امام علی چگونه پیامبر را در تبلیغ یاری میکرد؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۴ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۱۲
، ۲۴ دسامبر ۲۰۲۱جایگزینی متن - '\: \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به ': $1 '
جز (جایگزینی متن - '\. \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به '. $1 ') |
جز (جایگزینی متن - '\: \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به ': $1 ') |
||
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
[[پرونده:11046759983.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری]]]] | [[پرونده:11046759983.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری]]]] | ||
::::::آیتالله '''[[محمد محمدی ریشهری]]''' در کتاب ''«[[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]{{ع}}»'' در این باره گفته است: | ::::::آیتالله '''[[محمد محمدی ریشهری]]''' در کتاب ''«[[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]{{ع}}»'' در این باره گفته است: | ||
«سه سال از [[بعثت]] [[پیامبر خدا]] گذشته بود و اندک اندک، [[دعوت]] وی دامن گسترده بود. کسانی [[دل]] در گرو [[آیین حق]] نهاده بودند و [[علی]]{{ع}}، اولین مردی بود که [[ایمان]] آورده و بر [[پیامبری]] [[محمد]]{{صل}}، گواهی داده بود. | |||
[[پیامبر]]{{صل}}، پس از سه سال [[دعوت]] پنهانی، اکنون با [[آیه]] [[الهی]] "و [[خویشان]] نزدیکت را [[بیم]] ده"<ref>شعرا، آیه ۲۱۴.</ref>، [[مأموریت]] یافته بود که فراخوانی به [[آیین حق]] را علنی سازد و در این جهت، از [[نزدیکان]] خود آغاز کند. [[پیامبر خدا]]، [[علی]]{{ع}} را به فراهم آوردن [[غذا]] و سامان دادن ضیافتی [[مأمور]] ساخت تا بنی [[عبد المطلب]]، گِرد آیند و [[پیامبر]]{{صل}} پیامش را [[ابلاغ]] کند. چنین شد؛ ولی روز اول با جنجالآفرینی ابو لهب، [[پیامبر خدا]]، موضوع را مطرح نکرد. فردای آن روز، جریان را تکرار کرد و پس از صرف [[غذا]]، سخن را با [[ستایش]] [[خداوند]] آغاز کرد و فرمود: "[[راهنما]] به [[قوم]] خود [[دروغ]] نمیگوید و...". [[کلام پیامبر]]{{صل}} پایان یافت و جز [[علی]]{{ع}}، هیچ کس به همگامی و [[همراهی]] او و [[ایمان آوردن]] به [[آیین الهی]] برنخاست؛ اما [[پیامبر خدا]] فرمود: "بنشین!" و این جریان، سه بار تکرار شد. آنگاه فرمود: بنشین که تو برادر و [[وزیر]] و [[وصی]] من و پس از من، [[خلیفه]] من هستی. و خطاب به حاضران فرمود: بیتردید، این، برادر و [[وزیر]] و [[وصی]] و [[خلیفه]] من بر شماست. پس گوش به فرمانش باشید و از وی [[اطاعت]] کنید<ref>ر.ک: دانشنامه امیرالمؤمنین{{ع}}، ج ۱ (بخش سوم/ فصل یکم/ وصی خاتم پیامبران).</ref>. | [[پیامبر]]{{صل}}، پس از سه سال [[دعوت]] پنهانی، اکنون با [[آیه]] [[الهی]] "و [[خویشان]] نزدیکت را [[بیم]] ده"<ref>شعرا، آیه ۲۱۴.</ref>، [[مأموریت]] یافته بود که فراخوانی به [[آیین حق]] را علنی سازد و در این جهت، از [[نزدیکان]] خود آغاز کند. [[پیامبر خدا]]، [[علی]]{{ع}} را به فراهم آوردن [[غذا]] و سامان دادن ضیافتی [[مأمور]] ساخت تا بنی [[عبد المطلب]]، گِرد آیند و [[پیامبر]]{{صل}} پیامش را [[ابلاغ]] کند. چنین شد؛ ولی روز اول با جنجالآفرینی ابو لهب، [[پیامبر خدا]]، موضوع را مطرح نکرد. فردای آن روز، جریان را تکرار کرد و پس از صرف [[غذا]]، سخن را با [[ستایش]] [[خداوند]] آغاز کرد و فرمود: "[[راهنما]] به [[قوم]] خود [[دروغ]] نمیگوید و...". [[کلام پیامبر]]{{صل}} پایان یافت و جز [[علی]]{{ع}}، هیچ کس به همگامی و [[همراهی]] او و [[ایمان آوردن]] به [[آیین الهی]] برنخاست؛ اما [[پیامبر خدا]] فرمود: "بنشین!" و این جریان، سه بار تکرار شد. آنگاه فرمود: بنشین که تو برادر و [[وزیر]] و [[وصی]] من و پس از من، [[خلیفه]] من هستی. و خطاب به حاضران فرمود: بیتردید، این، برادر و [[وزیر]] و [[وصی]] و [[خلیفه]] من بر شماست. پس گوش به فرمانش باشید و از وی [[اطاعت]] کنید<ref>ر.ک: دانشنامه امیرالمؤمنین{{ع}}، ج ۱ (بخش سوم/ فصل یکم/ وصی خاتم پیامبران).</ref>. | ||