ضرورت نبوت در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[نیاز]] [[بشر]] به [[قانون]]: [[امام رضا]]{{ع}} فرمودند: «وقتی [[خداوند]] در [[خلقت]] [[بشر]] و قوای ایشان، آنچه را که به وسیلۀ آن مصلحت‎‌های ایشان کامل و تمام شود، قرار نداده است و از طرف دیگر خداوندِ صانع نیز [[برتر]] از آن است که این [[ضعف]] و عجز از ادارک مشهود در [[بشر]] را [[مشاهده]] نماید، لذا به ناچار بین [[خداوند]] و ایشان، رسولی [[معصوم]] لازم است که [[امر و نهی]] و برنامۀ [[تربیتی]] خویش را از جانب [[خداوند]] به ایشان برساند تا آنها به آنچه سبب حصول [[منافع]] و دفع ضررها می‎‌شود، [[آگاهی]] یابند»<ref>{{متن حدیث|لَمَّا لَمْ یَکُنْ فِی خَلْقِهِمْ وَ قَوْلِهِمْ وَ قُوَاهُمْ مَا یَکْمُلُونَ لِمَصَالِحِهِمْ وَ کَانَ‏ الصَّانِعُ مُتَعَالِیاً عَنْ أَنْ یُرَی وَ کَانَ ضَعْفُهُمْ وَ عَجْزُهُمْ عَنْ إِدْرَاکِهِ ظَاهِراً لَمْ یَکُنْ بُدٌّ مِنْ رَسُولٍ بَیْنَهُ وَ بَیْنَهُمْ مَعْصُومٍ یُؤَدِّی إِلَیْهِمْ أَمْرَهُ وَ نَهْیَهُ وَ أَدَبَهُ وَ یَقِفُهُمْ عَلَی مَا یَکُونُ بِهِ إِحْرَازُ مَنَافِعِهِمْ وَ دَفْعُ مَضَارِّهِم‏}}؛ عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۹۹. </ref>. براساس این فرمایش [[انسان‌ها]] در [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] خود به [[دلیل]] آنکه از [[تشخیص مصالح]] و [[مفاسد]] عاجزند و ابزاری ندارند تا با [[خداوند متعال]] [[ارتباط]] برقرار کنند و [[اوامر و نواهی]] [[الهی]] را دریافت نمایند، [[خداوند]] در [[مقام]] [[پاسخگویی]] به این [[نیاز]] [[بشر]] به [[لطف]] خویش با فرو فرستادن افرادی [[معصوم]] راه دستیابی به [[مصالح]] و [[مفاسد]] آنها را فراهم ساخته است<ref>ر.ک: [[محمد سعیدی مهر|سعیدی مهر، محمد]]، [[آموزش کلام اسلامی ج۲ (کتاب)|آموزش کلام اسلامی ج۲]]، ص ۱۴ ـ ۱۵.</ref>.

{{منابع}}

* [[پرونده:1233456.jpg|22px]] [[محمد سعیدی مهر|سعیدی مهر، محمد]]، [[آموزش کلام اسلامی ج۲ (کتاب)|'''آموزش کلام اسلامی ج۲''']]