مالک بن حبیب یربوعی تمیمی: تفاوت میان نسخه‌ها

در این هنگام مالک بن حبیب برخاست و گفت: به [[خدا]] قسم، من کسانی را که باید از آنان فاصله بگیرم و حرفی بزنم که ناراحت شوند، در این جمعیت کم می‌بینم، اگر [[دستور]] دهی با آنان بجنگم و آنان را به [[قتل]] برسانم. ولی [[امام]] به او [[اعتراض]] کرد و از این کار او را برحذر داشت<ref>وقعة صفین، ص۴.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۳۵.</ref>

مالک بن حبیب همواره مورد [[اعتماد]] [[امام علی]]{{ع}} بود و در این مورد همین بس که [[حضرت]] هنگامی که [[مردم]] را برای رفتن به [[جنگ صفین]] [[ترغیب]] می‌کرد، تنها مالک بن حبیب را [[جانشین]] خود در [[کوفه]] قرار داد اما وی از این که از [[نعمت]] [[پیکار در راه خدا]] [[محروم]] شد، اظهار [[ناراحتی]] کرد. [[امام]]{{ع}} در پاسخ فرمود: "هیچ ثوابی را جهادگران نمی‌برند جز این که تو نیز با آنان شریکی و [[سختی]] و [[گرفتاری]] تو در این جا بیشتر از آنهاست".