دیدگاه دانشمندان مکتب اهل سنت درباره مهدویت چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

::::::"[[محمد بن طلحة شافعی]]" متوفای سال ۶۵۲ ه.ق می‌گوید: [[محمد]] بن الحسن الخالص بن [[علی]] المتوکل بن القانع بن [[علی]] [[الرضا]] ابن [[موسی]] الکاظم بن [[جعفر]] الصادق بن [[محمد]] الباقر بن [[علی]] [[زین العابدین]] بن الحسین الزکی بن [[علی]] المرتضی [[امیر المؤمنین]] بن أبی طالب، [[مهدی]] و [[حجت]] و [[خلف صالح]] و [[موعود]] است<ref>مطالب المسؤول، ج ۲، ص ۷۹، باب دوازده.</ref>.

::::::"[[سبط ابن جوزی]]" متوفای سال ۶۵۴ ه.ق در مورد [[امام]]{{ع}} می‌گوید: و، [[محمد]] بن الحسن بن [[علی بن محمد]] بن [[علی بن موسی الرضا]] بن [[جعفر بن محمد]] بن [[علی بن الحسین]] بن أبی طالب است، کنیه‌اش أبو [[عبد الله]] و [[ابو القاسم]] است. او همان [[جانشین]] و [[حجت]] ([[خدا]]) و [[صاحب الزمان]] و [[قائم]] و [[موعود]] و در پایان، [[آخرین امام]] است<ref>تذکرة الخواص، ص ۳۲۵.</ref>.

::::::"[[محمد بن یوسف کنجی شافعی]]" متوفای سال ۶۵۸ ه.ق می‌گوید: "[[جانشین]] ([[علی]] الهادی) فرزندش [[ابا محمد]] الحسن است" سپس او [[تاریخ]] ولادت و [[وفات]] ایشان را ذکر می‌کند و می‌گوید و پسرش [[جانشین]] او است و او [[امام]] [[منتظر]] {{ع}} است<ref>کفایة الطالب، ص ۴۵۸.</ref>.

::::::"[[علی بن محمد]] الصباغ المالکی" می‌گوید: [[حجت]] و [[خلف صالح]]، [[فرزند]] أبی [[محمد]] الحسن الخالص است ... الخ<ref>الفصول المهمة، فصل دوازدهم، ص ۲۹۱.</ref>.

::::::"[[مالکی]]" به ذکر برخی [[نشانه‌ها]] و امور مربوط به ایشان هم پرداخته است.

::::::"[[ابن خلکان]]" متوفای ۶۱۸ ه.ق می‌گوید: ولادت [[ابو القاسم]] [[محمد]] بن الحسن بن [[علی]] الهادی بن [[محمد]] الجواد که از او سخن گفته شد، [[روز جمعه]]، [[نیمه شعبان]] سال ۲۵۵ ه.ق بوده است<ref>وفیات الاغیان، ج ۴، ص ۱۶۶، شماره ۵۶۲.</ref>.

::::::"شعرانی" در مورد سخنان "[[محی الدین]] بن [[عربی]]" متوفای سال ۶۳۸ ه.ق می‌گوید: [[شیخ]] [[محی الدین]] در باب‌های شش، شصت و سیصد کتاب "الفتوحات المکیة" گفته است: "[[آگاه]] باشید که [[مهدی]] {{ع}} حتما [[خروج]] خواهد کرد.

::::::او تنها زمانی [[خروج]] می‌کند که [[زمین]] پر از [[ستم]] و [[بیداد]] شده باشد. ایشان (پس از [[خروج]] خود) [[زمین]] را پر از داد و [[عدالت]] و [[انصاف]] می‌کند و اگر تنها یک روز از [[دنیا]] باقی مانده باشد، [[خداوند]] آن روز را چنان طولانی می‌کند تا آن [[خلیفه]] بیاید. آن [[خلیفه]] از [[عترت]] و [[نسل]] [[پیامبر]] و از [[فرزندان]] [[فاطمه]] {{س}} است و [[امام حسین|حسین بن علی]] {{ع}} جد او و [[حسن عسکری]] بن الامام [[علی النقی]] {{ع}}، [[پدر]] او است"<ref>الیواقیت و الجواهر، ج ۲، ص ۵۶۲، مبحث شصت و پنجم.</ref>.

::::::این، سخنانی بود که شعرانی، از کتاب "الفتوحات المکیة" ابن [[عربی]] [[نقل]] کرده است، اما این سخنان در کتاب الفتوحات که تازگی به چاپ رسیده است، دیده نمی‌شود.

::::::"ذهبی" متوفای سال ۷۴۸ ه.ق می‌گوید: در آن سال یعنی در سال ۲۵۶ ه.ق [[محمد]] بن الحسن بن [[علی]] الهادی بن [[محمد]] الجواد که رافضی‌ها [شیعیان‌] او را [[خلف]] و [[حجت]] و [[مهدی منتظر]] و [[صاحب الزمان]] می‌دانند به [[دنیا]] آمد. او دوازدهمین و [[آخرین امام]] است<ref>العبر فی خبر من غبر، ج ۱، ص ۳۸۱، دول الاسلام، ص ۱۴۵.</ref>.

::::::"[[عبد الله]] بن [[علی]] الشافعی الیافعی"، متوفای ۷۶۸ ه.ق می‌گوید: و در آن سال- حوادث سال ۲۶۰ ه ق- [[امام عسکری]]، [[پدر]] [[محمد]] الحسن بن [[علی بن محمد]] بن [[علی بن موسی الرضا]] بن [[جعفر]] الصادق، یکی از [[دوازده امام]] بنابر [[اعتقاد]] [[شیعیان]] [[دوازده امامی]]، [[وفات]] یافت. [[شیعیان]] [[اعتقاد]] دارند او [[پدر]] همان [[مهدی موعود]] و [[صاحب سرداب]] است. او با نام [[عسکری]] شناخته شده بود و پدرش نیز چنین لقبی داشت<ref>مرآة الجنان، ج ۲، ص ۱۲۷، حوادث سال ۲۶۰.</ref>.

::::::"[[احمد]] بن حجر" متوفای سال ۹۷۴ ه.ق گفته است: [[عسکری]] پسری جز [[ابو القاسم]] [[محمد]] [[حجت]]، نداشت. او در زمان [[وفات]] پدرش پنج ساله بود، لیک [[خداوند]] به او [[حکمت]] عطا کرد و او [[قائم]] [[منتظر]] نامیده می‌شود ...<ref>الصواعق المحرقة، ج ۲، ص ۶۰۱، باب یازدهم.</ref>.

::::::"[[احمد]] بن [[یوسف]] ابو العباس القرمانی الحنفی" متوفای سال ۱۰۱۹ ه.ق گفته است: ([[حجت]]) در زمان [[وفات]] پدرش پنج سال داشت و [[خداوند]] در آن سن، همان‌گونه که به یحیی در دوران [[کودکی]]، [[حکمت]] بخشیده بود، به او هم [[حکمت]] داده بود<ref>اخبار الدول و آثار الاول، ج ۱، فصل ۱۱، صص ۳۵۳- ۳۵۴.</ref>.

::::::"[[سلیمان بن ابراهیم]]" معروف به "القندوزی الحنفی" متوفای سال ۱۲۷۰ ه.ق گفته است: خبر معلوم و تحقیق‌شده نزد اشخاص مورد [[اعتماد]] این است که [[قائم]] {{ع}} در شب پانزدهم ماه [[شعبان]] سال ۲۵۵ ه.ق در سامراء به [[دنیا]] آمده است<ref>ینابیع المودة، ج ۳، ص ۳۰۶، آخر باب ۷۹.</ref>.

::::::"شبلنجی" متوفای سال ۱۳۰۸ ه.ق گفته است: [[ابو محمد]] الحسن بن [[علی]]، [[روز جمعه]] هشتم ماه [[ربیع الاول]] سال ۲۶۰ ه.ق [[وفات]] یافت، او از خود پسری به نام [[محمد]] به جای گذاشت. شبلنجی همچنین گفتارها و تأکیدهای [[امام عسکری]] {{ع}} را مبنی بر اینکه ایشان فرزندی خواهند داشت که [[زمین]] را پر از داد و [[عدالت]] و [[انصاف]] می‌کند، [[نقل]] می‌کند<ref>نور الابصار، ص ۲۵۷.</ref>.

::::::"زرکلی" متوفای سال ۱۳۹۶ ه.ق می‌گوید: [[محمد]] بن الحسن العسکری الخالص بن [[علی]] الهادی أبو القاسم، دوازدهمین و [[آخرین امام]] از نظر [[شیعیان]] [[دوازده امامی]] است، او در سامراء چشم به [[جهان]] گشود، زمانی که او حدود پنج ساله بود، پدرش [[وفات]] یافت. گفته شده که او در شب پانزدهم ([[نیمه شعبان]]) سال ۲۵۵ ه.ق به [[دنیا]] آمده است و در سال ۲۶۸ ه.ق [[غیبت]] او آغاز شده است<ref>الاعلام، ج ۶، ص ۸۰.</ref>.

::::::علاوه بر این، علمای زیادی در کتاب‌های خود، به این [[حقیقت]] اعتراف کرده‌اند، از جمله:

::::::این نام‌ها که به آن اشاره شد، تنها بخش کوچکی از نام‌های علمای [[اهل سنت]] و [[شیعه]] است که "[[شیخ]] [[نجم]] الدین [[جعفر بن محمد]] [[عسکری]]" در کتاب خود تحت عنوان (المهدی الموعود المنتظر) از آنها نام برده است. [[شیخ]] از [[چهل]] نفر از [[علماء]] که [[صاحب]] کتاب‌اند، نام برده است و "[[شیخ]] [[لطف]] [[الله]] صافی"، نام ۲۶ عالم و دانشمند [[صاحب]] کتاب دیگر را به آن افزوده است و این‌چنین شمار آنها به ۶۶ عالم از علمای [[اهل سنت]] رسیده است که همگی به [[تولد]] [[امام مهدی|امام مهدی بن حسن عسکری]]  {{ع}} اعتراف کرده‌اند. "[[سید]] ثامر العمیدی" در کتاب خود تحت عنوان "[[دفاع]] عن [[الکافی]]" نام این [[علما]] را به ترتیب سال و قرن از آغاز قرن چهارم هجری تا قرن چهاردهم هجری مرتب کرده است»<ref>[[سید نذیر حسنی|حسنی، سید نذیر]]، [[مصلح کل ۱ (کتاب)|مصلح کل]]، ص۶۷-۶۹.</ref>.