم}} مشروط می‌داند. اهمیت این امر چنان است که اگر فردی بسیار [[عابد]] و [[مؤمن]] باشد، ولی در [[دل]] به [[اهل بیت پیامبر]]{{صل}} [[کینه]] ورزد، وارد [[دوزخ]] خواهد شد.<ref>[[محمد حسین رحیمیان|رحیمیان، محمد حسین]]، [[اهل بیت از نگاه پیامبر اعظم (کتاب)|اهل بیت از نگاه پیامبر اعظم]] ص ۱۸.</ref>.
==خدمت به اهل بیت==
موضوع دیگری که [[پیامبر خدا]] همواره [[امت]] خود را به آن سفارش و [[تشویق]] می‌کرد، [[خدمت]] به [[اهل بیت]]{{عم}} و [[شاد کردن]] آنها بود. روشن است که خدمت به اهل بیت{{عم}}، مستلزم [[ارتباط]] با آنهاست که این ارتباط، موجب راه‌یابی [[انسان]] به [[شهر علم]] و [[فضیلت]] و بهره بردن از محضر [[امامان معصوم]]{{عم}} و [[رسیدن به کمال]] و [[سعادت]] خواهد بود. [[رسول گرامی اسلام]] در [[کلامی]] در این باره می‌فرماید: «هر که می‌خواهد به من [[متوسل]] شود و نزد من حقی داشته باشد که [[روز رستاخیز]] وی را [[شفاعت]] کنم، پس به اهل بیت من خدمت کند و آنها را شادمان گرداند».<ref>{{متن حدیث|مَنْ أَرَادَ التَّوَسُّلَ إِلَيَّ وَ أَنْ يَكُونَ لَهُ عِنْدِي يَدٌ أَشْفَعُ لَهُ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَلْيَصِلْ أَهْلَ بَيْتِي وَ يُدْخِلِ السُّرُورَ عَلَيْهِمْ}}؛ امالی شیخ صدوق، ص۳۱۰ و ۴۲۳، ح۹۴۷؛ احقاق الحق، ج۹، ص۴۲۴؛ بحارالانوار، ج۲۶، ص۲۲۷، ح۱؛ ینابیع المودة، ص۳۶۷.</ref>.
همان‌گونه که اشاره شد، خدمت کردن به اهل بیت{{عم}} در [[حقیقت]]، به سود فرد خدمت‌گزار است. امامان معصوم{{عم}} از خدمت هر [[انسانی]] بی‌نیازند و [[فرشتگان الهی]] همواره در خدمت آنان هستند. داستان جالبی نیز در این باره نقل شده است: روزی [[پیامبر اکرم]]{{صل}}، [[ابوذر]] را به [[خانه علی]]{{ع}} فرستاد تا او را فرا بخواند. ابوذر وارد [[خانه]] شد. دید آسیاب بی‌آنکه کسی آن را به کار اندازد، در حال آرد کردن گندم‌هاست. از این ماجرا شگفت‌زده شد و آن را به [[حضرت رسول]] گزارش کرد. پیامبر خدا{{صل}} در پاسخ [[شگفتی]] او فرمود: «ای [[اباذر]]! آیا نمی‌دانی [[خدای متعال]]، [[فرشتگان]] جهان‌گردی در روی [[زمین]] دارد که برای [[یاری]] [[آل محمد]]{{صل}} گماشته شده‌اند؟».<ref>{{متن حدیث|یَا أَبَاذَرٍّ! أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً سَيَّاحِينَ فِي الْأَرْضِ قَدْ وُکِّلُوا بِمَعُونَةِ آلِ مُحَمَّدٍ}}؛ احقاق الحق، ج۸، ص۷۰۷؛ بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۹، ح۳۴؛ ینابیع المودة، ص۳۶۷؛ سید مرتضی حسینی فیروزآبادی، فضائل الخمسه، ج۲، ص۱۲۴.</ref>.
همچنین در [[کلام]] زیبای دیگری می‌فرماید: {{متن حدیث|مَنْ صَنَعَ إِلَى أَهْلِ بَيْتِي يَداً کافأْتُهُ عَلَيْهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ}}؛ «هر کس کاری برای [[اهل بیت]] من انجام دهد، [[روز رستاخیز]] آن را [[تلافی]] خواهم کرد»<ref>کنز العمال، ج۱۲، ص۹۵، ح۳۴۱۵۲؛ ینابیع الموده، ص۳۷۰.</ref>.<ref>[[محمد حسین رحیمیان|رحیمیان، محمد حسین]]، [[اهل بیت از نگاه پیامبر اعظم (کتاب)|اهل بیت از نگاه پیامبر اعظم]] ص ۲۰.</ref>.


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
۸۰٬۴۴۹

ویرایش