کعب‌الاحبار: تفاوت میان نسخه‌ها

کعب‌الاحبار (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۴۳

۳٬۸۹۸ بایت حذف‌شده ، ‏۵ دسامبر ۲۰۲۱

←‏مقدمه

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۹۸۹

ویرایش

@@ خط ۹: / خط ۹: @@
 وی در [[زمان عثمان]] نیز به نقل [[اسرائیلیات]] پرداخت. سپس به [[شام]] رفت و جزو [[مشاوران]] [[معاویه]] و تحت [[حمایت]] او قرار گرفت و از طریق [[نقل روایات]] [[اسرائیلی]] و [[دروغ]]، پایه‌های [[حکومت]] وی را تثبیت کرد. [[روایات]] فراوانی که درباره [[فضیلت]] شام و ساکنان آن از وی نقل شده، [[مؤیّد]] این معناست. <ref>اضواء علی السنة المحمدیه، ص۱۸۱. </ref> این [[یهودی]] به ظاهر [[مسلمان]]، توانست به کمک برخی [[صحابه]] از جمله [[ابوهریره]] که بیشترین نقش را در نقل و گسترش روایات کعب برعهده داشت، [[خرافات]] و داستان‌های دروغ و جعلی فراوانی را وارد [[معارف دینی]] [[مسلمانان]] کند<ref>اضواء علی السنة المحمدیه، ص۱۶۴. </ref>.<ref>[[محمد هادی معرفت|معرفت، محمد هادی]]، [[اسرائیلیات (مقاله)|مقاله «اسرائیلیات»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم ج۳]]، ج۳.</ref>.<ref>[[محمد هادی معرفت|معرفت، محمد هادی]]، [[اسرائیلیات (مقاله)|مقاله «اسرائیلیات»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم ج۳]]، ج۳.</ref>
-==مقدمه==
-با مراجعه به شرح احوال [[صحابه]] و [[تابعان]] معلوم می‌شود که بسیاری از [[روایات]] آنان و لو با چند واسطه به [[کعب الاحبار]] می‌رسد. این می‌رساند که کعب [[شاگردان]] بسیاری داشته است. شاید سبب این کار، [[اعتماد]] زیادی بود که [[خلیفه دوم]]، [[عمر بن خطاب]] به او داشت و بارها به [[نیکی]] از او یاد کرد. از جمله‌ هنگامی که کعب به او نزدیک می‌شد و با [[چاپلوسی]] و چرب‌زبانی با او سخن می‌گفت، عمر می‌گفت:
-{{متن قرآن|وَمِنْ قَوْمِ مُوسَى أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ}}<ref>«و از قوم موسی گروهی هستند که به حق راهنمایی می‌کنند و به حق دادگری می‌ورزند» سوره اعراف، آیه ۱۵۹.</ref><ref>لباب آلاداب، ص۲۳۴.</ref>.
-پس از او [[معاویه]] هم اهتمام بیشتری به کعب الاحبار نشان داد و مدال‌های [[افتخار]] بیشتری تقدیم او کرد<ref>بنگرید: التراتیب الاداریه، ج۲، ص۴۲۶.</ref>. کعب از این تعریف و تمجیدها استفاده کرد و آن را برای جلب هر چه بیشتر [[شاگرد]] به کار گرفت و آنچه خواست قریحه و اقتضای اهدافش بود، در میان شاگردان رواج داد. [[ابو هریره]] یکی از شاگردان او بود و چنان که از [[رسول خدا]]{{صل}} [[روایت]] می‌کرد، از وی نیز روایت می‌کرد<ref>بنگرید: البدایة و النهایه، ج۱، ص۱۷.</ref>.
-کعب الاحبار به سرعت یکی از شخصیت‌های ممتاز و بلند مرتبه شد.
-چنان که حتی [[خلیفه]] هم وی را [[حکم]] قرار می‌داد تا شاید پاسخ کافی و حکم عادلانه را نزد او پیدا کند. معاویه و [[ابن عبّاس]] در قرائت آیه‌ای از [[قرآن]] [[اختلاف]] کردند. ابن عبّاس می‌خواند: «عین حمئه»؛ در حالی که معاویه می‌گفت: «عین حامیه». آن دو با هم توافق کردند که کعب الاحبار را داور قرار دهند. از او پرسیدند: [[خورشید]] را در [[تورات]] چگونه می‌بینی؟ پاسخ داد: گلی سیاه. بدین ترتیب پاسخ وی با دیدگاه ابن عبّاس موافق بود<ref>بنگرید: تفسیر القرآن العظیم، ج۳، ص۱۰۲؛ الدر المنثور، ج۴، ص۲۴۸.</ref>.
-بنا بر یک روایت، معاویه ابتدا این موضوع را با [[عبدالله بن عمر]] و عاص در میان گذاشت، ولی او موافق [[معاویه]] بود. سپس از [[کعب الاحبار]] پرسید و او پاسخی داد که موافق دیدگاه [[ابن عبّاس]] بود<ref>بنگرید: الدر المنثور، ج۴، ص۲۴۸.</ref>.
-[[مقام]] کعب الاحبار نزد معاویه آن قدر بالا گرفت که شخصا از او تقاضا کرد، [[منصب]] قصّه‌گویی را بر عهده گیرد. این مرد برای [[مردم]] منشأ [[برکت]] بود تا آنجا که کتّانی گفت:
-معاویه قیمت گلیم کعب را بالا برد. این مسأله معروف و مشهور است<ref>الدر المنثور، ج۴، ص۲۴۸.</ref>.<ref>[[سید جعفر مرتضی عاملی|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)|سیرت جاودانه ج۱]]، ص ۶۴.</ref>.
 ==رشوه‌های کعب‌==
 کعب الاحبار می‌دانست که چگونه [[اعتماد]] مردم را جلب و آنان را با خود موافق کند. او خوب می‌دانست که چگونه می‌توان در [[جان]] و [[روح]] مردم رخنه کرد و چگونه، چه وقت و به چه صورت رشوه‌های خود را در میان [[پیروان]] و هواداران خویش [[توزیع]] کند تا همچنان به او [[محبّت]]، [[دوستی]] و اعتماد داشته باشند. به مواردی توجّه کنید؛<ref>[[سید جعفر مرتضی عاملی|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)|سیرت جاودانه ج۱]]، ص ۶۵.</ref>.