بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
البته باورمندان به [[عصمت پیامبران]] یا [[عصمت امامان|امامان]]، این [[موهبت الهی]] را موجب [[سلب اختیار]] از [[معصوم]] نمیدانند؛ زیرا او با توجه به [[کمالات]] و [[آگاهی]] خود [[اراده]] میکند که از [[گناه]] و [[زشتی]] دوری کند. بنابر این، گرچه او بر [[ارتکاب معصیت]] تواناست، اما [[گناه]] نمیکند؛ ازاینرو، مستحق [[ستایش]] و [[پاداش]] است. | البته باورمندان به [[عصمت پیامبران]] یا [[عصمت امامان|امامان]]، این [[موهبت الهی]] را موجب [[سلب اختیار]] از [[معصوم]] نمیدانند؛ زیرا او با توجه به [[کمالات]] و [[آگاهی]] خود [[اراده]] میکند که از [[گناه]] و [[زشتی]] دوری کند. بنابر این، گرچه او بر [[ارتکاب معصیت]] تواناست، اما [[گناه]] نمیکند؛ ازاینرو، مستحق [[ستایش]] و [[پاداش]] است. | ||
از جمله [[دلایل]] مذکور برای [[اثبات ضرورت عقلی عصمت پیامبران]] اینکه اگر [[فرستادگان الهی]] [[معصوم]] نباشند [[هدف از بعثت]] آنان تأمین نخواهد شد و این بر خلاف [[حکمت]] است و عقلاً بر [[خدا]] جایز نیست. [[شیعیان]] برخی از [[ادله عقلی اثبات عصمت پیامبران]] را در [[اثبات عصمت امامان]] به کار بردهاند. علاوه بر آنها، چون [[امامت]] را استمرار [[وظایف نبوت]] میدانند، در [[اثبات عقلی عصمت امامان]] گفتهاند: چنین [[انسانی]] باید در [[مقام]] تبیین و [[توضیح احکام الهی]] و [[سنت نبوی]]، از هر گونه [[انحراف]] عمدی و [[سهوی]] [[معصوم]] باشد و گرنه باعث [[نقض غرض]] [[خدای متعال]] خواهد بود و این عقلاً بر [[خدای حکیم]]، [[قبیح]] و به دور است. | از جمله [[دلایل]] مذکور برای [[اثبات ضرورت عقلی عصمت پیامبران]] اینکه اگر [[فرستادگان الهی]] [[معصوم]] نباشند [[هدف از بعثت]] آنان تأمین نخواهد شد و این بر خلاف [[حکمت]] است و عقلاً بر [[خدا]] جایز نیست. [[شیعیان]] برخی از [[ادله عقلی اثبات عصمت پیامبران]] را در [[اثبات عصمت امامان]] به کار بردهاند. علاوه بر آنها، چون [[امامت]] را استمرار [[وظایف نبوت]] میدانند، در [[اثبات عقلی عصمت امامان]] گفتهاند: چنین [[انسانی]] باید در [[مقام]] تبیین و [[توضیح احکام الهی]] و [[سنت نبوی]]، از هر گونه [[انحراف]] عمدی و [[سهوی]] [[معصوم]] باشد و گرنه باعث [[نقض غرض]] [[خدای متعال]] خواهد بود و این عقلاً بر [[خدای حکیم]]، [[قبیح]] و به دور است. بر اساس برخی از [[آیات قرآن]] - مانند آیات ۸۲ و ۸۳ [[سوره ص]] و آیه ۴۶ همین سوره - [[عصمت پیامبران]] قابل اثبات است. [[علمای شیعه]] نیز، به [[آیات]] متعددی؛ همچون: [[آیه اولیالامر]]، [[آیه تطهیر]]، [[آیه ابتلای ابراهیم]]، [[آیه صادقین]]، [[آیه مودت]] و [[آیه صلوات]]، برای [[اثبات عصمت امامان]] استناد کردهاند. همچنین: [[روایات]] متعددی در [[اثبات عصمت پیامبران]] موجود است. از طرفی دیگر، [[حدیث ثقلین]]، [[حدیث امان]] و [[حدیث سفینه]] ازجمله روایاتی است که در [[اثبات عصمت ائمه]] مورد استناد قرار گرفته است. | ||
بر اساس برخی از [[آیات قرآن]] - مانند آیات ۸۲ و ۸۳ [[سوره ص]] و آیه ۴۶ همین سوره - [[عصمت پیامبران]] قابل اثبات است. [[علمای شیعه]] نیز، به [[آیات]] متعددی؛ همچون: [[آیه اولیالامر]]، [[آیه تطهیر]]، [[آیه ابتلای ابراهیم]]، [[آیه صادقین]]، [[آیه مودت]] و [[آیه صلوات]]، برای [[اثبات عصمت امامان]] استناد کردهاند. همچنین: [[روایات]] متعددی در [[اثبات عصمت پیامبران]] موجود است. از طرفی دیگر، [[حدیث ثقلین]]، [[حدیث امان]] و [[حدیث سفینه]] ازجمله روایاتی است که در [[اثبات عصمت ائمه]] مورد استناد قرار گرفته است. | |||
با توجه به [[ادله عقلی]] و [[نقلی]] مذکور، [[ایمان به عصمت انبیا]] نزد همه [[مسلمانان]] از [[ضروریات دین]] و همچنین [[ایمان به عصمت امامان]] نزد [[امامیه]] از [[ضرورات مذهب]] است و با مقوله [[غلو]] سازگاری ندارد. | با توجه به [[ادله عقلی]] و [[نقلی]] مذکور، [[ایمان به عصمت انبیا]] نزد همه [[مسلمانان]] از [[ضروریات دین]] و همچنین [[ایمان به عصمت امامان]] نزد [[امامیه]] از [[ضرورات مذهب]] است و با مقوله [[غلو]] سازگاری ندارد. | ||