دیدگاه آیین زرتشت درباره انتظار چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
دیدگاه آیین زرتشت درباره انتظار چیست؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۳ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۲۷
، ۲۳ دسامبر ۲۰۲۱ربات: جایگزینی خودکار متن (-| پاسخدهنده = ]] :::::: +| پاسخدهنده = | پاسخ = )
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-|تپس|100px|right|بندانگشتی| + | پاسخدهنده = )) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-| پاسخدهنده = ]] :::::: +| پاسخدهنده = | پاسخ = )) |
||
| خط ۷۲: | خط ۷۲: | ||
| عنوان پاسخدهنده = ۴. خانم طاووسی؛ | | عنوان پاسخدهنده = ۴. خانم طاووسی؛ | ||
| تصویر = 1100130.jpg | | تصویر = 1100130.jpg | ||
| پاسخدهنده = | | پاسخدهنده = | ||
| پاسخ = سرکار خانم '''[[سکینه طاووسی]]'''، در کتاب ''«[[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]»'' در اینباره گفته است: | |||
::::::«[[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب [[اوستا]]، از [[موعود]] سخن گفتهاند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شدهاند که آنان را "سوشیانت" مینامند. این موعودها سه تن بوده که مهمترین آنها، آخرین شان است و او "سوشیانت پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است. در واقع [[زرتشتیان]] [[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم میکنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیدهاند و گفتهاند که: "یشت [[زرتشت]]" در آغاز دوره آخرین [[ظهور]] فرمود، پس از او سه [[نجات دهنده]] دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از [[زرتشت]] پدیدار گشته و [[دین]] ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از [[زرتشت]] به [[جهان]] آمد و سرانجام آخرین [[موعود]] با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص ۵۳.</ref>. "[[جان بی ناس]]" در این زمینه مینویسد: آخرین ایشان که سوشیانت نام دارد، در رأس هزاره سوم که [[آخرالزمان]] است، در میرسد و روزگار با او پایان میپذیرد و چون سوشیانت یا [[مسیح موعود]] [[ظهور]] کند، [[آخرالزمان]] آغاز میشود و آن روز، نشو مردگان است و مردگان بر میخیزند و [[زمین]] و [[آسمان]] از موجودات خود تهی میگردد. پس انجمن [[عظیم]] برای [[داوری]] و حساب [[کردار]] [[بندگان]] فراهم میآید و درباره هر یک از [[ارواح]] گذشته [[فرمان]] یزدانی صادر خواهد شد<ref>تاریخ جامع ادیان، ص ۴۷۶.</ref>»<ref>[[سکینه طاووسی|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص 76-77.</ref>. | ::::::«[[انتظار]] از جمله اصول مسلّم [[زرتشتیان]] است که در کتاب [[اوستا]]، از [[موعود]] سخن گفتهاند در این [[دین]]، موعودهایی معرفی شدهاند که آنان را "سوشیانت" مینامند. این موعودها سه تن بوده که مهمترین آنها، آخرین شان است و او "سوشیانت پیروزگر" خوانده شده و این سوشیانت، همان [[موعود]] اصلی است. در واقع [[زرتشتیان]] [[تاریخ]] [[جهان]] را به چهار دوره تقسیم میکنند و برای هر دوره مدت سه هزار سال قائل گردیدهاند و گفتهاند که: "یشت [[زرتشت]]" در آغاز دوره آخرین [[ظهور]] فرمود، پس از او سه [[نجات دهنده]] دیگر پیاپی به فواصل هزار سال خواهند آمد. نخستین ایشان، کسی بوده به نام "اوشتار" که درست هزار سال پس از [[زرتشت]] پدیدار گشته و [[دین]] ایشان "اوشتار ماه" نام داشت و دو هزار سال پس از [[زرتشت]] به [[جهان]] آمد و سرانجام آخرین [[موعود]] با نام "سوشیانت" است<ref>خورشید مغرب، ص ۵۳.</ref>. "[[جان بی ناس]]" در این زمینه مینویسد: آخرین ایشان که سوشیانت نام دارد، در رأس هزاره سوم که [[آخرالزمان]] است، در میرسد و روزگار با او پایان میپذیرد و چون سوشیانت یا [[مسیح موعود]] [[ظهور]] کند، [[آخرالزمان]] آغاز میشود و آن روز، نشو مردگان است و مردگان بر میخیزند و [[زمین]] و [[آسمان]] از موجودات خود تهی میگردد. پس انجمن [[عظیم]] برای [[داوری]] و حساب [[کردار]] [[بندگان]] فراهم میآید و درباره هر یک از [[ارواح]] گذشته [[فرمان]] یزدانی صادر خواهد شد<ref>تاریخ جامع ادیان، ص ۴۷۶.</ref>»<ref>[[سکینه طاووسی|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص 76-77.</ref>. | ||
{{پایان جمع شدن}} | {{پایان جمع شدن}} | ||