آیا مضامین دعای ندبه شرک است؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

::::::در پاسخ باید عرض کنیم که اوّلاً: [[توسّل]] جستن به [[اولیای الهی]] از نظر [[قرآن]] و [[سنّت]] هیچ اشکالی ندارد، بلکه [[قرآن کریم]] در سوره‌های بسیاری بر آن صحّه گذاشته و به آن امر فرموده، که به یک نمونه آن اشاره می‌کنیم: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند پروا کنید و به سوی او راه جویید و در راه او جهاد کنید باشد که رستگار گردید» سوره مائده، آیه ۳۵.</ref>.

::::::در این [[آیه شریفه]] [[خداوند]] منّان به [[مؤمنان]] به صراحت [[دستور]] می‌دهد که به سوی [[خداوند]] وسیله‌ای جستجو کنند.

::::::در [[احادیث]] فراوانی کیفیّت [[توسّل]] به [[اولیای الهی]] [[آموزش]] داده شده، که به یک نمونه آن اشاره می‌کنیم: [[عثمان بن حنیف]] [[روایت]] می‌کند که مرد [[نابینایی]] به محضر [[مقدس]] [[رسول اکرم]] {{صل}} شرفیاب شد و از آن [[حضرت]] تقاضا کرد که [[دعا]] کنند تا [[خداوند]] او را عافیت [[عنایت]] کند.

::::::[[پیامبر اکرم]] {{صل}} به او [[تعلیم]] فرمودند که وضوی [[شادابی]] بگیرد و دو رکعت [[نماز]] بخواند، آنگاه بگوید: "خدایا من از تو می‌خواهم و به وسیله پیامبرت، که [[پیامبر]] [[رحمت]] است، به سوی تو متوجّه می‌شوم. ای [[محمد]]! من به وسیله تو به سوی پروردگارم توجّه پیدا می‌کنم، تا حاجتم برآورده شود. بار خدایا [[شفاعت]] او را در [[حق]] من بپذیر"<ref>{{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَ أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ، يَا مُحَمَّدُ إِنِّي أَتَوَجَّهُ بِكَ إِلَى رَبِّي فِي حَاجَتِي لِتَقْضِي، اللَّهُمَّ شَفِّعْهُ فِيَّ}}؛ حاکم نیشابوری، ابو عبدالله محمد بن عبدالله، المستدرک علی الصّحیحین فی الحدیث، ج۱، ص۳۱۳.</ref>.

::::::در این [[حدیث]] [[رسول اکرم]] {{صل}} به شخص حاجتمند [[آموزش]] می‌دهد که چگونه [[پیامبر اکرم]] را شفیع خود قرار دهد و به وسیله آن [[حضرت]] حاجتش را از [[خداوند]] منّان بخواهد.

::::::این [[حدیث]] را [[حاکم]] در مستدرک [[نقل]] کرده و تصریح کرده که براساس معیارهای حدیث‌شناسیِ [[بخاری]] و [[مسلم]]، صحیح می‌باشد. [[ذهبی]] نیز در تلخیص مستدرک بر صحّت آن تأکید کرده است<ref>ذهبی، شمس‌الدین، تلخیص المستدرک، در ذیل المستدرک علی الصّحیحین فی الحدیث، ج۱، ص۳۱۳.</ref>. [[ترمذی]] و ابن ماجه نیز بر صحّت آن تأکید کرده‌اند<ref>ابن ماجه، ابوعبدالله، السنن، ج۱، ص۴۴۱.</ref>.

::::::روی این بیان [[توسّل]] جستن به یکی از [[اولیای الهی]] نه تنها [[کفر]] و [[شرک]] نیست، بلکه همسو با [[قرآن کریم]] و [[احادیث]] [[رسول اکرم]] {{صل}} و مورد پذیرش [[محدّثان]] بزرگ و کارشناسان سترگ است»<ref>[[علی اکبر مهدی‌پور|مهدی‌پور، علی اکبر]]، [[با دعای ندبه در پگاه جمعه (کتاب)|با دعای ندبه در پگاه جمعه]]، ص ۱۵۲-۱۵۴.</ref>.