جایگاه و اهمیت نفی خشونت در اسلام چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

::::::«[[خشونت]] در [[آیات]] و [[روایات]] به مفهوم هر نوع [[هتک حرمت]] و [[کرامت انسان]] و زیر پا گذاشتن [[حقوق]] اشخاص، و [[تعدی]]، تأذی، و [[تندی]] و تیزی و [[بدرفتاری]]، به هر شکل و نسبت به هرکس است. این مفهوم در آیات و روایات با واژه‌های متعدد بیان شده است<ref>واژه‌هایی همچون: خُرق، فَظّ، غلظت، خشونت، عَسْف، حِدّت، عُنف، غَرْب، نُشوز، طِماح، ایذاء و....</ref>؛ و این امر غیر از شدت قانونی است؛ یعنی [[اجرای حدود]] و [[قوانین]]، آن هم با دقت و شدت، برای [[حفظ]] [[حرمت‌ها]] و [[پاسداری]] از [[حقوق انسان‌ها]] و جلوگیری از تعدی [[متجاوزان]]، و بازداشتن خیانتکاران و [[جنایتکاران]] از [[خیانت]] و [[جنایت]] که امری عقلایی و ضروری، بلکه انسانی‌ترین اقدامات در حفظ [[سلامت]] فرد و [[جامعه]] است، چنان‌که [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} بدان اشارت فرموده است: {{متن حدیث|فَرَضَ اللَّهُ... إِقَامَةَ الْحُدُودِ إِعْظَاماً لِلْمَحَارِمِ‏}}<ref>«خداوند برپا داشتن حدود را واجب کرد تا آن‌چه حرام است بزرگ نماید». نهج البلاغه، حکمت ۲۵۲.</ref>.