زندگی در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==))
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[زندگی]]''' است. "'''[[زندگی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
| موضوع مرتبط = زندگی
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[زندگی در قرآن]] - [[زندگی در نهج البلاغه]] - [[زندگی در معارف و سیره حسینی]] - [[زندگی در معارف دعا و زیارات]] - [[زندگی در معارف و سیره سجادی]] - [[زندگی در حقوق اسلامی]] - [[زندگی در فقه سیاسی]]</div>
| عنوان مدخل = زندگی
| مداخل مرتبط = [[زندگی در قرآن]] - [[زندگی در نهج البلاغه]] - [[زندگی در معارف و سیره علوی]] - [[زندگی در معارف و سیره حسینی]] - [[زندگی در معارف دعا و زیارات]] - [[زندگی در معارف و سیره سجادی]] - [[زندگی در حقوق اسلامی]] - [[زندگی در فقه سیاسی]]
| پرسش مرتبط  =
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
واژگان [[احیا]] و [[اصلاح]] در [[ادبیات]] [[دینی]] سابقه دیرینه‌ای دارد و استعمال آن به [[عصر نزول]] [[وحی]] برمی‌گردد. این دو واژه در برخی از آیاتی که [[خداوند]] بر [[پیامبر]]{{صل}} خاتم نازل کرده، به کار رفته و سپس به متون و [[نصوص]] دیگر راه یافته است. واژه [[احیاگری]] در مواضع و موارد متعددی در [[قرآن]] آمده، که معنای کلی آن به معنای [[زنده کردن]] و [[حیات]] بخشیدن است<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ}} «ای مؤمنان! (ندای) خداوند و پیامبر را هر گاه شما را به چیزی فرا خوانند که به شما زندگی می‌بخشد پاسخ دهید و بدانید که خداوند میان آدمی و دل او میانجی می‌شود و (بدانید که) به نزد وی گرد آورده می‌شوید» سوره انفال، آیه ۲۴.</ref>.
واژگان احیا و [[اصلاح]] در ادبیات [[دینی]] سابقه دیرینه‌ای دارد و استعمال آن به عصر نزول [[وحی]] برمی‌گردد. این دو واژه در برخی از آیاتی که [[خداوند]] بر [[پیامبر]] {{صل}} خاتم نازل کرده، به کار رفته و سپس به متون و [[نصوص]] دیگر راه یافته است. واژه [[احیاگری]] در مواضع و موارد متعددی در [[قرآن]] آمده، که معنای کلی آن به معنای زنده کردن و [[حیات]] بخشیدن است<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ}} «ای مؤمنان! (ندای) خداوند و پیامبر را هر گاه شما را به چیزی فرا خوانند که به شما زندگی می‌بخشد پاسخ دهید و بدانید که خداوند میان آدمی و دل او میانجی می‌شود و (بدانید که) به نزد وی گرد آورده می‌شوید» سوره انفال، آیه ۲۴.</ref>.
احیاگری در [[سخنان امام حسین]]{{ع}} هم به معنای بیدار کردن، بازگرداندن [[ارزش‌ها]]، زنده کردن [[انسان‌ها]] و [[جامعه اسلامی]] از [[خواب غفلت]] و بی‌خبری به کار رفته است.
 
احیاگری در سخنان امام حسین{{ع}} هم به معنای بیدار کردن، بازگرداندن [[ارزش‌ها]]، زنده کردن [[انسان‌ها]] و [[جامعه اسلامی]] از [[خواب غفلت]] و بی‌خبری به کار رفته است.


واژه احیاگری به طور معمول درباره متفکران بزرگ [[اسلام]] و آنها که تحولات عمیق و گسترده‌ای را در [[اندیشه]] دینی به وجود آورده‌اند، به کار می‌رود و هر چند به منظور رفع [[تهمت]] [[بدعت‌گذاری]] استفاده می‌شود، اما در واقع به نوآوران و [[مجتهدان]] تجدیدنظرطلب اطلاق می‌شود که خطاهای پیشینیان را برملا کرده‌اند.
واژه احیاگری به طور معمول درباره متفکران بزرگ [[اسلام]] و آنها که تحولات عمیق و گسترده‌ای را در [[اندیشه]] دینی به وجود آورده‌اند، به کار می‌رود و هر چند به منظور رفع [[تهمت]] [[بدعت‌گذاری]] استفاده می‌شود، اما در واقع به نوآوران و [[مجتهدان]] تجدیدنظرطلب اطلاق می‌شود که خطاهای پیشینیان را برملا کرده‌اند.
احیاگری به معنای [[نوآوری]] منهای [[بدعت]]، امتداد [[راستین]] [[اجتهاد]] در [[مذاهب مختلف اسلامی]] بوده است اما از آنجا که هر نوع [[اجتهادی]] براساس یک [[سلسله]] اصول و پایه‌های ثابت [[فکری]] انجام و سامان می‌پذیرد، ناگزیر در هر مورد از احیاگری جزمیاتی نیز مورد [[تأیید]] قرار می‌گیرد که کمیت و کیفیت آنها در تحولات اجتهادی متفاوت و متغیر است<ref>فقه سیاسی، ج۱۰، ص۲۰۵.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۱۰۹.</ref>


== جستارهای وابسته ==
احیاگری به معنای نوآوری منهای [[بدعت]]، امتداد راستین [[اجتهاد]] در [[مذاهب مختلف اسلامی]] بوده است اما از آنجا که هر نوع [[اجتهادی]] براساس یک [[سلسله]] اصول و پایه‌های ثابت [[فکری]] انجام و سامان می‌پذیرد، ناگزیر در هر مورد از احیاگری جزمیاتی نیز مورد [[تأیید]] قرار می‌گیرد که کمیت و کیفیت آنها در تحولات اجتهادی متفاوت و متغیر است<ref>فقه سیاسی، ج۱۰، ص۲۰۵.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی ج۱]]، ص ۱۰۹.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
خط ۲۱: خط ۲۴:


[[رده:زندگی]]
[[رده:زندگی]]
[[رده:مدخل]]
۱۳۰٬۳۱۴

ویرایش