تفاوت ظهور با قیام امام مهدی چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

::::::*«در روایاتی که پیرامون [[انقلاب]] و [[حکومت]] عدلِ [[امام مهدی]] موجود است، گاه از لفظ "[[ظهور]]" استفاده شده، گاه تعبیر "خروج" آمده و در مواردی، لفظ "[[قیام]]" به کار رفته است. در بیشتر [[احادیث]]، این الفاظ، نمایانگر تحقّق و وقوع این رویداد شگرف و بزرگِ [[تاریخ]] [[بشریت]]، یعنی [[انقلاب]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} می‌باشند؛ ولی باید بدانیم که هر کدام از این الفاظ، در برگیرنده [[پیام]] خاص خود نیز می‌باشد؛ چراکه [[امامان معصوم]]{{عم}}: بدون تأمّل، لفظی را [[انتخاب]] نمی‌کرده‌اند. این معنا در برخی [[احادیث]] که بین این الفاظ، فرق گذاشته‌اند، روشن‌تر است. برای مثال، ضمن روایتی از [[امام جواد]]{{ع}} [[نقل]] شده که ایشان فرموده‌اند: "هنگامی‌ که این تعداد (۳۱۳ نفر) از اهل [[اخلاص]] جمع شدند، [[خدای تعالی]]، امر او ([[حضرت مهدی]]{{ع}}) را ظاهر سازد. پس زمانی که [[عقد]] برای او کامل گردید که (آن [[عقد]]) ده هزار مرد می‌باشد، به [[اذن خداوند]]، خروج کند"<ref>{{عربی|" فَإِذَا اجْتَمَعَتْ‏ لَهُ‏ هَذِهِ‏ الْعِدَّةُ مِنْ‏ أَهْلِ‏ الْإِخْلَاصِ‏ أَظْهَرَ اللَّهُ‏ أَمْرَهُ‏ فَإِذَا كَمَلَ‏ لَهُ‏ الْعَقْدُ وَ هُوَ عَشَرَةُ آلَافِ‏ رَجُلٍ‏ خَرَجَ‏ بِإِذْنِ‏ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ‏‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ب۳۷، ح۲.</ref>. از ظاهر این [[روایت]]، به خوبی روشن می‌شود که [[امام جواد]]{{ع}} بین [[ظهور]] و خروج فرق گذاشته‌اند. از نظر ایشان، زمانی که [[امام مهدی]] {{ع}}همراه با [[یاران]]، خود را به جهانیان معرفی می‌کند، [[ظهور]]، و زمانی که لشگریان به اندازه کافی جمع شده و مقدمات [[جنگ]] با [[دشمنان]] [[خدا]] فراهم گردد، خروج خواهد بود. به عبارت دیگر، [[ظهور]]، زمان آشکار شدن [[حضرت]] و خروج، هنگام شروع [[جنگ]] و [[قیام]] مسلحانه می‌باشد»<ref>[[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]، [[رخدادهای ظهور (کتاب)|رخدادهای ظهور]]، ص ۱۲ - ۱۳.</ref>.

::::::«در برخی [[روایات]]، "[[ظهور]]" و "[[قیام]]" در یک مفهوم به کار رفته است<ref>محمد بن ابراهیم نعمانی در کتاب خود در بابی با عنوان "باب ما جاء فی ذکر أحوال الشیعه عند خروج القائم{{ع}} و قبله و بعده" روایاتی را نقل کرده که افزون بر چگونگی ظهور به گستره عصر ظهور و قیام نیز اشاره کرده است. الغیبه، ص ۳۱۷؛ و نیز نک: علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج۲، ص۲۰۴.</ref> و این خود سبب شده تا افرادی، هر دو را در یک معنا به کار برند. اما از برخی [[روایات]] به دست می‌آید که [[ظهور]] می‌تواند با [[قیام]]، متفاوت باشد و [[قیام]]، مرحله‌ای است که [[پس از ظهور]] رخ می‌دهد. که برخی [[روایات]] در این باره عبارتند از:

::::::«[[ظهور]]، یک امر دفعی و ناگهانی است، اما [[قیام]]، یک امر تدریجی است که [[با تدبیر]] مستقیم [[امام مهدی]]{{ع}} رُخ می‌دهد؛ چنان‌که درباره [[ظهور]] از [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} سؤال می‌شود: چه وقتی "[[قائم]]" از ذریهات خروج می‌کند؟ فرمود: مَثَل او، مَثَل [[ساعت]] است که آشکار نکند وقتش را، جز او و نیاید شما را جز ناگهانی<ref>{{متن حدیث|مَتَى يَخْرُجُ الْقَائِمُ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ فَقَالَ{{صل}}: مَثَلُهُ مَثَلُ السَّاعَةِ الَّتِي لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً}}؛ ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین، ج۲، ص۳۸۳، ح۶.</ref>؛ در این [[روایت]]؛ گرچه از واژه {{متن حدیث|يَخْرُجُ}} استفاده شده است، ولی با قرائن مقالیه نظیر کاربست شاخصه {{متن حدیث|بَغْتَةً}} از واژه {{متن حدیث|يَخْرُجُ}}، معنای [[ظهور]] برداشت می‌شود.